Dawkowanie i sposób podawania
Dobutamine TZF 250 mg

Dobutamina powinna być podawana wyłącznie w formie ciągłego wlewu dożylnego z użyciem precyzyjnych urządzeń infuzyjnych, z uwzględnieniem ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, takich jak częstość i rytm serca, ciśnienie tętnicze, ciśnienie napełniania komór, ośrodkowe ciśnienie żylne, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, objętość wyrzutowa oraz pojemność minutowa serca, a także diureza. Standardowy zakres dawkowania u dorosłych wynosi 2,5–10 μg/kg mc./min, z możliwością stosowania dawek od 0,5 do 40 μg/kg mc./min w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów pediatrycznych dawka początkowa to 5 μg/kg mc./min, z zakresem terapeutycznym 0,5–20 μg/kg mc./min, przy czym dawki ≥7,5 μg/kg mc./min wiążą się z większym ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza tachykardii. W noworodków w warunkach intensywnej opieki dawkę 5 μg/kg mc./min uzyskuje się przez rozcieńczenie 30 mg/kg mc. do 50 ml roztworu i podawanie infuzji z szybkością 0,5 ml/h.

Dawkowanie i sposób podawania leku Dobutamine TZF

Dobutaminę należy podawać wyłącznie we wlewie dożylnym z wykorzystaniem urządzeń precyzyjnie dawkujących lek. Leczenie tym produktem wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych pacjenta oraz dostosowania dawki do indywidualnej odpowiedzi klinicznej.1

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Standardowy zakres dawkowania u pacjentów dorosłych wynosi od 2,5 mikrograma/kg masy ciała/minutę do 10 mikrogramów/kg masy ciała/minutę. W niektórych przypadkach klinicznych efekt terapeutyczny można uzyskać już przy dawce 0,5 mikrograma/kg mc./min. Rzadko zachodzi konieczność zastosowania wyższych dawek, które mogą sięgać nawet 40 mikrogramów/kg mc./min.2

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U pacjentów pediatrycznych (od noworodków do 18 lat) zalecana dawka początkowa wynosi 5 mikrogramów/kg mc./min., którą następnie należy dostosować do odpowiedzi klinicznej w zakresie od 2 do 20 mikrogramów/kg mc./min. Należy zaznaczyć, że w rzadkich przypadkach efekt terapeutyczny można uzyskać stosując małe dawki wynoszące od 0,5 do 1,0 mikrograma/kg mc./min.3

Na podstawie badań klinicznych udowodniono, że minimalne dawki skuteczne u dzieci są wyższe niż u dorosłych. Warto podkreślić, że maksymalne dawki tolerowane przez pacjentów pediatrycznych są niższe w porównaniu do dawek stosowanych u dorosłych.4

Podczas stosowania wyższych dawek dobutaminy u dzieci należy zachować szczególną ostrożność. Większość działań niepożądanych, w szczególności tachykardię, obserwowano po zastosowaniu dawek równych lub przekraczających 7,5 mikrograma/kg mc./min. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, można uzyskać ich szybkie ustąpienie poprzez zmniejszenie szybkości infuzji lub całkowite jej przerwanie.5

Istotną cechą populacji pediatrycznej jest duża zmienność międzyosobnicza zarówno w odniesieniu do stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg działania), jak i do szybkości odpowiedzi hemodynamicznej na zwiększenie stężenia leku w osoczu. Dlatego nie można z góry określić wymaganej dawki dla dzieci – należy ją ustalać indywidualnie, biorąc pod uwagę przypuszczalnie węższy niż u dorosłych przedział terapeutyczny.6

Sposób podawania

Dobutaminę podaje się wyłącznie w ciągłym wlewie dożylnym, stosując urządzenia precyzyjnie dawkujące lek. Szybkość wlewu oraz czas stosowania należy dostosować indywidualnie, biorąc pod uwagę następujące parametry:7

  • Częstość i rytm serca
  • Ciśnienie tętnicze
  • Ciśnienie napełniania komór
  • Ośrodkowe ciśnienie żylne
  • Ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej
  • Objętość wyrzutowa lub pojemność minutowa serca
  • Diureza

Podczas kończenia terapii dobutaminą należy zachować szczególną ostrożność. Lek powinien być odstawiany stopniowo poprzez systematyczne zmniejszanie szybkości wlewu dożylnego. W trakcie redukcji dawki dobutaminy konieczne jest stałe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta i jego parametrów hemodynamicznych.8

Sposób podawania u dzieci

W celu podania produktu leczniczego w postaci ciągłej infuzji z zastosowaniem pompy infuzyjnej, roztwór dobutaminy należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu do uzyskania stężenia od 0,5 do 1 mg/ml. W przypadku konieczności ograniczenia objętości płynów dopuszczalne jest stosowanie maksymalnego stężenia wynoszącego 5 mg/ml, jednak takie stężenie może być podawane wyłącznie przez dostęp do żyły centralnej.9

Należy pamiętać, że roztwór dobutaminy do infuzji dożylnej jest niezgodny z roztworami zawierającymi dwuwęglany i innymi roztworami o odczynie silnie zasadowym.10

Stosowanie u noworodków w warunkach intensywnej opieki medycznej

W przypadku leczenia noworodków wymagających intensywnej opieki medycznej należy rozcieńczyć dawkę 30 mg/kg masy ciała do końcowej objętości 50 ml roztworu do infuzji. Infuzja podawana z szybkością 0,5 ml na godzinę zapewnia dawkę wynoszącą 5 mikrogramów/kg mc./minutę.11

Stabilność roztworu

Roztwór dobutaminy po przygotowaniu należy zużyć w ciągu 24 godzin.12

Tabela dawkowania

Grupa pacjentów Dawka początkowa Zakres dawkowania Uwagi
Dorośli 2,5 μg/kg mc./min 0,5 – 40 μg/kg mc./min Standardowy zakres: 2,5 – 10 μg/kg mc./min
Dzieci i młodzież (0-18 lat) 5 μg/kg mc./min 0,5 – 20 μg/kg mc./min Ostrożność przy dawkach ≥7,5 μg/kg mc./min
Noworodki w warunkach intensywnej opieki 5 μg/kg mc./min 2 – 20 μg/kg mc./min Rozcieńczenie: 30 mg/kg mc. do 50 ml; podawanie 0,5 ml/h

Przy stosowaniu dobutaminy zawsze należy uwzględnić indywidualną odpowiedź pacjenta na leczenie oraz monitorować parametry hemodynamiczne w celu odpowiedniego dostosowania dawki. Odstawienie produktu leczniczego Dobutamine TZF powinno odbywać się stopniowo, pod ścisłą kontrolą stanu klinicznego pacjenta.13

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl