Właściwości farmakokinetyczne
Monoprost 50 mcg/ml

Latanoprost, będący prolekiem w postaci estru izopropylowego kwasu latanoprostowego o masie cząsteczkowej 432,58, wykazuje bardzo dobrą absorpcję przez rogówkę, gdzie ulega całkowitej hydrolizie do aktywnej formy – kwasu latanoprostowego. Maksymalne stężenie w cieczy wodnistej osiągane jest około 2 godziny po miejscowej aplikacji. Dystrybucja leku ogranicza się głównie do przedniej części oka, w tym komory przedniej, spojówek i powiek, z minimalnym przenikaniem do komory tylnej. Stężenia latanoprostu w osoczu po podaniu miejscowym są zazwyczaj poniżej granicy oznaczalności (LOQ) 40 pg/ml, co wskazuje na minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe. Preparat MONOPROST zawiera 50 mikrogramów/ml latanoprostu, a pojedyncza kropla dostarcza około 1,5 mikrograma substancji czynnej; roztwór charakteryzuje się pH 6,5–7,5 oraz osmolalnością 250–310 mosmol/kg.

Właściwości farmakokinetyczne latanoprostu

Latanoprost, substancja czynna produktu leczniczego MONOPROST (50 mikrogramów/ml), to ester izopropylowy kwasu latanoprostowego o masie cząsteczkowej 432,58. Sam latanoprost jest nieaktywnym prolekiem, który uzyskuje aktywność biologiczną dopiero po hydrolizie do kwasu latanoprostowego.1

Wchłanianie latanoprostu

Latanoprost, jako prolek, charakteryzuje się bardzo dobrą absorpcją przez rogówkę oka. Podczas przenikania przez struktury rogówki ulega całkowitej hydrolizie, co umożliwia przekształcenie do aktywnej formy leku.2

Dystrybucja w organizmie

Badania kliniczne przeprowadzone u ludzi wykazały, że maksymalne stężenie latanoprostu w cieczy wodnistej oka jest osiągane po około 2 godzinach od miejscowej aplikacji leku.3 Po podaniu miejscowym u małp latanoprost dystrybuowany jest głównie do przedniej części oka, obejmując:

  • komorę przednią
  • spojówki
  • powieki

Warto podkreślić, że jedynie minimalne ilości substancji czynnej docierają do komory tylnej oka.4

Stężenie w osoczu

Trwające 3 miesiące, skrzyżowane, randomizowane pilotażowe badanie przeprowadzone u 30 pacjentów z nadwrażliwością lub jaskrą dostarczyło istotnych danych na temat stężenia latanoprostu w osoczu. Pomiary wykonywane 30 minut po podaniu leku wykazały, że u prawie wszystkich pacjentów wartości stężenia były niższe niż granica oznaczalności (LOQ) wynosząca 40 pg/ml.5 Wskazuje to na niewielkie wchłanianie ogólnoustrojowe przy stosowaniu miejscowym.

Metabolizm i eliminacja

Metabolizm oczny kwasu latanoprostowego jest minimalny – praktycznie nie podlega on przemianom metabolicznym w strukturach oka.6

Główne procesy metaboliczne zachodzą w wątrobie. Okres półtrwania latanoprostu w osoczu u ludzi jest stosunkowo krótki i wynosi zaledwie 17 minut.7

Badania na zwierzętach pozwoliły zidentyfikować główne metabolity latanoprostu:

  • 1,2-dinor
  • 1,2,3,4-tetranor

Te metabolity wykazują brak lub jedynie nieznaczną aktywność biologiczną. Są one wydalane głównie z moczem.8

Charakterystyka preparatu

Preparat MONOPROST zawiera latanoprost w stężeniu 50 mikrogramów/ml w postaci kropli do oczu, roztworu w pojemniku jednodawkowym.9 Pojedyncza kropla preparatu dostarcza około 1,5 mikrograma latanoprostu.10

Roztwór ma lekko żółtą barwę i opalizujący wygląd, charakteryzuje się pH w zakresie 6,5 – 7,5 oraz osmolalnością 250-310 mosmol/kg.11

Parametr farmakokinetyczny Charakterystyka
Postać substancji Prolek (ester izopropylowy kwasu latanoprostowego)
Masa cząsteczkowa 432,58
Wchłanianie przez rogówkę Dobre, z całkowitą hydrolizą podczas przenikania
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w cieczy wodnistej Około 2 godziny
Dystrybucja w oku Głównie komora przednia, spojówki, powieki
Stężenie w osoczu Zazwyczaj poniżej LOQ (40 pg/ml)
Okres półtrwania w osoczu 17 minut
Metabolizm w oku Praktycznie nie występuje
Główny organ metabolizujący Wątroba
Główne metabolity 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor
Droga eliminacji Głównie z moczem
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl