Właściwości farmakokinetyczne
Memotropil 20% 200 mg/ml (3 g/15 ml)

Memotropil 20% (piracetam) w roztworze do wstrzykiwań (200 mg/ml) charakteryzuje się brakiem wiązania z białkami osocza oraz objętością dystrybucji około 0,6 l/kg, co wskazuje na efektywne przenikanie do tkanek, w tym przez barierę krew-mózg. Maksymalne stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane jest po około 5 godzinach, a okres półtrwania w tym płynie wynosi około 8,5 godziny. Piracetam wykazuje zdolność dystrybucji do wszystkich tkanek z wyjątkiem tkanki tłuszczowej oraz przenika przez barierę łożyskową i błony erytrocytów. Najwyższe stężenia w mózgu obserwuje się w korze mózgu (płaty czołowy, ciemieniowy, potyliczny), korze móżdżku oraz zwojach podstawy mózgu.

Substancja czynna
Kategoria leku

Właściwości farmakokinetyczne leku Memotropil 20%

Memotropil 20% (piracetam) w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 200 mg/ml wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tego leku.1

Dystrybucja

Piracetam charakteryzuje się brakiem wiązania z białkami osocza, co jest istotną cechą tego leku wpływającą na jego biodostępność. Objętość dystrybucji wynosi około 0,6 l/kg, co świadczy o stosunkowo dobrym przenikaniu leku do tkanek organizmu.2

Ważną właściwością piracetamu jest zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, co zostało potwierdzone obecnością leku w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu dożylnym. Maksymalne stężenie leku (tmax) w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane jest po około 5 godzinach, natomiast okres półtrwania w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 8,5 godziny.3

Badania na zwierzętach wykazały, że najwyższe stężenia piracetamu w mózgu występują w:

  • Korze mózgu – szczególnie w płacie czołowym, ciemieniowym i potylicznym
  • Korze móżdżku
  • Zwojach podstawy mózgu

Lek wykazuje zdolność przenikania do wszystkich tkanek organizmu, z wyjątkiem tkanki tłuszczowej. Ponadto piracetam przenika przez barierę łożyskową oraz przez błony komórkowe izolowanych erytrocytów.4

Metabolizm

Piracetam charakteryzuje się brakiem metabolizmu w organizmie, co jest istotną cechą odróżniającą go od wielu innych substancji leczniczych. Brak procesów biotransformacji potwierdzają dwa główne dowody:5

  • Znacznie wydłużony okres półtrwania w osoczu u pacjentów z bezmoczem – wskazuje to na brak alternatywnych dróg eliminacji leku, które byłyby niezależne od funkcji nerek
  • Wykrywanie większości przyjętej dawki piracetamu w moczu w postaci niezmienionej – świadczy to o braku przekształcania cząsteczki leku przez enzymy metabolizujące

Eliminacja

Okres półtrwania (t1/2) piracetamu w organizmie wynosi około 5 godzin. Wartość ta może ulec znacznemu wydłużeniu w dwóch grupach pacjentów:6

  • U osób w podeszłym wieku – głównie z powodu fizjologicznego zmniejszenia klirensu nerkowego związanego z wiekiem
  • U osób z zaburzeniami czynności nerek – ze względu na obniżoną zdolność wydalania leku przez nerki

Całkowity klirens ustrojowy piracetamu wynosi 80-90 ml/min. Lek jest wydalany głównie z moczem, przy czym 80-100% podanej dawki jest eliminowane tą drogą. Proces wydalania odbywa się poprzez przesączanie kłębuszkowe w nerkach, bez udziału procesów sekrecji cewkowej.7

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Objętość dystrybucji 0,6 l/kg
Wiązanie z białkami osocza Brak
tmax w płynie mózgowo-rdzeniowym Około 5 godzin
Okres półtrwania w płynie mózgowo-rdzeniowym Około 8,5 godziny
Okres półtrwania (t1/2) w osoczu Około 5 godzin
Całkowity klirens ustrojowy 80-90 ml/min
Wydalanie z moczem 80-100% dawki
Metabolizm Brak
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl