Wskazania do stosowania
Dobutamine TZF 250 mg

Dobutamine TZF to liofilizat zawierający dobutaminę (250 mg) stosowany do przygotowania roztworu do infuzji dożylnej, wykorzystywany w celu zwiększenia kurczliwości mięśnia sercowego i poprawy rzutu serca. Wskazania obejmują ostrą niewydolność mięśnia sercowego, w tym wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego z istotnym upośledzeniem funkcji lewej komory oraz stan po zabiegach kardiochirurgicznych z obniżoną kurczliwością. Lek jest również stosowany w populacji pediatrycznej (noworodki do 18 lat) w przypadkach niewyrównanej niewydolności serca, kardiomiopatii, wstrząsu kardiogennego i septycznego, gdzie konieczne jest szybkie uzyskanie efektu inotropowego dodatniego.

Wskazania do stosowania leku Dobutamine TZF

Dobutamine TZF (250 mg, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji) jest lekiem zawierającym substancję czynną dobutaminę w postaci chlorowodorku. Jest to biały lub prawie biały liofilizat w formie krążka lub jego fragmentów różnej wielkości. Wskazania do stosowania tego leku obejmują sytuacje kliniczne, w których konieczne jest zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego i poprawienie rzutu serca.1

Wskazania u pacjentów dorosłych

Głównym wskazaniem do stosowania leku Dobutamine TZF jest ostra niewydolność mięśnia sercowego, która może występować w przebiegu następujących stanów klinicznych:

2

Wskazania w populacji pediatrycznej

Dobutamine TZF może być również stosowany w populacji pediatrycznej, co obejmuje szeroką grupę wiekową od noworodków do młodzieży w wieku 18 lat. Wskazania do stosowania leku u dzieci i młodzieży obejmują sytuacje, gdy konieczne jest uzyskanie dodatniego działania inotropowego (zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego) u pacjentów ze zmniejszeniem rzutu serca prowadzącym do stanów hipoperfuzji wynikających z:

  • Niewyrównanej niewydolności serca po zabiegach kardiochirurgicznych – dobutamina pomaga poprawić wydolność mięśnia sercowego w okresie pooperacyjnym
  • Kardiomiopatii – przy upośledzeniu funkcji skurczowej w przebiegu chorób mięśnia sercowego
  • Wstrząsu kardiogennego – gdy dochodzi do ostrej niewydolności serca z objawami hipoperfuzji narządowej
  • Wstrząsu septycznego – gdy w przebiegu ciężkiej infekcji i uogólnionej reakcji zapalnej dochodzi do upośledzenia funkcji serca

3

Kiedy zalecić stosowanie leku Dobutamine TZF

Decyzja o zastosowaniu Dobutamine TZF powinna być podjęta w sytuacjach klinicznych wymagających pilnej interwencji z powodu ostrej dekompensacji układu krążenia. Lek należy zalecić w warunkach intensywnej opieki medycznej, gdzie możliwe jest ścisłe monitorowanie stanu pacjenta, w tym ciągłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych. Dobutamine TZF jest podawany we wlewie dożylnym po uprzednim przygotowaniu roztworu z liofilizatu.4

Sytuacje kliniczne wymagające zastosowania Dobutamine TZF

Lek powinien być stosowany w następujących sytuacjach klinicznych:

  1. Wstrząs kardiogenny – gdy występują objawy hipoperfuzji narządowej (obniżone ciśnienie tętnicze, oliguria, zaburzenia świadomości) spowodowane pierwotnym upośledzeniem funkcji serca
  2. Ostra niewydolność serca w przebiegu zawału mięśnia sercowego – gdy dochodzi do znacznego upośledzenia funkcji skurczowej lewej komory i obniżenia rzutu serca
  3. Okres po zabiegach kardiochirurgicznych – gdy występuje przejściowe upośledzenie funkcji skurczowej wymagające wsparcia inotropowego
  4. Ciężka niewydolność serca u dzieci – w sytuacjach wymagających natychmiastowej poprawy rzutu serca i perfuzji narządowej

5

Warunki stosowania leku

Ze względu na charakter działania farmakologicznego i możliwe działania niepożądane, Dobutamine TZF powinien być stosowany wyłącznie w następujących warunkach:

  • Oddziały intensywnej terapii (OIT) lub inne jednostki z możliwością intensywnego nadzoru pacjenta
  • Oddziały kardiologiczne z dostępem do monitorowania hemodynamicznego
  • Sale pooperacyjne po zabiegach kardiochirurgicznych
  • Oddziały intensywnej terapii pediatrycznej w przypadku stosowania u dzieci i młodzieży

6

Stosowanie leku Dobutamine TZF wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta, w tym regularnej oceny parametrów hemodynamicznych (ciśnienie tętnicze, tętno, ośrodkowe ciśnienie żylne), diurezy oraz wskaźników perfuzji narządowej. Szczególnie istotne jest monitorowanie stanu pacjenta we wczesnych fazach leczenia w celu dostosowania dawki do indywidualnej odpowiedzi hemodynamicznej.7

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl