Przeciwwskazania
Lekoklar mite 250 mg
Stosowanie klarytromycyny (Lekoklar mite 250 mg, Lekoklar forte 500 mg) wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne przeciwwskazania i ryzyko poważnych działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na klarytromycynę, inne makrolidy lub substancje pomocnicze. Klarytromycyna jest przeciwwskazana u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QT, zaburzeniami rytmu komorowego (w tym torsade de pointes) oraz zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipokaliemia i hipomagnezemia, które zwiększają ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, ze względu na silne hamowanie CYP3A4, nie należy jej stosować jednocześnie ze statynami metabolizowanymi przez ten izoenzym (lowastatyna, symwastatyna), co może prowadzić do miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest także łączenie klarytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd, terfenadyna), tikagrelorem, iwabradyną, ranolazyną oraz alkaloidami sporyszu (np. ergotaminą), ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i zatrucia sporyszem.
Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?
Właściwa ocena przeciwwskazań do stosowania klarytromycyny stanowi kluczowy element bezpiecznej farmakoterapii. Lek Lekoklar mite (250 mg) oraz Lekoklar forte (500 mg) w postaci tabletek powlekanych zawiera jako substancję czynną klarytromycynę, antybiotyk z grupy makrolidów, którego stosowanie w określonych sytuacjach klinicznych może wiązać się z istotnym ryzykiem dla zdrowia pacjenta.1
Nadwrażliwość na składniki preparatu
Stosowanie klarytromycyny jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na:
- samą klarytromycynę jako substancję czynną
- inne antybiotyki z grupy makrolidów
- jakiekolwiek substancje pomocnicze zawarte w preparacie
Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się różnorodnymi objawami klinicznymi, od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie, zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne.2
Jednoczesne stosowanie z innymi lekami
Ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, klarytromycyna nie może być stosowana jednocześnie z następującymi lekami:3
- Astemizol – lek przeciwhistaminowy
- Cyzapryd – prokinetyk przewodu pokarmowego
- Domperydon – lek przeciwwymiotny i prokinetyczny
- Pimozyd – lek przeciwpsychotyczny
- Terfenadyna – lek przeciwhistaminowy
Jednoczesne stosowanie wymienionych leków z klarytromycyną może prowadzić do wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG oraz wywoływać groźne zaburzenia rytmu serca, takie jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór czy torsade de pointes.4
Klarytromycyna nie może być również stosowana jednocześnie z:5
- Tikagrelorem – lek przeciwpłytkowy
- Iwabradyną – lek stosowany w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej
- Ranolazyną – lek stosowany w leczeniu dławicy piersiowej
- Alkaloidami sporyszu (np. ergotaminą, dihydroergotaminą) – ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem i poważnych działań niepożądanych, w tym niedokrwienia obwodowego
Zaburzenia rytmu serca i wydłużenie odstępu QT
Klarytromycyny nie należy stosować u następujących grup pacjentów:6
- Pacjenci z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT
- Pacjenci z udokumentowanym nabytym wydłużeniem odstępu QT
- Osoby z komorowymi zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie (w tym torsade de pointes)
Dodatkowym przeciwwskazaniem są zaburzenia elektrolitowe, w szczególności:7
- Hipokaliemia (obniżone stężenie potasu we krwi)
- Hipomagnezemia (obniżone stężenie magnezu we krwi)
Zaburzenia te zwiększają ryzyko wydłużenia odstępu QT i wystąpienia groźnych arytmii podczas terapii klarytromycyną.
Interakcje ze statynami
Klarytromycyna jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450, dlatego jest przeciwwskazana u pacjentów przyjmujących statyny, które podlegają znacznemu metabolizmowi z udziałem tego izoenzymu, tj.:8
- Lowastatyna
- Symwastatyna
Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z tymi statynami znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy – poważnego powikłania charakteryzującego się rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych, mogącego prowadzić do ostrej niewydolności nerek.
Inne istotne przeciwwskazania
Klarytromycyna jest przeciwwskazana również w następujących sytuacjach klinicznych:9
- Jednoczesne stosowanie z lomitapidem (lek stosowany w leczeniu homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej)
- Ciężka niewydolność wątroby współistniejąca z zaburzeniami czynności nerek
Ze względu na hamujący wpływ klarytromycyny na aktywność CYP3A4, przeciwwskazane jest jej stosowanie u pacjentów przyjmujących:10
- Kolchicynę – lek stosowany głównie w leczeniu dny moczanowej
- Doustny midazolam – lek z grupy benzodiazepin o działaniu przeciwlękowym i nasennym
| Grupa przeciwwskazań | Szczegółowe przeciwwskazania | Potencjalne ryzyko |
|---|---|---|
| Nadwrażliwość | Na klarytromycynę, inne makrolidy lub substancje pomocnicze | Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja |
| Interakcje lekowe prowadzące do zaburzeń rytmu serca | Astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd, terfenadyna | Wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe, torsade de pointes |
| Tikagrelor, iwabradyna, ranolazyna | Zaburzenia rytmu serca, zwiększone ryzyko działań niepożądanych | |
| Alkaloidy sporyszu | Ergotamina, dihydroergotamina | Zatrucie sporyszem, skurcz naczyń, niedokrwienie tkanek |
| Zaburzenia elektryczne serca | Wrodzone/nabyte wydłużenie QT, arytmie komorowe w wywiadzie | Zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca |
| Zaburzenia elektrolitowe | Hipokaliemia, hipomagnezemia | Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT |
| Statyny metabolizowane przez CYP3A4 | Lowastatyna, symwastatyna | Miopatia, rabdomioliza |
| Inne interakcje lekowe | Lomitapid, kolchicyna, doustny midazolam | Zwiększona toksyczność, ryzyko ciężkich działań niepożądanych |
| Ciężkie zaburzenia narządowe | Ciężka niewydolność wątroby z towarzyszącymi zaburzeniami czynności nerek | Kumulacja leku, zwiększona toksyczność |
Bezpieczeństwo stosowania a skład produktu
Należy zwrócić uwagę, że produkt Lekoklar zawiera sód: tabletki 250 mg (Lekoklar mite) zawierają 0,13 mmol (3,06 mg) sodu, natomiast tabletki 500 mg (Lekoklar forte) zawierają 0,27 mmol (6,12 mg) sodu.11 Choć zawartość sodu jest stosunkowo niewielka, może mieć znaczenie u pacjentów ze ścisłymi ograniczeniami dotyczącymi spożycia sodu.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania