Właściwości farmakokinetyczne
Elin 250 mcg + 35 mcg

Właściwości farmakokinetyczne leku Elin (250 mikrogramów norgestymatu + 35 mikrogramów etynyloestradiolu)

Lek Elin zawierający 250 mikrogramów norgestymatu oraz 35 mikrogramów etynyloestradiolu w postaci niebieskich, okrągłych tabletek o ściętych brzegach i średnicy 6,4 mm (z wytłoczonym numerem „146″ na jednej stronie) charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego skuteczność kliniczną.¹

Wchłanianie

Norgestymat i etynyloestradiol charakteryzują się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Farmakokinetyka tych substancji wykazuje istotne różnice w zakresie wykrywalności w surowicy. Po pojedynczym lub wielokrotnym (trzy cykle) podaniu leku Elin, stężenie samego norgestymatu w surowicy pozostaje poniżej granicy oznaczalności ilościowej, która wynosi 0,1 ng/ml.²

W przeciwieństwie do związku macierzystego, metabolity norgestymatu – norelgestromin i norgestrel – osiągają wykrywalne stężenia w krążeniu, z maksimum występującym po około 1,5 godziny od momentu podania. Istotną obserwacją farmakokinetyczną jest proporcjonalność między dawką norgestymatu a wartościami parametrów farmakokinetycznych (Cmax i AUC) dla norelgestrominu w zakresie dawek 0,180-0,250 mg.³

W przypadku etynyloestradiolu, jego stężenie w osoczu staje się wykrywalne już po 0,5 godziny od podania dawki, a stężenie maksymalne osiągane jest nieco szybciej niż w przypadku metabolitów norgestymatu – po około 1,2 godziny od momentu przyjęcia leku.⁴

Dystrybucja

Metabolity norgestymatu charakteryzują się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przekraczającym 97%, jednak wykazują odmienne powinowactwo do poszczególnych frakcji białkowych:^{97%) wiążą się z białkami osocza.”>5}

• Norelgestromin wiąże się głównie z albuminami, nie wykazując istotnego powinowactwa do białka wiążącego hormony płciowe (SHBG)⁶
• Norgestrel prezentuje odmienny profil wiązania – przyłącza się przede wszystkim do SHBG, a jedynie w niewielkim stopniu do albumin⁷

Etynyloestradiol również charakteryzuje się znacznym stopniem wiązania z białkami osocza, głównie z albuminami.⁸

Z badań farmakologicznych wynika, że brak wiązania norelgestrominu z SHBG (w przeciwieństwie do innych progestagenów stosowanych w antykoncepcji doustnej) ma fundamentalne znaczenie dla jego zwiększonej aktywności biologicznej. Natomiast silne wiązanie norgestrelu z SHBG znacząco ogranicza jego aktywność biologiczną.⁹

Metabolizm

Norgestymat podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia zarówno w jelicie, jak i w wątrobie. Głównym metabolitem jest norelgestromin, którego maksymalne stężenia w osoczu występują w ciągu 2 godzin od podania. Drugim ważnym metabolitem jest norgestrel. Oba te związki są farmakologicznie aktywnymi progestagenami i odpowiadają za działanie przeciwkoncepcyjne preparatu.¹⁰

Etynyloestradiol podlega złożonym procesom metabolicznym, prowadzącym do powstania różnorodnych metabolitów hydroksylowanych oraz ich koniugatów (glukuronianów i siarczanów).¹¹

Eliminacja

Wszystkie trzy główne składniki aktywne leku Elin (norelgestromin, norgestrel i etynyloestradiol) podlegają dalszym przemianom metabolicznym, a powstałe metabolity są eliminowane dwoma głównymi drogami – nerkową (z moczem) oraz jelitową (z kałem).¹²

Okresy półtrwania w fazie eliminacji (t₁/₂) w stanie równowagi dynamicznej różnią się znacząco dla poszczególnych składników aktywnych:

Badania z wykorzystaniem norgestymatu znakowanego izotopem węgla ¹⁴C wykazały, że 47% podanej dawki promieniotwórczej zostało wydalone z moczem, natomiast 37% z kałem, co wskazuje na istotną rolę eliminacji nerkowej w usuwaniu metabolitów leku z organizmu.¹³

Farmakokinetyka stanu równowagi dynamicznej

Po podaniu leku Elin (0,250 mg norgestymatu + 0,035 mg etynyloestradiolu) średnia wartość AUC₀₋₂₄ᴴ w stanie równowagi dynamicznej, określona na podstawie stężeń frakcji niezwiązanej z SHBG w surowicy, wynosi:

• Dla norelgestrominu: 18,1 godz. ng/ml
• Dla norgestrelu: 3,64 godz. ng/ml

Warto podkreślić, że ekspozycja na norgestrel po przyjęciu preparatu Elin (0,250 mg norgestymatu + 0,035 mg etynyloestradiolu) odpowiada ekspozycji na lewonorgestrel w dawce około 30 mikrogramów podawanego w połączeniu z etynyloestradiolem. Stanowi to istotną informację w kontekście porównania siły działania progestagenowego różnych preparatów antykoncepcyjnych.¹⁴