Przeciwwskazania
Lekoklar mite 250 mg

Stosowanie klarytromycyny (Lekoklar mite 250 mg, Lekoklar forte 500 mg) wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne przeciwwskazania i ryzyko poważnych działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na klarytromycynę, inne makrolidy lub substancje pomocnicze. Klarytromycyna jest przeciwwskazana u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QT, zaburzeniami rytmu komorowego (w tym torsade de pointes) oraz zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipokaliemia i hipomagnezemia, które zwiększają ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, ze względu na silne hamowanie CYP3A4, nie należy jej stosować jednocześnie ze statynami metabolizowanymi przez ten izoenzym (lowastatyna, symwastatyna), co może prowadzić do miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest także łączenie klarytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd, terfenadyna), tikagrelorem, iwabradyną, ranolazyną oraz alkaloidami sporyszu (np. ergotaminą), ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i zatrucia sporyszem.

Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Właściwa ocena przeciwwskazań do stosowania klarytromycyny stanowi kluczowy element bezpiecznej farmakoterapii. Lek Lekoklar mite (250 mg) oraz Lekoklar forte (500 mg) w postaci tabletek powlekanych zawiera jako substancję czynną klarytromycynę, antybiotyk z grupy makrolidów, którego stosowanie w określonych sytuacjach klinicznych może wiązać się z istotnym ryzykiem dla zdrowia pacjenta.1

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie klarytromycyny jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na:

  • samą klarytromycynę jako substancję czynną
  • inne antybiotyki z grupy makrolidów
  • jakiekolwiek substancje pomocnicze zawarte w preparacie

Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się różnorodnymi objawami klinicznymi, od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie, zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne.2

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami

Ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, klarytromycyna nie może być stosowana jednocześnie z następującymi lekami:3

  • Astemizol – lek przeciwhistaminowy
  • Cyzapryd – prokinetyk przewodu pokarmowego
  • Domperydon – lek przeciwwymiotny i prokinetyczny
  • Pimozyd – lek przeciwpsychotyczny
  • Terfenadyna – lek przeciwhistaminowy

Jednoczesne stosowanie wymienionych leków z klarytromycyną może prowadzić do wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG oraz wywoływać groźne zaburzenia rytmu serca, takie jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór czy torsade de pointes.4

Klarytromycyna nie może być również stosowana jednocześnie z:5

  • Tikagrelorem – lek przeciwpłytkowy
  • Iwabradyną – lek stosowany w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej
  • Ranolazyną – lek stosowany w leczeniu dławicy piersiowej
  • Alkaloidami sporyszu (np. ergotaminą, dihydroergotaminą) – ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem i poważnych działań niepożądanych, w tym niedokrwienia obwodowego

Zaburzenia rytmu serca i wydłużenie odstępu QT

Klarytromycyny nie należy stosować u następujących grup pacjentów:6

  • Pacjenci z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT
  • Pacjenci z udokumentowanym nabytym wydłużeniem odstępu QT
  • Osoby z komorowymi zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie (w tym torsade de pointes)

Dodatkowym przeciwwskazaniem są zaburzenia elektrolitowe, w szczególności:7

  • Hipokaliemia (obniżone stężenie potasu we krwi)
  • Hipomagnezemia (obniżone stężenie magnezu we krwi)

Zaburzenia te zwiększają ryzyko wydłużenia odstępu QT i wystąpienia groźnych arytmii podczas terapii klarytromycyną.

Interakcje ze statynami

Klarytromycyna jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450, dlatego jest przeciwwskazana u pacjentów przyjmujących statyny, które podlegają znacznemu metabolizmowi z udziałem tego izoenzymu, tj.:8

  • Lowastatyna
  • Symwastatyna

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z tymi statynami znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy – poważnego powikłania charakteryzującego się rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych, mogącego prowadzić do ostrej niewydolności nerek.

Inne istotne przeciwwskazania

Klarytromycyna jest przeciwwskazana również w następujących sytuacjach klinicznych:9

  • Jednoczesne stosowanie z lomitapidem (lek stosowany w leczeniu homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej)
  • Ciężka niewydolność wątroby współistniejąca z zaburzeniami czynności nerek

Ze względu na hamujący wpływ klarytromycyny na aktywność CYP3A4, przeciwwskazane jest jej stosowanie u pacjentów przyjmujących:10

  • Kolchicynę – lek stosowany głównie w leczeniu dny moczanowej
  • Doustny midazolam – lek z grupy benzodiazepin o działaniu przeciwlękowym i nasennym
Grupa przeciwwskazań Szczegółowe przeciwwskazania Potencjalne ryzyko
Nadwrażliwość Na klarytromycynę, inne makrolidy lub substancje pomocnicze Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja
Interakcje lekowe prowadzące do zaburzeń rytmu serca Astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd, terfenadyna Wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe, torsade de pointes
Tikagrelor, iwabradyna, ranolazyna Zaburzenia rytmu serca, zwiększone ryzyko działań niepożądanych
Alkaloidy sporyszu Ergotamina, dihydroergotamina Zatrucie sporyszem, skurcz naczyń, niedokrwienie tkanek
Zaburzenia elektryczne serca Wrodzone/nabyte wydłużenie QT, arytmie komorowe w wywiadzie Zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia elektrolitowe Hipokaliemia, hipomagnezemia Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT
Statyny metabolizowane przez CYP3A4 Lowastatyna, symwastatyna Miopatia, rabdomioliza
Inne interakcje lekowe Lomitapid, kolchicyna, doustny midazolam Zwiększona toksyczność, ryzyko ciężkich działań niepożądanych
Ciężkie zaburzenia narządowe Ciężka niewydolność wątroby z towarzyszącymi zaburzeniami czynności nerek Kumulacja leku, zwiększona toksyczność

Bezpieczeństwo stosowania a skład produktu

Należy zwrócić uwagę, że produkt Lekoklar zawiera sód: tabletki 250 mg (Lekoklar mite) zawierają 0,13 mmol (3,06 mg) sodu, natomiast tabletki 500 mg (Lekoklar forte) zawierają 0,27 mmol (6,12 mg) sodu.11 Choć zawartość sodu jest stosunkowo niewielka, może mieć znaczenie u pacjentów ze ścisłymi ograniczeniami dotyczącymi spożycia sodu.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl