Właściwości farmakokinetyczne
Fluticomb (25 mcg + 125 mcg)/dawkę odmierzoną

Właściwości farmakokinetyczne leku Fluticomb

Właściwości farmakokinetyczne leku Fluticomb odnoszą się do charakterystyki farmakokinetycznej jego dwóch składników aktywnych – salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i flutykazonu propionianu. Podczas jednoczesnego podawania wziewnego tych substancji, ich właściwości farmakokinetyczne pozostają podobne do tych obserwowanych przy podawaniu oddzielnym, co umożliwia indywidualne analizowanie każdego składnika¹.

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol charakteryzuje się miejscowym działaniem w płucach, dlatego jego stężenia w osoczu nie mogą być uznawane za bezpośredni wskaźnik efektu terapeutycznego. Istnieją znaczące ograniczenia techniczne w oznaczaniu stężenia salmeterolu w osoczu ze względu na jego ekstremalnie niskie stężenia (około 200 pikogramów/ml lub mniej) występujące podczas wziewnego podawania w dawkach terapeutycznych. Z tego powodu dostępne dane dotyczące farmakokinetyki salmeterolu są ograniczone².

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność flutykazonu propionianu po jednorazowym podaniu wziewnym u zdrowych osób wynosi około 5-11% dawki nominalnej, co zależy od typu zastosowanego inhalatora. U pacjentów z astmą obserwuje się zmniejszoną ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany wziewnie w porównaniu do osób zdrowych³.

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie w płucach i ma dwufazowy charakter – początkowo szybki, a następnie wolniejszy. Pozostała część dawki wziewnej jest połykana i dostaje się do przewodu pokarmowego, ale jej ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna (poniżej 1%) z powodu niskiej rozpuszczalności leku w wodzie oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Ważną cechą farmakokinetyki flutykazonu propionianu jest liniowa zależność między podaną dawką a ekspozycją ogólnoustrojową⁴.

Dystrybucja flutykazonu propionianu charakteryzuje się wysokim klirensem osoczowym (1150 ml/min), dużą objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym (około 300 l) oraz końcowym okresem półtrwania wynoszącym około 8 godzin. Wiązanie z białkami osocza jest znaczące i wynosi 91%⁵.

Metabolizm i eliminacja flutykazonu propionianu zachodzą głównie poprzez szybkie usuwanie leku z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą metabolizmu jest biotransformacja do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego, katalizowana przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. W kale zidentyfikowano również inne niezidentyfikowane metabolity. Klirens nerkowy flutykazonu jest minimalny – mniej niż 5% dawki wydalane jest przez nerki, głównie w postaci metabolitów. Większość dawki jest wydalana z kałem, zarówno w postaci metabolitów, jak i w formie niezmienionej⁶.

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono szczegółową ocenę właściwości farmakokinetycznych produktu Fluticomb u dzieci w wieku 4-11 lat z łagodną astmą. Badanie obejmowało 21-dniowe leczenie z zastosowaniem różnych form podania leku zawierającego salmeterol i flutykazonu propionian⁷.

Badane metody podania obejmowały:

• Inhalator ciśnieniowy z dozownikiem (MDI) o mocy (25 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną – dwie inhalacje dwa razy na dobę, bez komory inhalacyjnej
• Inhalator ciśnieniowy z dozownikiem (MDI) o mocy (25 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną – dwie inhalacje dwa razy na dobę, z komorą inhalacyjną
• Inhalator typu Dysk (DISCUS) o mocy (50 μg + 100 μg)/dawkę inhalacyjną – jedna inhalacja dwa razy na dobę

Wyniki badań wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa na flutykazonu propionian była podobna przy stosowaniu inhalatora MDI z komorą inhalacyjną (107 pg·h/ml [95% CI: 45,7; 252,2]) oraz inhalatora typu Dysk (138 pg·h/ml [95% CI: 69,3; 273,2]). Natomiast w przypadku stosowania inhalatora MDI bez komory inhalacyjnej, ekspozycja ogólnoustrojowa była wyraźnie mniejsza (24 pg·h/ml [95% CI: 9,6; 60,2])⁸.

Ekspozycja ogólnoustrojowa na salmeterol wykazywała podobne wartości niezależnie od metody podania i wynosiła⁹:

Powyższe dane wskazują, że sposób inhalacji ma znaczący wpływ na ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian, natomiast w przypadku salmeterolu ekspozycja pozostaje względnie stała niezależnie od zastosowanej metody podania leku¹⁰.