Właściwości farmakokinetyczne leku Metcrean XR

Analiza właściwości farmakokinetycznych leku Metcrean XR dostarcza istotnych informacji na temat jego zachowania w organizmie. Metcrean XR zawiera metforminę chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, dostępnych w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym tabletek Metcrean XR o przedłużonym uwalnianiu obserwuje się znaczące opóźnienie w procesie wchłaniania w porównaniu do preparatów o natychmiastowym uwalnianiu. Maksymalne stężenie leku (Cmax) występuje po około 7 godzinach (Tmax), podczas gdy w przypadku tabletek o natychmiastowym uwalnianiu jest to zaledwie 2,5 godziny.²

W stanie stacjonarnym wartości Cmax i AUC (pole pod krzywą stężenia) nie wzrastają proporcjonalnie do podanej dawki, co jest charakterystyczne również dla preparatów o natychmiastowym uwalnianiu. Ekspozycja systemowa, mierzona jako AUC, po jednorazowym podaniu doustnym 2000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna z ekspozycją po podaniu 1000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu aplikowanych dwa razy na dobę.³

Zmienność wewnątrzosobnicza parametrów farmakokinetycznych (Cmax i AUC) dla metforminy chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna ze zmiennością obserwowaną przy stosowaniu preparatów o natychmiastowym uwalnianiu.⁴

Wpływ posiłku na wchłanianie

Podanie Metcrean XR na czczo prowadzi do zmniejszenia AUC o około 30%, jednak nie ma wpływu zarówno na maksymalne stężenie (Cmax), jak i czas jego osiągnięcia (Tmax).⁵

Skład posiłku praktycznie nie wpływa na średnie wchłanianie metforminy z produktu o przedłużonym uwalnianiu.⁶ Jednak w przypadku podawania tabletek o przedłużonym uwalnianiu 1000 mg po posiłku, AUC zwiększa się o 77%, Cmax wzrasta o 26%, a Tmax wydłuża się nieznacznie, o około 1 godzinę.⁷

Parametry farmakokinetyczne dla różnych dawek

Po wielokrotnym podawaniu metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach do 2000 mg nie obserwowano zjawiska kumulacji leku w organizmie.⁸

Dla tabletek o mocy 750 mg (dawka 1500 mg) średnie maksymalne stężenie metforminy w osoczu wynosi 1193 ng/ml i występuje średnio po około 5 godzinach (zakres 4-12 godzin). Wykazano biorównoważność między dawką 1500 mg w postaci tabletek 750 mg a dawką 1500 mg podaną jako tabletki 500 mg, zarówno pod względem Cmax jak i AUC, co potwierdzono u zdrowych ochotników w warunkach na czczo i po posiłku.⁹

W przypadku tabletek o mocy 1000 mg podawanych po posiłku, średnie maksymalne stężenie metforminy w osoczu wynosi 1214 ng/ml i występuje średnio po około 5 godzinach (zakres 4-10 godzin). Również tutaj potwierdzono biorównoważność pomiędzy dawką 1000 mg podaną jako jedna tabletka 1000 mg a dawką 1000 mg podaną jako dwie tabletki 500 mg, co wykazano u zdrowych ochotników w warunkach na czczo i po posiłku.¹⁰

Dystrybucja

Metformina charakteryzuje się niewielkim stopniem wiązania z białkami osocza. Lek przenika do erytrocytów, przy czym maksymalne stężenie we krwi jest mniejsze niż w osoczu i występuje w przybliżeniu w tym samym czasie. Krwinki czerwone stanowią prawdopodobnie drugi kompartment dystrybucji metforminy. Średnia objętość dystrybucji (Vd) mieści się w zakresie od 63 do 276 litrów.¹¹

Metabolizm

Metformina nie podlega procesom metabolicznym w organizmie człowieka i jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej. U ludzi nie zidentyfikowano żadnych metabolitów metforminy.¹²

Wydalanie

Klirens nerkowy metforminy przekracza 400 ml/min, co wskazuje, że metformina jest eliminowana zarówno w wyniku przesączania kłębuszkowego, jak i wydzielania kanalikowego. Po podaniu doustnym rzeczywisty okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi około 6,5 godziny.¹³

W przypadku zaburzeń czynności nerek klirens nerkowy ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do klirensu kreatyniny, co prowadzi do wydłużenia okresu półtrwania i zwiększenia stężenia metforminy w osoczu.¹⁴

Szczególne grupy pacjentów

Niewydolność nerek

Dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek są ograniczone i nie pozwalają na wiarygodne oszacowanie ogólnoustrojowej ekspozycji na metforminę w porównaniu z pacjentami o prawidłowej funkcji nerek. Z tego powodu dostosowanie dawki u tych pacjentów powinno opierać się na ocenie skuteczności klinicznej i/lub tolerancji leku.¹⁵

Porównanie parametrów farmakokinetycznych różnych dawek Metcrean XR