Właściwości farmakokinetyczne leku Metazydyna

Trimetazydyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Metazydyna (20 mg, tabletki powlekane), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji oraz eliminacji z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem danych dla populacji ogólnej oraz szczególnych grup pacjentów.¹

Wchłanianie

Trimetazydyna po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Dostępność biologiczna leku jest wysoka i wynosi ponad 85%. Maksymalne stężenie leku w osoczu (Tmax) osiągane jest w czasie krótszym niż 2 godziny od momentu przyjęcia leku. Podczas regularnego stosowania trimetazydyny w zalecanych dawkach, stałe stężenie w osoczu (stan równowagi) ustala się po 24-36 godzinach od rozpoczęcia terapii.²

Dystrybucja

Po podaniu pojedynczej dawki 20 mg trimetazydyny, maksymalne stężenie leku (Cmax) w osoczu wynosi około 55 ng/ml. Lek charakteryzuje się słabym wiązaniem z białkami osocza – jedynie około 16% trimetazydyny wiąże się z białkami. Względna objętość dystrybucji wynosi 4,8 l/kg, co wskazuje na dobre przenikanie leku do tkanek organizmu.³

Eliminacja

Trimetazydyna jest wydalana z organizmu głównie przez nerki, w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania leku (T0,5) wynosi 6 godzin, co determinuje częstotliwość podawania leku.⁴

Liniowość farmakokinetyki

Farmakokinetyka trimetazydyny wykazuje charakter liniowy po podaniu pojedynczej dawki w zakresie do 100 mg. Oznacza to, że zwiększenie dawki leku prowadzi do proporcjonalnego wzrostu jego stężenia w osoczu. Co istotne, powtarzane dawkowanie również wykazuje liniową odpowiedź farmakokinetyczną w czasie, co zapewnia przewidywalny profil farmakokinetyczny leku podczas długotrwałej terapii.⁵

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku ekspozycja na trimetazydynę może być zwiększona, co wynika przede wszystkim ze związanego z wiekiem pogorszenia czynności nerek. Specjalne badanie farmakokinetyczne przeprowadzone z zastosowaniem trimetazydyny MR 35 mg w populacji osób starszych wykazało, że:⁶

• U pacjentów w wieku 75-84 lat z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) ekspozycja na lek była 1,0-krotnie większa w porównaniu z młodszymi uczestnikami (30-65 lat) z podobnymi zaburzeniami czynności nerek
• U pacjentów w wieku ≥85 lat z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek ekspozycja na lek była 1,3-krotnie większa w porównaniu z młodszymi uczestnikami z podobnymi zaburzeniami czynności nerek

Dodatkowo, przeprowadzono roczne badanie kliniczne w populacji osób w wieku powyżej 75 lat, stosujących dawkowanie 2 tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu po 35 mg na dobę (podawane w 2 dawkach). Analiza farmakokinetyki populacyjnej z tego badania wykazała średnio 2-krotne zwiększenie stężenia leku w osoczu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) w porównaniu z pacjentami z klirensem kreatyniny powyżej 60 ml/min.⁷

Pomimo tych różnic w parametrach farmakokinetycznych, nie zaobserwowano żadnych szczególnych zagrożeń bezpieczeństwa w grupie pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z populacją ogólną.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Biorąc pod uwagę, że trimetazydyna jest eliminowana głównie przez nerki, zaburzenia czynności nerek mają istotny wpływ na farmakokinetykę leku. Ekspozycja na trimetazydynę jest znacząco zwiększona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek:⁹

Pomimo zwiększonej ekspozycji na lek, nie zaobserwowano żadnych specyficznych zagrożeń w grupie pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z populacją ogólną.¹⁰

Dzieci i młodzież

Nie prowadzono badań nad farmakokinetyką trimetazydyny w populacji pediatrycznej (pacjenci w wieku poniżej 18 lat). Z tego względu brak jest danych dotyczących profilu farmakokinetycznego leku w tej grupie wiekowej.¹¹