Przedawkowanie
Lokren 20 20 mg

Przedawkowanie leku Lokren 20

W praktyce klinicznej przedawkowanie betaksololu chlorowodorku (substancji czynnej leku Lokren 20) wiąże się z poważnymi zagrożeniami dla zdrowia i życia pacjenta. Monitorowanie objawów przedawkowania oraz wdrożenie odpowiedniego protokołu leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta.¹

Objawy przedawkowania

Głównym objawem przedawkowania leku Lokren 20 jest zahamowanie zatokowe, które może prowadzić do znaczących zaburzeń rytmu serca. Zahamowanie zatokowe manifestuje się spowolnieniem lub zatrzymaniem generowania impulsów przez węzeł zatokowo-przedsionkowy, co klinicznie objawia się jako bradykardia lub asystolia.²

Dodatkowo u pacjentów z przedawkowaniem betaksololu mogą wystąpić objawy związane ze znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi, które stanowią istotne zagrożenie dla perfuzji narządowej.³

Postępowanie w przedawkowaniu u dorosłych

W przypadku przedawkowania Lokrenu 20 i wystąpienia objawów klinicznych takich jak bradykardia lub znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, zaleca się wdrożenie następującego schematu postępowania terapeutycznego:⁴

1. Atropina – podanie dożylne w dawce 1 do 2 mg. Atropina blokuje receptory muskarynowe, zmniejszając wpływ nerwu błędnego na węzeł zatokowy, co przeciwdziała bradykardii.⁵
2. Glukagon – podanie dożylne w dawce 1 mg. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć. Glukagon aktywuje cyklazę adenylową niezależnie od receptorów β-adrenergicznych, zwiększając stężenie cAMP w komórkach mięśnia sercowego, co poprawia kurczliwość serca.⁶
3. Leki sympatykomimetyczne – jeżeli powyższe interwencje są niewystarczające, należy rozważyć zastosowanie:
   • Izoprenaliny – podawanej w powolnym wstrzyknięciu dożylnym w dawce 25 μg. Izoprenalina jest nieselektywnym agonistą receptorów β-adrenergicznych, zwiększającym częstość rytmu serca i kurczliwość mięśnia sercowego.⁷
   • Dobutaminy – podawanej w infuzji dożylnej w dawce 2,5 do 10 μg/kg mc./min. Dobutamina działa głównie na receptory β1-adrenergiczne, zwiększając kurczliwość mięśnia sercowego i pojemność minutową serca.⁸

Przedawkowanie u dzieci i młodzieży

Szczególną grupę ryzyka stanowią noworodki urodzone przez matki leczone w czasie ciąży lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne, w tym betaksololem. U tych noworodków może wystąpić dekompensacja kardiologiczna stanowiąca stan zagrożenia życia.⁹

W przypadku wystąpienia dekompensacji kardiologicznej u noworodków zaleca się następujące postępowanie:

1. Podanie glukagonu w dawce 0,3 mg/kg masy ciała. Dawkowanie w populacji pediatrycznej jest dostosowane do masy ciała dziecka i znacząco różni się od dawkowania u dorosłych.¹⁰
2. Natychmiastowy transport noworodka do oddziału intensywnej opieki medycznej, gdzie możliwe będzie wdrożenie specjalistycznego monitorowania funkcji życiowych i odpowiedniego leczenia.¹¹
3. Zastosowanie leków inotropowych i chronotropowych:
   • Izoprenalina – zwiększająca częstość akcji serca i kurczliwość mięśnia sercowego
   • Dobutamina – poprawiająca kurczliwość mięśnia sercowego i pojemność minutową

   Należy pamiętać, że długotrwałe leczenie tymi lekami oraz stosowanie dużych dawek wymaga specjalistycznego monitorowania stanu klinicznego noworodka.¹²

Monitorowanie pacjenta

Pacjent z przedawkowaniem betaksololu wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem:

• Ciągłego monitorowania EKG – dla wczesnego wykrycia zaburzeń rytmu serca i zahamowania zatokowego
• Regularnych pomiarów ciśnienia tętniczego – dla oceny skuteczności leczenia hipotensji
• Monitorowania stanu świadomości – jako wykładnika perfuzji mózgowej
• Oceny diurezy – jako wykładnika perfuzji nerkowej

W przypadku noworodków z dekompensacją kardiologiczną spowodowaną pośrednim narażeniem na betaksolol poprzez łożysko, konieczne jest wdrożenie zaawansowanego monitorowania hemodynamicznego w warunkach oddziału intensywnej terapii neonatologicznej.¹³