Działania niepożądane
Lorafen 1 mg

Lorazepam, substancja czynna leku Lorafen, należy do grupy benzodiazepin i charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w początkowej fazie terapii i ustępują po dalszym stosowaniu lub redukcji dawki. Do najczęstszych działań niepożądanych należą senność (≥1/100), zawroty głowy (≥1/100), osłabienie mięśni oraz ataksja (≥1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, u których objawy te mogą być bardziej nasilone. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania zgodnie z MedDRA, a wśród nich znajdują się również reakcje anafilaktyczne, dezorientacja, zaburzenia widzenia oraz rzadkie przypadki bradykardii i bólu w klatce piersiowej. Monitorowanie morfologii krwi jest zalecane podczas długotrwałego leczenia ze względu na możliwe zaburzenia hematologiczne o nieznanej częstości.

Działania niepożądane leku Lorafen (1 mg, 2,5 mg, tabletki drażowane)

Lorazepam, substancja czynna leku Lorafen, należy do grupy benzodiazepin, które pomimo skuteczności terapeutycznej mogą wywoływać szereg działań niepożądanych. Działania niepożądane najczęściej pojawiają się w początkowej fazie leczenia i zazwyczaj ustępują w miarę kontynuacji terapii lub po redukcji dawki. Warto podkreślić, że nasilenie oraz częstotliwość występowania działań niepożądanych zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz zastosowanej dawki leku.1

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej raportowanych działań niepożądanych związanych z benzodiazepinami, w tym z lorazepamem, należą: senność w ciągu dnia, zawroty głowy, osłabienie mięśni oraz ataksja (zaburzenia koordynacji ruchowej). Szczególną uwagę należy zwrócić na te objawy u pacjentów w podeszłym wieku, u których mogą one być bardziej nasilone.2

Klasyfikacja działań niepożądanych według częstości występowania

Działania niepożądane leku Lorafen można sklasyfikować według częstości ich występowania. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, częstość ta jest określana jako:3

  • Bardzo często – występują u co najmniej 1 na 10 pacjentów (≥1/10)
  • Często – występują u co najmniej 1 na 100, ale mniej niż u 1 na 10 pacjentów (≥1/100 do <1/10)
  • Niezbyt często – występują u co najmniej 1 na 1000, ale mniej niż u 1 na 100 pacjentów (≥1/1000 do <1/100)
  • Rzadko – występują u co najmniej 1 na 10 000, ale mniej niż u 1 na 1000 pacjentów (≥1/10 000 do <1/1000)
  • Bardzo rzadko – występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów (<1/10 000)
  • Częstość nieznana – nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Działania niepożądane według układów i narządów

Poniżej przedstawiono tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych występujących po zastosowaniu leku Lorafen, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów według MedDRA.4

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane Częstość występowania Uwagi
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zaburzenia w składzie morfologicznym krwi Częstość nieznana Zaleca się monitorowanie morfologii krwi podczas długotrwałego leczenia
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje anafilaktyczne, anafilaktoidalne Częstość nieznana Wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Brak apetytu Częstość nieznana Może prowadzić do utraty masy ciała przy długotrwałym stosowaniu
Zaburzenia psychiczne Dezorientacja Częstość nieznana Należy zwrócić szczególną uwagę u pacjentów z wcześniej istniejącymi zaburzeniami psychicznymi. Może wystąpić ujawnienie wcześniej niezdiagnozowanej depresji.*
Zaburzenia emocjonalne Częstość nieznana
Brak samokontroli Częstość nieznana
Impulsywność Częstość nieznana
Euforia Częstość nieznana
Zaburzenia snu Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego Senność Często Działania te występują najczęściej na początku leczenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i zwykle ustępują w trakcie dalszego leczenia****
Spowolnienie reakcji Często
Ból i zawroty głowy Często
Stany splątania i dezorientacji Niezbyt często
Ataksja Niezbyt często
Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne widzenie) Niezbyt często Mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Zaburzenia serca Bradykardia, ból w klatce piersiowej Rzadko Wymaga konsultacji z lekarzem i ewentualnego przerwania terapii

Specjalne uwagi dotyczące działań niepożądanych

Niektóre działania niepożądane lorazepamu wymagają szczególnej uwagi ze względu na ich potencjalnie poważne konsekwencje:5

  • Ujawnienie się depresji – może wystąpić u pacjentów z depresją lub lękiem związanym z depresją leczonych tylko lorazepamem, bez odpowiedniego leczenia przeciwdepresyjnego.
  • Uzależnienie – może rozwinąć się podczas leczenia lorazepamem nawet w dawkach terapeutycznych. Pacjenci nadużywający alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych są szczególnie narażeni na ryzyko rozwoju uzależnienia.**
  • Reakcje paradoksalne – obejmujące niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresję, urojenia, koszmary senne, halucynacje, psychozy i zaburzenia zachowania. Występują najczęściej po spożyciu alkoholu, u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobami psychicznymi.***

Działania niepożądane u osób w podeszłym wieku

Osoby w podeszłym wieku są szczególnie podatne na wystąpienie działań niepożądanych, zwłaszcza tych związanych z układem nerwowym, takich jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia koordynacji ruchowej. Objawy te występują najczęściej na początku leczenia i zazwyczaj ustępują w trakcie dalszej terapii. W przypadku nasilenia tych objawów, zaleca się odpowiednie zmniejszenie dawki, co zwykle zmniejsza nasilenie i częstość ich występowania.6

Postępowanie w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się konsultację z lekarzem prowadzącym. Lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki lub czasowym przerwaniu leczenia, w zależności od nasilenia i charakteru objawów. Samowolne przerwanie leczenia jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych.7

W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, takich jak reakcje anafilaktyczne, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i zapewnienie fachowej pomocy medycznej. Podobnie, w przypadku wystąpienia reakcji paradoksalnych, zwłaszcza nasilonego niepokoju, pobudzenia czy agresji, należy skontaktować się z lekarzem w celu modyfikacji leczenia.

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl