Specjalne ostrzeżenia
Klacid

Klarytromycyna wymaga ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u kobiet w ciąży (szczególnie w I trymestrze), pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz osób z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych. Monitorowanie enzymów wątrobowych jest wskazane ze względu na ryzyko miąższowego i cholestatycznego zapalenia wątroby, które może przebiegać z żółtaczką i prowadzić do niewydolności wątroby, a nawet zgonu. Należy zwracać uwagę na objawy uszkodzenia wątroby, takie jak brak łaknienia, żółtaczka, ciemny mocz, świąd i ból brzucha. Długotrwała terapia może sprzyjać rozwojowi nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych oraz rzekomobłoniastemu zapaleniu jelit wywołanemu przez Clostridioides difficile, które może wystąpić nawet do 2 miesięcy po zakończeniu leczenia. Zaleca się kontrolę słuchu i błędnika po terapii w przypadku podejrzenia uszkodzenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Klacid 125 mg/5 ml

Stosowanie klarytromycyny wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenia i działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas terapii. Przed rozpoczęciem leczenia należy uwzględnić szereg czynników ryzyka oraz monitorować stan pacjenta w trakcie kuracji.1

Stosowanie w ciąży

U kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, decyzja o wprowadzeniu leczenia klarytromycyną powinna być poprzedzona wnikliwą oceną stosunku korzyści dla matki do potencjalnego zagrożenia dla płodu. Lekarz powinien rozważyć dostępne alternatywy terapeutyczne przed zastosowaniem klarytromycyny w tej grupie pacjentek.2

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Klarytromycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, co implikuje konieczność zachowania szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności tego narządu. Podobna ostrożność wymagana jest podczas stosowania leku u osób z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek.3

W trakcie terapii klarytromycyną obserwowano przypadki zaburzenia czynności wątroby, w tym:

  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
  • miąższowe zapalenie wątroby (z żółtaczką lub bez)
  • cholestatyczne zapalenie wątroby (z żółtaczką lub bez)

Zaburzenia te mogą mieć ciężki przebieg, choć zazwyczaj są przemijające. Odnotowano również przypadki niewydolności wątroby prowadzące do zgonu, zwłaszcza u pacjentów z poważnymi chorobami podstawowymi i/lub stosujących równocześnie inne leki.4

Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego przerwania przyjmowania leku i konsultacji z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych choroby wątroby, takich jak:5

  • brak łaknienia
  • żółtaczka
  • ciemna barwa moczu
  • świąd
  • ból brzucha

Powikłania jelitowe i nadkażenia

Długotrwałe stosowanie klarytromycyny, podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, może prowadzić do rozwoju niewrażliwych bakterii i grzybów. W razie wystąpienia nadkażenia należy wdrożyć odpowiednie leczenie.6

Stosowanie praktycznie każdego leku przeciwbakteryjnego, w tym antybiotyków makrolidowych takich jak klarytromycyna, może być powikłane rzekomobłoniastym zapaleniem jelit o różnym nasileniu – od lekkiego do zagrażającego życiu. Obserwowano przypadki biegunki wywołanej przez Clostridioides difficile (CDAD) w związku ze stosowaniem prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym klarytromycyny. Powikłanie to może mieć różne nasilenie – od lekkiej biegunki po prowadzące do zgonu zapalenie okrężnicy.7

Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zaburza prawidłową florę okrężnicy, co może prowadzić do nadmiernego namnażania C. difficile. Rozpoznanie CDAD należy rozważyć u każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po leczeniu antybiotykami. Konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu, ponieważ CDAD może wystąpić nawet po ponad dwóch miesiącach od zakończenia antybiotykoterapii.8

Zaburzenia słuchu

W przypadku sytuacji wskazującej na potencjalne uszkodzenie słuchu i/lub błędnika, zaleca się kontrolę po zakończeniu leczenia klarytromycyną.9

Interakcje z kolchicyną

Po wprowadzeniu klarytromycyny do obrotu obserwowano nasilenie działania toksycznego kolchicyny, gdy była stosowana jednocześnie z klarytromycyną, szczególnie u osób w podeszłym wieku i z niewydolnością nerek. U niektórych pacjentów działanie to prowadziło do zgonu. Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i kolchicyny jest przeciwwskazane.10

Interakcje z benzodiazepinami

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i triazolowych pochodnych benzodiazepiny, takich jak triazolam oraz midazolam w postaci dożylnej i do stosowania na błonę śluzową jamy ustnej.11

Zdarzenia sercowo-naczyniowe

U pacjentów leczonych makrolidami, w tym klarytromycyną, obserwowano wydłużenie odstępu QT, wpływające na repolaryzację serca i niosące ryzyko rozwoju zaburzeń rytmu serca oraz zaburzeń typu torsade de pointes.12

Stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane u następujących pacjentów (z uwagi na zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych):13

  • przyjmujących astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd lub terfenadynę
  • z hipokaliemią
  • z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie
  • z arytmią komorową w wywiadzie

Ponadto należy zachować szczególną ostrożność stosując klarytromycynę u następujących grup pacjentów:14

  • pacjenci z chorobą tętnic wieńcowych
  • pacjenci z ciężką niewydolnością serca
  • pacjenci z zaburzeniami przewodzenia serca
  • pacjenci z klinicznie istotną bradykardią
  • pacjenci przyjmujący równocześnie inne produkty lecznicze wydłużające odstęp QT (inne niż przeciwwskazane)

Wyniki badań oceniających ryzyko działania niepożądanego makrolidów na układ sercowo-naczyniowy są zmienne. W niektórych badaniach obserwacyjnych stwierdzono rzadkie, krótkoterminowe ryzyko zaburzeń rytmu serca, zawału mięśnia sercowego lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych związane ze stosowaniem makrolidów, w tym klarytromycyny. Przepisując klarytromycynę, należy brać pod uwagę zarówno te obserwacje, jak i korzyści terapeutyczne z zastosowania leku.15

Zapalenie płuc

Ze względu na zwiększającą się oporność Streptococcus pneumoniae na antybiotyki makrolidowe, przed przepisaniem klarytromycyny w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc należy wykonać badanie antybiotykowrażliwości. W przypadku szpitalnego zapalenia płuc klarytromycynę należy stosować w skojarzeniu z innymi odpowiednimi antybiotykami.16

Zakażenia skóry i tkanek miękkich

Zakażenia skóry i tkanek miękkich o lekkim lub umiarkowanym nasileniu są najczęściej wywoływane przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes, które mogą być oporne na antybiotyki makrolidowe. Z tego powodu istotne jest wykonanie badań antybiotykowrażliwości przed rozpoczęciem leczenia.17

W przypadkach, gdy nie można stosować antybiotyków beta-laktamowych (np. z powodu alergii), lekiem pierwszego wyboru może być inny antybiotyk, np. klindamycyna. Obecnie uważa się, że antybiotyki makrolidowe mogą być stosowane jedynie w niektórych zakażeniach skóry i tkanek miękkich, takich jak:18

  • zakażenia wywołane przez Corynebacterium minutissimum
  • trądzik pospolity
  • róża
  • sytuacje, gdy nie można stosować leczenia penicyliną

Reakcje nadwrażliwości

W przypadku wystąpienia ciężkich ostrych reakcji nadwrażliwości, takich jak anafilaksja lub ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR), w tym:19

  • ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP)
  • zespół Stevensa-Johnsona
  • toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
  • wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS)

należy niezwłocznie przerwać podawanie klarytromycyny i natychmiast wdrożyć odpowiednie leczenie.20

Oporność bakterii

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania klarytromycyny i leków indukujących izoenzym CYP3A4.21

Bakterie oporne na klarytromycynę mogą wykazywać także oporność na inne antybiotyki makrolidowe, linkomycynę i klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa).22

Interakcje ze statynami

Przeciwwskazane jest stosowanie klarytromycyny w skojarzeniu z lowastatyną lub symwastatyną. Należy zachować ostrożność przepisując klarytromycynę z innymi statynami.23

U pacjentów stosujących klarytromycynę jednocześnie ze statynami notowano przypadki rabdomiolizy. Należy obserwować, czy u pacjenta nie występują podmiotowe lub przedmiotowe objawy miopatii.24

Jeśli jednoczesne stosowanie klarytromycyny i statyn jest konieczne, zaleca się przepisanie najmniejszej dopuszczonej do obrotu dawki statyny. Można rozważyć zastosowanie takiej statyny, która nie jest metabolizowana z udziałem izoenzymu CYP3A (np. fluwastatyna).25

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i doustnych leków przeciwcukrzycowych (takich jak pochodne sulfonylomocznika) i/lub insuliny może spowodować istotną hipoglikemię. Zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy u pacjentów przyjmujących równocześnie te leki.26

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Podczas stosowania klarytromycyny z warfaryną istnieje ryzyko ciężkiego krwotoku oraz istotnego zwiększenia wartości współczynnika INR (International Normalized Ratio) i wydłużenia czasu protrombinowego. U pacjentów przyjmujących równocześnie klarytromycynę i doustne leki przeciwzakrzepowe należy często kontrolować współczynnik INR i czas protrombinowy.27

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim, takich jak:28

  • dabigatran
  • rywaroksaban
  • apiksaban
  • edoksaban

Szczególnie dotyczy to pacjentów z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia krwawienia.29

Substancje pomocnicze

5 ml zawiesiny Klacid zawiera 2,75 g sacharozy. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować produktu Klacid w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej.30

Jeśli produkt leczniczy został przepisany pacjentowi chorującemu na cukrzycę, należy wziąć pod uwagę zawartość sacharozy.31

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl