Właściwości farmakokinetyczne
Nilogrin 30 mg

Nicergolina, substancja czynna leku Nilogrin, charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (90-100%) oraz szybkim osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax 1-1,5 godziny). Przy dawce 30 mg raz na dobę Cmax wynosi 88 ng/ml. Lek wiąże się z białkami osocza w 82-87%, co wpływa na dostępność wolnej frakcji farmakologicznie aktywnej. Metabolizm nicergoliny jest intensywny i obejmuje hydrolizę, demetylację oraz sprzęganie z kwasem glukuronowym, z czego hydroliza jest głównym szlakiem metabolicznym. Ponad 90% dawki ulega szybkiemu metabolizmowi, a głównym aktywnym metabolitem jest 10-metoksy-6-metyloergolino-8-beta-metanol (MDL). Pozostałe dwa metabolity (1-MMDL i 1-OHMMDL) mają nieokreśloną aktywność farmakologiczną.

Właściwości farmakokinetyczne nicergoliny

Lek Nilogrin (substancja czynna: nicergolina) charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnej z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę tych właściwości.1

Wchłanianie

Nicergolina charakteryzuje się bardzo dobrą biodostępnością po podaniu doustnym, z wartościami wchłaniania sięgającymi 90-100% podanej dawki. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia leku we krwi (Tmax) wynosi od 1 do 1,5 godziny po przyjęciu dawki. W przypadku stosowania dawki 30 mg raz na dobę, maksymalne stężenie nicergoliny w osoczu (Cmax) osiąga wartość 88 ng/ml.2

Dystrybucja

Badania przeprowadzone w warunkach in vitro wykazały, że nicergolina wiąże się z białkami osocza w znacznym stopniu. Wskaźnik wiązania z białkami osocza mieści się w zakresie od 82% do 87%, co wpływa na biodostępność wolnej frakcji leku w organizmie.3

Metabolizm

Nicergolina podlega intensywnym procesom metabolicznym zachodzącym w różnych obszarach organizmu. Metabolizm leku obejmuje następujące procesy:4

  • Hydroliza – zachodząca we krwi i tkankach przy udziale enzymów z grupy esteraz
  • Demetylacja – proces zachodzący we krwi i tkankach
  • Sprzęganie z kwasem glukuronowym – proces zachodzący w wątrobie

W wyniku wymienionych reakcji biochemicznych, co najmniej 90% wchłoniętej dawki nicergoliny ulega szybkiemu metabolizmowi. Głównym szlakiem metabolicznym jest hydroliza, następnie demetylacja, natomiast sprzęganie produktów hydrolizy z kwasem glukuronowym stanowi szlak o drugorzędnym znaczeniu.5

Główne metabolity

W procesie biotransformacji nicergoliny powstają trzy główne metabolity:6

  1. 10-metoksy-6-metyloergolino-8-beta-metanol (MDL) – główny aktywny metabolit
  2. 10-metoksy-1,6-dimetyloergolino-8-beta-metanol (1-MMDL) – metabolit, którego aktywność farmakologiczna nie została określona
  3. 1-hydroksymetylo-10-metoksy-6-metyloergolino-8-beta-metanol (1-OHMMDL) – metabolit, którego aktywność farmakologiczna również nie została określona

Należy zaznaczyć, że spośród wymienionych metabolitów tylko MDL wykazuje potwierdzoną aktywność farmakologiczną, natomiast potencjalna aktywność pozostałych dwóch głównych metabolitów nie została jeszcze w pełni scharakteryzowana.7

Wydalanie

Nicergolina i jej metabolity są wydalane z organizmu głównie drogą nerkową, co stanowi dominujący szlak eliminacji leku (66-80% dawki). Mniejsza część dawki (10-20%) jest wydalana z kałem.8

Okres półtrwania

Parametry kinetyczne eliminacji nicergoliny i jej metabolitów są następujące:9

Substancja Okres półtrwania (t1/2)
Niezmieniona nicergolina 2,5 godziny
MDL (główny aktywny metabolit) 12-17 godzin
1-MMDL 2-4 godziny

Warto zauważyć, że okres półtrwania aktywnego metabolitu (MDL) jest znacznie dłuższy niż samej substancji macierzystej, co może wpływać na czas działania leku w organizmie pomimo stosunkowo krótkiego okresu półtrwania niezmienionej nicergoliny.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl