Specjalne ostrzeżenia
Mirvedol

Memantyna chlorowodorku w dawce 10 mg (tabletki powlekane) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką lub predyspozycjami do drgawek, ze względu na ryzyko nasilenia objawów neurologicznych. Należy unikać jednoczesnego stosowania antagonistów receptora NMDA, takich jak amantadyna, ketamina i dekstrometorfan, gdyż mogą one zwiększać częstość i nasilenie działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie stanu neurologicznego oraz funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami alkalizującymi mocz (np. zmiana diety, preparaty alkalizujące, nerkowa kwasica cewkowa, infekcje dróg moczowych wywołane przez Proteus), gdyż alkalizacja moczu może zmieniać farmakokinetykę memantyny i jej eliminację.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Mirvedol

Podczas stosowania memantyny chlorowodorku w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych należy zachować szczególną uwagę w określonych przypadkach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa i środków ostrożności koniecznych podczas leczenia tym produktem leczniczym.1

Zaburzenia neurologiczne – pacjenci z grupy ryzyka

U pacjentów z rozpoznaną padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub u osób z czynnikami predysponującymi do wystąpienia padaczki zalecane jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas leczenia memantyny. Konieczne jest staranne monitorowanie stanu neurologicznego tych pacjentów podczas całego procesu terapeutycznego.2

Interakcje z innymi antagonistami NMDA

Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania antagonistów receptora NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego) razem z memantyny. Do tej grupy leków należą:

  • amantadyna
  • ketamina
  • dekstrometorfan

Wymienione substancje wpływają na ten sam układ receptorowy co memantyna. Równoczesne podawanie tych produktów leczniczych może prowadzić do zwiększonej częstości występowania oraz nasilenia działań niepożądanych, głównie związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN).3

Monitorowanie pacjentów z zaburzeniami pH moczu

Podczas leczenia produktem Mirvedol należy uważnie monitorować stan pacjentów, u których występują czynniki mogące prowadzić do zwiększenia pH moczu. Jest to związane z tym, że alkalizacja moczu może zmieniać właściwości farmakokinetyczne memantyny, wpływając na jej eliminację z organizmu.4

Do czynników, które mogą prowadzić do zwiększenia pH moczu należą:

  • Drastyczne zmiany diety – np. zmiana diety mięsnej na wegetariańską
  • Przyjmowanie dużych dawek preparatów alkalizujących treść żołądkową
  • Nerkowa kwasica cewkowa
  • Ciężkie infekcje dróg moczowych wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus

W wymienionych sytuacjach klinicznych konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek oraz pH moczu, a w razie potrzeby dostosowanie dawkowania memantyny.5

Choroby układu sercowo-naczyniowego

Należy zachować szczególną ostrożność i wnikliwie obserwować stan pacjentów z następującymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego:

  • Świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego
  • Niewyrównana zastoinowa niewydolność serca (NYHA III-IV)
  • Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze

W badaniach klinicznych memantyny pacjenci z wymienionymi powyżej stanami byli w większości przypadków wykluczani, dlatego dostępne dane dotyczące stosowania Mirvedolu w tych grupach chorych są ograniczone. Konieczne jest zatem szczególnie wnikliwe monitorowanie przebiegu leczenia i odpowiedzi na terapię u takich pacjentów.6

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Produkt leczniczy Mirvedol zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, dlatego uznaje się go za produkt praktycznie „wolny od sodu”. Jest to istotna informacja dla pacjentów z chorobami wymagającymi kontroli spożycia sodu, np. z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca.7

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl