Specjalne ostrzeżenia
Eplenocard
Eplerenon, stosowany w terapii m.in. niewydolności serca, wiąże się z ryzykiem hiperkaliemii, co wynika z jego mechanizmu działania jako antagonisty receptora mineralokortykoidowego. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy na początku leczenia oraz po każdej zmianie dawki, szczególnie u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek lub cukrzycą typu 2, zwłaszcza z mikroalbuminurią. W badaniu EPHESUS zaobserwowano zwiększoną częstość hiperkaliemii w tej populacji. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania eplerenonu z preparatami potasu oraz terapią łączoną inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny (ARB), ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka hiperkaliemii. W przypadku wystąpienia hiperkaliemii możliwe jest zmniejszenie dawki eplerenonu lub dodanie hydrochlorotiazydu, który może kompensować wzrost stężenia potasu. Eplerenon nie jest usuwany podczas hemodializy, co ma znaczenie przy planowaniu leczenia u pacjentów dializowanych.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Eplenocard
Podczas stosowania eplerenonu (substancji czynnej leku Eplenocard) należy zwrócić szczególną uwagę na określone zagrożenia i przestrzegać odpowiednich środków ostrożności. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje mające znaczenie przy zalecaniu pacjentom leczenia tym lekiem.1
Hiperkaliemia
Hiperkaliemia może wystąpić podczas leczenia eplerenonem ze względu na jego mechanizm działania. Aby zminimalizować to ryzyko, konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy u wszystkich pacjentów na początku terapii oraz po każdej zmianie dawki.2
Szczególnie istotne jest regularne monitorowanie stężenia potasu w trakcie dalszego leczenia u pacjentów z podwyższonym ryzykiem hiperkaliemii, takich jak:
- Pacjenci w podeszłym wieku – u których naturalnie mogą występować zaburzenia gospodarki elektrolitowej3
- Pacjenci z niewydolnością nerek – u których eliminacja potasu może być zaburzona4
- Pacjenci z cukrzycą – którzy mogą mieć zaburzenia gospodarki potasowej5
Po rozpoczęciu leczenia eplerenonem nie zaleca się stosowania preparatów potasu ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkaliemii.6
Badania kliniczne wykazały, że zmniejszenie dawki eplerenonu prowadzi do obniżenia stężenia potasu w surowicy. Ponadto, dodanie hydrochlorotiazydu do terapii eplerenonem może kompensować zwiększenie stężenia potasu w surowicy.7
Interakcje z inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny (ARB)
Ryzyko hiperkaliemii może znacząco wzrosnąć po dołączeniu eplerenonu do terapii inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i/lub antagonistą receptora angiotensyny (ARB). Z tego powodu eplerenon nie powinien być stosowany jednocześnie z terapią łączoną inhibitorem ACE i antagonistą ARB.8
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek należy regularnie monitorować stężenie potasu. Dotyczy to również pacjentów z mikroalbuminurią w przebiegu cukrzycy typu 2.9
Im bardziej zaawansowane zaburzenie czynności nerek, tym większe ryzyko wystąpienia hiperkaliemii. Należy mieć na uwadze, że dane z badania EPHESUS (Eplerenone Post-acute Myocardial Infarction Heart failure Efficacy and Survival Study) dotyczące pacjentów z cukrzycą typu 2 i mikroalbuminurią są ograniczone, jednak zaobserwowano zwiększoną częstość występowania hiperkaliemii w tej grupie. Dlatego też pacjenci ci powinni być leczeni ze szczególną ostrożnością.10
Istotną informacją kliniczną jest fakt, że eplerenon nie jest usuwany podczas hemodializy, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii.11
Zaburzenia czynności wątroby
W badaniach klinicznych u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby (klasa A i B w skali Child-Pugh) nie zaobserwowano zwiększenia stężenia potasu w surowicy powyżej wartości 5,5 mmol/l.12
Pomimo tego zaleca się monitorowanie stężenia elektrolitów u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby.13
Ze względu na brak badań, stosowanie eplerenonu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane.14
Interakcje z induktorami enzymatycznymi
Jednoczesne stosowanie eplerenonu z substancjami silnie indukującymi CYP3A4 nie jest zalecane ze względu na możliwe zmniejszenie skuteczności eplerenonu.15
Należy również unikać równoczesnego stosowania litu, cyklosporyny lub takrolimusu podczas leczenia eplerenonem ze względu na ryzyko interakcji i potencjalnych działań niepożądanych.16
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Laktoza: Tabletki Eplenocard zawierają laktozę i nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.17
| Zawartość laktozy jednowodnej | Zawartość sodu |
|---|---|
| Tabletka 25 mg: 35,7 mg laktozy jednowodnej | 0,018 mmoli (0,41 mg) sodu |
| Tabletka 50 mg: 71,4 mg laktozy jednowodnej | 0,035 mmoli (0,81 mg) sodu |
Sód: Lek Eplenocard zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że produkt można uznać za praktycznie „wolny od sodu”.18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania