Interakcje leku
Lozap HCT 50 mg + 12,5 mg

Preparat Lozap HCT zawiera losartan potasowy (50 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg), których farmakodynamiczne właściwości predysponują do licznych interakcji lekowych. Hydrochlorotiazyd, jako diuretyk tiazydowy, może zaburzać równowagę wodno-elektrolitową, prowadząc do hiponatremii, hipokaliemii, hipomagnezemii oraz zasadowicy z niskim stężeniem chlorków, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z odwodnieniem, biegunką lub wymiotami. Ponadto, tiazyd może pogarszać tolerancję glukozy, co wymaga dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych, a także wpływa na gospodarkę wapniową, zwiększając ryzyko hiperkalcemii, zwłaszcza u pacjentów z utajoną nadczynnością przytarczyc. Hydrochlorotiazyd może także podnosić poziom cholesterolu i triglicerydów oraz nasilać hiperurykemię, choć losartan częściowo przeciwdziała temu efektowi. Spożycie alkoholu podczas terapii zwiększa ryzyko objawowego niedociśnienia oraz zaburzeń elektrolitowych, a także może pogarszać kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Lozap HCT zawierający substancje czynne losartan potasowy (50 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg) może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami oraz substancjami, co wynika z właściwości farmakologicznych obu składników aktywnych. Interakcje te mogą prowadzić do zmiany skuteczności terapeutycznej oraz zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. 1

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Hydrochlorotiazyd, jako diuretyk tiazydowy, może prowadzić do zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, co może nasilać działanie innych jednocześnie stosowanych leków lub prowadzić do niepożądanych efektów terapeutycznych. 2

Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi. Hydrochlorotiazyd może powodować pogorszenie tolerancji glukozy, co może wymagać dostosowania dawkowania leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Podczas terapii tiazydami może również ujawnić się cukrzyca utajona. 3

Hydrochlorotiazyd wpływa również na gospodarkę wapniową, powodując zmniejszenie wydalania wapnia z moczem, co może prowadzić do okresowego, niewielkiego zwiększenia stężenia wapnia w surowicy. U pacjentów z utajoną nadczynnością przytarczyc może wystąpić znaczna hiperkalcemia. Z tego powodu przed przeprowadzeniem badań czynności przytarczyc należy przerwać stosowanie tiazydów. 4

Tiazydy mogą również powodować zmiany w profilu lipidowym, zwiększając stężenie cholesterolu i triglicerydów. Ponadto mogą prowadzić do hiperurykemii i/lub napadów dny moczanowej, choć warto zauważyć, że losartan (drugi składnik preparatu Lozap HCT) zmniejsza stężenie kwasu moczowego we krwi, co częściowo równoważy ten niekorzystny efekt hydrochlorotiazydu. 5

Niedociśnienie i zaburzenia równowagi elektrolitowej

Podobnie jak przy stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych, u niektórych pacjentów przyjmujących Lozap HCT może wystąpić objawowe niedociśnienie. Szczególnej obserwacji wymagają pacjenci z objawami zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, takimi jak: 6

  • Zmniejszenie objętości krwi krążącej
  • Hiponatremia (niedobór sodu we krwi)
  • Zasadowica z małym stężeniem chlorków we krwi
  • Hipomagnezemia (niedobór magnezu we krwi)
  • Hipokaliemia (niedobór potasu we krwi)

Wymienione zaburzenia mogą być szczególnie nasilone w przypadku współistniejącej biegunki lub wymiotów. U pacjentów z obrzękami, w warunkach wysokiej temperatury otoczenia, może wystąpić hiponatremia związana z rozcieńczeniem płynów. 7

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia preparatem Lozap HCT może prowadzić do nasilenia efektu hipotensyjnego, zwiększając ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia. Alkohol może także nasilać efekt odwodnienia wywołany przez hydrochlorotiazyd, potęgując zaburzenia wodno-elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemię i hiponatremię.

Ponadto, alkohol może wpływać na metabolizm glukozy, co w połączeniu z działaniem hydrochlorotiazydu może prowadzić do znacznego pogorszenia kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą. U osób z utajoną cukrzycą jednoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie Lozap HCT może przyspieszyć ujawnienie się choroby.

Ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego i zaburzeń równowagi elektrolitowej, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii preparatem Lozap HCT.

Tabela interakcji

Grupa leków/substancji Opis interakcji Poziom istotności
Leki przeciwcukrzycowe (w tym insulina) Hydrochlorotiazyd pogarsza tolerancję glukozy, może być konieczne dostosowanie dawkowania leków przeciwcukrzycowych Wysoki
Inne leki przeciwnadciśnieniowe Addytywne działanie hipotensyjne, zwiększone ryzyko niedociśnienia Wysoki
Preparaty wapnia, witamina D Ryzyko hiperkalcemii ze względu na zmniejszone wydalanie wapnia przez nerki pod wpływem hydrochlorotiazydu Średni
Leki zwiększające stężenie kwasu moczowego Hydrochlorotiazyd może nasilać hiperurykemię, częściowo równoważone przez działanie losartanu Średni
Alkohol Nasilenie działania hipotensyjnego, zwiększone ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych Wysoki
Leki wpływające na stężenie potasu (diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu) Ryzyko zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii lub hiperkaliemii Wysoki
Leki hipolipemizujące Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie cholesterolu i triglicerydów, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii hipolipemizującej Średni
Leki stosowane w dnie moczanowej Hydrochlorotiazyd może zmniejszać ich skuteczność przez podwyższanie stężenia kwasu moczowego, losartan częściowo przeciwdziała temu efektowi Średni

Podczas leczenia preparatem Lozap HCT należy regularnie monitorować stężenie elektrolitów w surowicy, szczególnie u pacjentów przyjmujących inne leki mogące wpływać na gospodarkę elektrolitową organizmu. Regularna kontrola pozwala na wczesne wykrycie zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej i zapobieganie potencjalnym powikłaniom. 8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl