Dawkowanie i sposób podawania leku Epigapent

Epigapent (gabapentyna) dostępny w tabletkach powlekanych 600 mg i 800 mg wymaga odpowiedniego schematu dawkowania w zależności od wskazania, wieku pacjenta oraz stanu klinicznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy uwzględnić podczas planowania terapii i wywiadu medycznego.¹

Schemat rozpoczęcia terapii

Przy rozpoczynaniu leczenia u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia zaleca się zastosowanie stopniowego zwiększania dawki według następującego schematu:²

Przerwanie stosowania leku

W przypadku konieczności odstawienia leku Epigapent, niezależnie od wskazania, proces ten powinien przebiegać stopniowo przez minimum tydzień, zgodnie z aktualną praktyką kliniczną.³

Dawkowanie w leczeniu padaczki

Padaczka wymaga zazwyczaj długotrwałego leczenia. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie przez lekarza prowadzącego w zależności od tolerancji pacjenta i skuteczności terapii.⁴

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży w padaczce

W badaniach klinicznych skuteczny zakres dawek wynosił od 900 do 3600 mg/dobę. Leczenie można rozpocząć według schematu wskazanego w tabeli powyżej lub stosując od razu 300 mg trzy razy na dobę w pierwszym dniu terapii. Następnie dawkę można zwiększać o 300 mg/dobę co 2-3 dni, w zależności od odpowiedzi i tolerancji pacjenta, do maksymalnej dawki 3600 mg/dobę.⁵

U niektórych pacjentów może być wskazane wolniejsze zwiększanie dawki gabapentyny. Zalecane minimalne okresy zwiększania dawki:⁶

• Do dawki 1800 mg/dobę – minimum 1 tydzień
• Do dawki 2400 mg/dobę – minimum łącznie 2 tygodnie
• Do dawki 3600 mg/dobę – minimum łącznie 3 tygodnie

W długoterminowych badaniach klinicznych dawki do 4800 mg/dobę były dobrze tolerowane. Całkowita dawka dobowa powinna być podzielona na trzy dawki pojedyncze, przy czym maksymalny odstęp między dawkami nie powinien przekraczać 12 godzin, aby zapobiec napadom przełomowym.⁷

Dawkowanie u dzieci w padaczce

U dzieci w wieku 6 lat i starszych dawka początkowa powinna wynosić od 10 do 15 mg/kg masy ciała/dobę. Dawkę skuteczną osiąga się stopniowo, zwiększając ją przez okres około trzech dni.⁸

Dawka skuteczna gabapentyny u dzieci w wieku 6 lat i starszych wynosi 25 do 35 mg/kg mc./dobę. W długoterminowym badaniu klinicznym dawki do 50 mg/kg mc./dobę były dobrze tolerowane. Całkowitą dawkę dobową należy podzielić na trzy dawki pojedyncze, z zachowaniem maksymalnego odstępu między dawkami nieprzekraczającego 12 godzin.⁹

Nie jest konieczne monitorowanie stężenia gabapentyny w osoczu w celu optymalizacji leczenia. Gabapentynę można stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi bez obawy o zmiany stężenia w osoczu samej gabapentyny lub stężenia w surowicy innych leków przeciwpadaczkowych.¹⁰

Dawkowanie w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego

Dawkowanie u dorosłych w bólu neuropatycznym

Leczenie można rozpocząć od stopniowego zwiększania dawki zgodnie ze schematem w tabeli powyżej lub od razu od dawki 900 mg/dobę podawanej w trzech równych dawkach podzielonych. Następnie, w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta i tolerancji, dawkę można zwiększać o 300 mg/dobę co 2-3 dni do maksymalnej dawki 3600 mg/dobę.¹¹

U niektórych pacjentów może być wskazane wolniejsze zwiększanie dawki leku Epigapent. Zalecane minimalne okresy zwiększania dawki:¹²

• Do dawki 1800 mg/dobę – minimum 1 tydzień
• Do dawki 2400 mg/dobę – minimum łącznie 2 tygodnie
• Do dawki 3600 mg/dobę – minimum łącznie 3 tygodnie

Należy zaznaczyć, że skuteczność i bezpieczeństwo stosowania gabapentyny w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego (np. bolesnej neuropatii cukrzycowej czy nerwobólu po przebytym półpaścu) nie były oceniane w badaniach klinicznych przez okres dłuższy niż 5 miesięcy. Jeśli pacjent wymaga leczenia dłuższego niż 5 miesięcy, lekarz prowadzący powinien regularnie oceniać stan kliniczny pacjenta i konieczność dalszego leczenia.¹³

Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci w złym stanie ogólnym

U pacjentów w złym stanie ogólnym, tzn. z małą masą ciała, po przeszczepie narządowym itp., dawkowanie należy zwiększać wolniej, stosując mniejsze dawki lub wydłużając odstęp pomiędzy kolejnymi zwiększeniami dawki.¹⁴

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczna modyfikacja dawki ze względu na pogarszającą się z wiekiem wydolność nerek. Senność, obrzęki obwodowe i osłabienie mogą występować częściej w tej grupie wiekowej.¹⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i/lub poddawanych hemodializie konieczna jest modyfikacja dawkowania. Poniższa tabela przedstawia zalecane dawkowanie u pacjentów dorosłych w zależności od stopnia niewydolności nerek:¹⁶

Należy pamiętać, że:¹⁷

1. Całkowita dawka dobowa powinna być podawana w trzech dawkach podzielonych
2. Dawkę dobową 150 mg należy podawać jako 300 mg co drugi dzień
3. U pacjentów z klirensem kreatyniny <15 ml/min dawkę dobową należy zmniejszyć proporcjonalnie do wartości klirensu kreatyniny (np. pacjenci z klirensem 7,5 ml/min powinni otrzymywać połowę dawki dobowej stosowanej u pacjentów z klirensem 15 ml/min)

Pacjenci poddawani hemodializie

U pacjentów z bezmoczem poddawanych hemodializie, którzy nigdy wcześniej nie otrzymywali gabapentyny, zaleca się:¹⁸

• Podanie dawki nasycającej 300-400 mg
• Następnie podawanie 200-300 mg gabapentyny po każdych 4 godzinach hemodializy
• W dniach pomiędzy hemodializami nie należy podawać gabapentyny

U pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych hemodializie dawkę podtrzymującą należy ustalić na podstawie zaleceń dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (tabela powyżej). Oprócz dawki podtrzymującej, zaleca się podawanie 200-300 mg po każdych 4 godzinach hemodializy.¹⁹

Sposób podawania

Epigapent podaje się doustnie. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody).²⁰

Tabletki Epigapent 600 mg i 800 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki, co może być pomocne przy indywidualnym dostosowywaniu dawkowania.²¹