Właściwości farmakodynamiczne
Mirzaten Q-Tab 15 mg
Mirtazapina, substancja czynna preparatu Mirzaten Q-Tab, jest antagonistą presynaptycznych receptorów α2, co zwiększa noradrenergiczne i serotoninergiczne przekaźnictwo w OUN, ze szczególnym wzmocnieniem receptorów 5-HT1 przy jednoczesnej blokadzie receptorów 5-HT2 i 5-HT3. Oba enancjomery mirtazapiny wykazują działanie przeciwdepresyjne poprzez różne mechanizmy: S(+) blokuje receptory α2 i 5-HT2, natomiast R(-) blokuje receptory 5-HT3. Lek charakteryzuje się działaniem uspokajającym wynikającym z antagonizmu receptorów histaminowych H1 oraz brakiem aktywności antycholinergicznej, co przekłada się na ograniczone działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym niskie ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Badanie kliniczne z udziałem 54 zdrowych ochotników wykazało, że nawet dawki 45 mg i 75 mg nie powodują klinicznie istotnego wydłużenia odstępów QTc, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa kardiologicznego mirtazapiny.
Właściwości farmakodynamiczne leku Mirzaten Q-Tab
Mirtazapina, substancja czynna preparatu Mirzaten Q-Tab, należy do grupy farmakoterapeutycznej innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX11). Jest dostępna w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg.1
Mechanizm działania
Mirtazapina działa jako ośrodkowo aktywny presynaptyczny antagonista receptorów α2, co prowadzi do zwiększenia noradrenergicznego i serotoninergicznego przekaźnictwa nerwowego w ośrodkowym układzie nerwowym. Wzmocnienie przekaźnictwa serotoninergicznego zachodzi w szczególności za pośrednictwem receptorów 5-HT1, ponieważ receptory 5-HT2 i 5-HT3 są blokowane przez mirtazapinę.2
Profil działania enancjomerów
Interesującą cechą mirtazapiny jest aktywność przeciwdepresyjna obu jej enancjomerów, które działają poprzez różne mechanizmy:
- Enancjomer S(+) – wykazuje działanie przeciwdepresyjne poprzez blokowanie receptorów α2 i 5-HT2
- Enancjomer R(-) – odpowiada za działanie przeciwdepresyjne poprzez blokowanie receptorów 5-HT3
Ta dwoista aktywność przyczynia się do pełnego spektrum działania przeciwdepresyjnego leku.3
Efekty kliniczne
Wśród właściwości farmakodynamicznych mirtazapiny na szczególną uwagę zasługuje jej działanie uspokajające, które wynika z antagonistycznego wpływu na receptory histaminowe H1. Jest to istotna cecha terapeutyczna, zwłaszcza u pacjentów z depresją, u których występują zaburzenia snu.4
Ważną cechą mirtazapiny jest praktycznie brak aktywności antycholinergicznej, co przekłada się na bardzo ograniczone działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego (np. niedociśnienie ortostatyczne) przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ten profil bezpieczeństwa jest korzystny w porównaniu z klasycznymi trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.5
Wpływ na odstęp QTc
Bezpieczeństwo kardiologiczne mirtazapiny zostało ocenione w randomizowanym, kontrolowanym placebo i moksifloksacyną badaniu klinicznym z udziałem 54 zdrowych ochotników. Badani otrzymywali:
- Dawkę terapeutyczną – 45 mg
- Dawkę większą niż terapeutyczna – 75 mg
Liniowe modelowanie e-max wykazało, że wydłużenie odstępów QTc pozostawało poniżej progu przedłużenia mającego znaczenie kliniczne. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa kardiologicznego mirtazapiny nawet przy dawkach przekraczających standardowe dawkowanie terapeutyczne.6
Skuteczność u dzieci i młodzieży
Ocena skuteczności mirtazapiny w populacji pediatrycznej została przeprowadzona w dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby. Badania te objęły dzieci i młodzież w wieku od 7 do 18 lat z epizodami dużej depresji (n=259). Schemat dawkowania był następujący:
- Pierwsze 4 tygodnie: zmienna dawka 15-45 mg mirtazapiny
- Kolejne 4 tygodnie: stała dawka 15, 30 lub 45 mg mirtazapiny
Wyniki tych badań nie wykazały istotnych różnic między mirtazapiną a placebo w odniesieniu do głównego punktu końcowego i wszystkich dodatkowych punktów końcowych oceniających skuteczność leku.7
Bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży
W populacji pediatrycznej zaobserwowano istotne działania niepożądane związane ze stosowaniem mirtazapiny:
- Znaczne zwiększenie masy ciała (≥7%) – występowało u 48,8% pacjentów otrzymujących mirtazapinę w porównaniu do 5,7% w grupie placebo
- Pokrzywka – raportowana u 11,8% pacjentów leczonych mirtazapiną vs 6,8% w grupie placebo
- Hipertriglicerydemia – występowała u 2,9% pacjentów przyjmujących mirtazapinę w porównaniu do braku przypadków (0%) w grupie placebo
Te wyniki wskazują na konieczność monitorowania parametrów metabolicznych i masy ciała podczas stosowania mirtazapiny u dzieci i młodzieży.8
| Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania mirtazapiny u dzieci i młodzieży (7-18 lat) | ||
|---|---|---|
| Działanie niepożądane | Mirtazapina (%) | Placebo (%) |
| Znaczne zwiększenie masy ciała (≥7%) | 48,8 | 5,7 |
| Pokrzywka | 11,8 | 6,8 |
| Hipertriglicerydemia | 2,9 | 0 |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Mirzaten Q
- Działania niepożądane – Mirzaten Q
- Interakcje leku – Mirzaten Q
- Profil bezpieczeństwa leku – Mirzaten Q
- Przeciwwskazania – Mirzaten Q
- Przedawkowanie – Mirzaten Q
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirzaten Q
- Skład i postać leku – Mirzaten Q
- Specjalne ostrzeżenia – Mirzaten Q
- Właściwości farmakodynamiczne – Mirzaten Q
- Właściwości farmakokinetyczne – Mirzaten Q
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirzaten Q
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mirzaten Q
- Wskazania do stosowania – Mirzaten Q