Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lozap HCT 50 mg + 12,5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Lozap HCT

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania połączenia losartanu potasowego z hydrochlorotiazydem (50 mg + 12,5 mg) pochodzą z kompleksowych badań farmakologicznych, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksyczności przewlekłej. Wyniki tych badań nie wskazują na szczególne zagrożenia dla populacji ludzkiej przy stosowaniu produktu leczniczego Lozap HCT.¹

Badania toksyczności przewlekłej

Potencjał toksyczności połączenia losartan/hydrochlorotiazyd został szczegółowo oceniony w badaniach toksyczności przewlekłej trwających do sześciu miesięcy. Badania te przeprowadzono na modelach zwierzęcych obejmujących szczury i psy, którym podawano lek drogą doustną. Obserwowane zmiany w tych badaniach były głównie wywoływane przez składnik losartan.²

Wpływ na parametry hematologiczne i biochemiczne

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano, że podawanie połączenia losartan/hydrochlorotiazyd powodowało następujące zmiany w parametrach laboratoryjnych:

• Parametry hematologiczne – zmniejszenie wartości parametrów dotyczących krwinek czerwonych, obejmujące:
  • Obniżenie liczby erytrocytów
  • Zmniejszenie stężenia hemoglobiny
  • Redukcję wartości hematokrytu
• Parametry biochemiczne – zmiany w profilu biochemicznym obejmowały:
  • Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego w surowicy krwi
  • Sporadyczne zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi

Powyższe zmiany w parametrach laboratoryjnych są istotne z klinicznego punktu widzenia i mogą być związane z farmakologicznym działaniem obu składników leku.³

Zmiany narządowe

W badaniach przedklinicznych odnotowano także wpływ połączenia losartan/hydrochlorotiazyd na poszczególne narządy, w tym:

• Układ sercowo-naczyniowy – zmniejszenie masy serca bez towarzyszących zmian histologicznych
• Przewód pokarmowy – obserwowano zmiany obejmujące:
  • Uszkodzenie błony śluzowej
  • Owrzodzenia
  • Nadżerki
  • Krwawienia

Zmiany w przewodzie pokarmowym mogą mieć istotne znaczenie kliniczne i powinny być brane pod uwagę przy stosowaniu produktu leczniczego Lozap HCT.⁴

Wpływ na rozród i rozwój

Ocenie poddano również potencjalny wpływ połączenia losartan/hydrochlorotiazyd na rozrodczość i rozwój potomstwa. W badaniach tych nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów ani królików leczonych tą kombinacją substancji czynnych.⁵

Zaobserwowano jednak toksyczność płodową u szczurów, która objawiała się nieznacznym zwiększeniem częstości występowania nadliczbowych żeber w pokoleniu F1. Efekt ten występował w przypadkach, gdy samice były leczone przed zajściem w ciążę.⁶

Podobnie jak w badaniach dotyczących stosowania wyłącznie losartanu, zaobserwowano działania niepożądane dotyczące płodu i nowonarodzonych osobników przy podawaniu połączenia losartan/hydrochlorotiazyd ciężarnym samicom szczurów w późnym okresie ciąży i/lub podczas laktacji. Efekty te obejmowały:

• Toksyczność nerkową – zaburzenia rozwoju i funkcji nerek u potomstwa
• Śmiertelność płodową – zwiększone ryzyko obumarcia płodów

Powyższe obserwacje wskazują na potencjalne ryzyko stosowania produktu Lozap HCT w okresie ciąży, szczególnie w jej późnych etapach.⁷

Ogólna ocena bezpieczeństwa przedklinicznego

Całościowa analiza danych przedklinicznych dotyczących produktu Lozap HCT (losartan 50 mg + hydrochlorotiazyd 12,5 mg) wskazuje, że większość obserwowanych efektów toksycznych wynika z działania losartanu. Obserwowane zmiany hematologiczne, biochemiczne i narządowe, a także wpływ na rozrodczość, są zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania obu składników leku, co pozwala na przewidywanie potencjalnych działań niepożądanych w praktyce klinicznej.

Należy podkreślić, że pomimo braku dowodów na działanie teratogenne, stosowanie produktu Lozap HCT w okresie ciąży, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze, może wiązać się z ryzykiem dla rozwijającego się płodu, co ma odzwierciedlenie w danych uzyskanych z badań przedklinicznych.⁸