Specjalne ostrzeżenia
Midazolam Hameln

Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w warunkach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia, z uwzględnieniem ryzyka poważnych zdarzeń niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, bezdech czy zatrzymanie krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, w tym osób powyżej 60. roku życia, pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, nerek, wątroby, zaburzeniami serca, a także u dzieci niestabilnych krążeniowo. Wskazane jest stosowanie niższych dawek i ciągłe monitorowanie stanu pacjenta, zwłaszcza podczas sedacji z zachowaniem świadomości. Midazolam może wywoływać tolerancję i uzależnienie przy długotrwałym stosowaniu, szczególnie na oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM), a nagłe odstawienie może prowadzić do objawów odstawienia, takich jak drgawki, lęk, splątanie czy zaburzenia snu. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć tych powikłań.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Midazolam hameln

Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w placówce wyposażonej w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia oraz przez osoby przeszkolone w rozpoznawaniu i leczeniu oczekiwanych zdarzeń niepożądanych, w tym w prowadzeniu resuscytacji oddechowo-krążeniowej. Zgłaszano przypadki poważnych zdarzeń niepożądanych dotyczących układu krążenia i oddechowego, obejmujących depresję oddechową, bezdech, zatrzymanie oddechu i (lub) krążenia. Ryzyko tego typu incydentów zagrażających życiu wzrasta przy zbyt szybkim wstrzyknięciu lub stosowaniu zbyt dużych dawek.1

Benzodiazepin, w tym midazolamu, nie zaleca się w leczeniu podstawowym zaburzeń psychotycznych. Zachowanie szczególnej ostrożności jest konieczne przy stosowaniu sedacji z zachowaniem świadomości u pacjentów z upośledzoną czynnością układu oddechowego.2

Po podaniu midazolamu w ramach premedykacji obowiązkowe jest odpowiednie monitorowanie stanu pacjenta, ponieważ z powodu zróżnicowanej wrażliwości osobniczej mogą wystąpić objawy przedawkowania.3

Grupy wysokiego ryzyka

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania midazolamu pacjentom z grup wysokiego ryzyka, do których zaliczamy:4

  • Osoby dorosłe w wieku powyżej 60 lat – u tych pacjentów występuje większe ryzyko działań niepożądanych związanych z depresją układu oddechowego5
  • Pacjenci przewlekle chorzy lub osłabieni, w tym:6
    • Pacjenci z przewlekłą niewydolnością oddechową – ze względu na zwiększone ryzyko depresji oddechowej7
    • Pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek – możliwe opóźnienie w usuwaniu leku z organizmu8
    • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby benzodiazepiny mogą wywoływać lub nasilać encefalopatię9
    • Pacjenci z zaburzeniami czynności serca – ze względu na potencjalny wpływ na hemodynamikę10
  • Dzieci, szczególnie niestabilne krążeniowo – mogą być bardziej podatne na działania niepożądane ze strony układu krążenia11

Pacjenci z wymienionych grup wysokiego ryzyka wymagają stosowania niższych dawek i powinni być w sposób ciągły monitorowani na wypadek wystąpienia wczesnych objawów zaburzenia czynności życiowych.12

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania midazolamu chorym z nużliwością mięśni, jak w przypadku wszystkich substancji mogących wywoływać depresję OUN i (lub) zwiotczenie mięśni szkieletowych.13

Tolerancja i uzależnienie

Istnieją doniesienia o zmniejszeniu skuteczności midazolamu podczas jego długotrwałego stosowania do sedacji w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej (OIOM). W takich przypadkach może rozwinąć się tolerancja na lek.14

Przy długotrwałym stosowaniu midazolamu u pacjentów przebywających na OIOM-ie może dochodzić do rozwoju uzależnienia. Ryzyko rozwoju uzależnienia wzrasta wraz z dawką i czasem stosowania produktu leczniczego oraz jest większe u pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku nadużywania alkoholu i (lub) produktów leczniczych.15

Objawy odstawienia

Podczas długotrwałego stosowania midazolamu u pacjentów przebywających na OIOM-ie może rozwinąć się uzależnienie fizyczne. Nagłe odstawienie produktu leczniczego może wywołać objawy odstawienia, takie jak:16

  • Bóle głowy
  • Biegunka
  • Ból mięśni
  • Bardzo silny lęk, napięcie, niepokój psychoruchowy
  • Splątanie
  • Drażliwość
  • Zaburzenia snu
  • Zmiany nastroju
  • Omamy
  • Drgawki

W bardzo ciężkich przypadkach mogą wystąpić: depersonalizacja, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny. Ponieważ ryzyko objawów odstawienia jest większe po nagłym odstawieniu produktu leczniczego, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.17

Niepamięć

Podczas stosowania dawek leczniczych może wystąpić niepamięć następcza, której czas utrzymywania się jest wprost proporcjonalny do podanej dawki, z ryzykiem wzrastającym po dużych dawkach. Często działanie to jest bardzo pożądane przed lub w trakcie zabiegów chirurgicznych i procedur diagnostycznych. Jednak przedłużająca się niepamięć może stanowić problem w przypadku pacjentów ambulatoryjnych wypisywanych zaraz po zabiegu.18

Reakcje paradoksalne

Istnieją doniesienia o występowaniu po podaniu midazolamu reakcji paradoksalnych, takich jak:19

  • Niepokój, pobudzenie, drażliwość
  • Ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie mięśniowe)
  • Nadpobudliwość, wrogość, urojenia, złość, napady agresji
  • Lęk, koszmary senne, omamy, psychozy
  • Niewłaściwe zachowanie i inne niepożądane efekty behawioralne
  • Napadowe pobudzenie i akty przemocy

Reakcje te mogą występować po zastosowaniu dużych dawek i (lub) w przypadku szybkiego wstrzyknięcia. Największą częstość tego typu reakcji odnotowano u dzieci i u osób w podeszłym wieku. W razie ich wystąpienia należy rozważyć przerwanie stosowania produktu leczniczego.20

Wpływ na eliminację midazolamu

Na eliminację midazolamu może mieć wpływ podawanie związków hamujących lub indukujących CYP3A4, w związku z czym może zajść konieczność odpowiedniego zmodyfikowania dawki midazolamu. Eliminacja midazolamu może też być opóźniona u pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby, obniżoną pojemnością minutową serca oraz u noworodków.21

Bezdech senny

Midazolam należy stosować z wielką ostrożnością u pacjentów z zespołem bezdechu sennego i regularnie kontrolować ich stan.22

Populacje specjalne

Wcześniaki i noworodki

Ze względu na zwiększone ryzyko bezdechu zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas sedacji niezaintubowanych wcześniaków i noworodków urodzonych przedwcześnie niewykazujących już cech wcześniactwa. U tych pacjentów konieczne jest uważne monitorowanie częstości oddechów i stopnia wysycenia hemoglobiny tlenem.23

U noworodków należy unikać szybkiego wstrzykiwania produktu leczniczego. Ta grupa pacjentów charakteryzuje się zmniejszoną i (lub) niedojrzałą czynnością narządów i jest również podatna na zbyt silne i (lub) przedłużające się działanie midazolamu na układ oddechowy.24

U niestabilnych krążeniowo dzieci obserwowano zdarzenia niepożądane dotyczące układu krążenia, w związku z czym w tej populacji pacjentów powinno się unikać szybkiego podawania dożylnego.25

Niemowlęta w wieku poniżej 6 miesięcy

Niemowlęta w wieku poniżej 6 miesięcy mogą otrzymywać midazolam do sedacji wyłącznie w warunkach OIOM-u. Ta grupa wiekowa jest szczególnie podatna na obturację dróg oddechowych i hipowentylację, dlatego niezwykle istotne jest zwiększanie dawki małymi krokami do osiągnięcia odpowiedniego efektu klinicznego oraz uważne monitorowanie częstości oddechów i stopnia wysycenia hemoglobiny tlenem.26

Interakcje z alkoholem i innymi substancjami

Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i (lub) substancjami wpływającymi depresyjnie na OUN, gdyż może to nasilać kliniczne skutki działania midazolamu, również z możliwością silnej sedacji (która może prowadzić do śpiączki lub zgonu) lub klinicznie istotnej depresji oddechowej.27

U pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku nadużywania alkoholu lub leków powinno się unikać stosowania midazolamu oraz innych benzodiazepin.28

Ryzyko związane z równoczesnym stosowaniem leków opioidowych

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Midazolam hameln i leków opioidowych może powodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Z tego względu jednoczesne przepisywanie leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny, lub podobnych, powinno być zarezerwowane dla pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia nie są możliwe.29

Jeśli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu leczniczego Midazolam hameln jednocześnie z lekami opioidowymi, należy zastosować najniższą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy. Pacjentów należy ściśle obserwować w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i sedacji. Zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach.30

Kryteria wypisania pacjenta do domu

Po otrzymaniu midazolamu pacjent może opuścić szpital lub gabinet dopiero, gdy tak zadecyduje lekarz prowadzący, i tylko w towarzystwie opiekuna. Zaleca się, aby po wypisie pacjentowi w drodze do domu towarzyszyła druga osoba.31

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Midazolam hameln zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml roztworu, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.32

Stężenie i postać Objętość Zawartość midazolamu
Midazolam hameln, 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji 2 ml 2 mg
5 ml 5 mg
10 ml 10 mg
50 ml 50 mg
Midazolam hameln, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji 5 ml 10 mg
25 ml 50 mg
50 ml 100 mg
Midazolam hameln, 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji 1 ml 5 mg
2 ml 10 mg
3 ml 15 mg
5 ml 25 mg
10 ml 50 mg
18 ml 90 mg
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl