Specjalne ostrzeżenia
Dalfaz Uno

Lek Dalfaz Uno zawierający alfuzosyny chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią hipotensji ortostatycznej, przyjmujących leki hipotensyjne lub azotany, a także u osób w podeszłym wieku ze względu na ryzyko niedociśnienia. Objawy niedociśnienia ortostatycznego, takie jak zawroty głowy, osłabienie czy nadmierna potliwość, mogą pojawić się kilka godzin po podaniu leku i zazwyczaj są przemijające. W przypadku choroby niedokrwiennej serca konieczne jest kontynuowanie leczenia choroby podstawowej, a zaostrzenie objawów wymaga przerwania terapii alfuzosyną. U pacjentów z ostrą niewydolnością serca oraz z wrodzonym lub farmakologicznie indukowanym wydłużeniem odstępu QTc zaleca się szczegółową ocenę przed i w trakcie leczenia. Dalfaz Uno nie powinien być stosowany u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Dalfaz Uno 10 mg

Lek Dalfaz Uno zawierający alfuzosyny chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności w określonych sytuacjach klinicznych. Właściwe monitorowanie pacjenta oraz znajomość potencjalnych zagrożeń związanych z farmakoterapią są kluczowe dla bezpiecznego stosowania tego preparatu.1

Grupy pacjentów wymagające szczególnej uwagi

Szczególną ostrożność podczas stosowania leku Dalfaz Uno należy zachować u następujących grup pacjentów:

  • Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła wyraźna odpowiedź hipotensyjna na leki blokujące receptory α1-adrenergiczne
  • Pacjenci z objawowym niedociśnieniem ortostatycznym
  • Pacjenci przyjmujący leki hipotensyjne lub azotany
  • Pacjenci w podeszłym wieku – ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia

2

Ryzyko niedociśnienia ortostatycznego

U niektórych pacjentów przyjmujących leki obniżające ciśnienie tętnicze, w tym alfuzosynę, może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne. Objaw ten zazwyczaj pojawia się kilka godzin po podaniu leku i może przebiegać bezobjawowo lub objawowo (zawroty głowy, osłabienie, nadmierna potliwość). W takim przypadku pacjent powinien przyjąć pozycję leżącą i pozostać w niej do całkowitego ustąpienia objawów. Warto zaznaczyć, że objawy te są przeważnie przemijające, występują głównie na początku terapii i nie zawsze wymagają przerwania leczenia.3

W badaniach po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki wyraźnego spadku ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka, takimi jak współwystępujące choroby serca i/lub jednoczesne stosowanie leków obniżających ciśnienie tętnicze. Ryzyko wystąpienia niedociśnienia i powiązanych działań niepożądanych jest szczególnie podwyższone u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwości wystąpienia takich objawów, a podczas leczenia zalecana jest częsta kontrola ciśnienia krwi.4

Pacjenci z chorobą niedokrwienną serca

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca podczas stosowania alfuzosyny konieczne jest równoczesne kontynuowanie leczenia choroby podstawowej. W przypadku zaostrzenia objawów choroby wieńcowej należy bezwzględnie odstawić alfuzosynę.5

Ostra niewydolność serca

Podobnie jak w przypadku innych leków blokujących receptory α1-adrenergiczne, należy zachować ostrożność podczas stosowania alfuzosyny u pacjentów z ostrą niewydolnością serca.6

Wydłużenie odstępu QTc

Pacjenci z wrodzonym wydłużeniem odstępu QTc, u których w przeszłości występowało wydłużenie odstępu QTc lub którzy przyjmują leki wydłużające odstęp QTc, powinni zostać dokładnie ocenieni przed rozpoczęciem leczenia alfuzosyną oraz podczas jej stosowania.7

Interakcje z inhibitorami CYP3A4

Należy unikać jednoczesnego stosowania alfuzosyny i silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak:

  • itrakonazol
  • ketokonazol
  • inhibitory proteazy
  • klarytromycyna
  • telitromycyna
  • nefazodon

Alfuzosyna nie powinna być stosowana jednocześnie z inhibitorami CYP3A4, które mogą wydłużać odstęp QTc (np. itrakonazol i klarytromycyna). Zaleca się czasowe przerwanie leczenia alfuzosyną, jeśli rozpoczęto terapię takimi produktami leczniczymi.8

Ryzyko priapizmu

Podobnie jak inne leki blokujące receptory α1-adrenergiczne, alfuzosyna może powodować priapizm (trwały, bolesny wzwód prącia bez związku z aktywnością seksualną). Jest to stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, ponieważ może prowadzić do trwałej impotencji, jeśli nie jest odpowiednio leczony. Pacjenci powinni być świadomi powagi tego potencjalnego działania niepożądanego.9

Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS)

U niektórych pacjentów leczonych obecnie lub w przeszłości lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne, podczas operacji zaćmy zaobserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS, ang. intraoperative floppy iris syndrome – rodzaj zespołu małej źrenicy). Chociaż ryzyko wystąpienia tego zespołu w przypadku stosowania alfuzosyny jest oceniane jako bardzo niskie, należy poinformować lekarza okulistę przed planowaną operacją zaćmy o aktualnym lub wcześniejszym stosowaniu leków z tej grupy. IFIS może zwiększać ryzyko powikłań śródoperacyjnych, dlatego okulista powinien być przygotowany na potencjalną konieczność modyfikacji techniki operacyjnej.10

Niewydolność nerek

Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min). Z tego powodu Dalfaz Uno 10 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu nie powinien być stosowany w tej grupie pacjentów.11

Sposób przyjmowania leku

Należy poinformować pacjenta, że tabletki należy połykać w całości – nie wolno ich rozgryzać, kruszyć, żuć ani mielić. Nieprzestrzeganie tego zalecenia może prowadzić do nieodpowiedniego uwolnienia substancji czynnej i niewłaściwego wchłonięcia leku, co może wywołać wczesne działania niepożądane.12

Substancje pomocnicze

Olej rycynowy wchodzący w skład leku Dalfaz Uno może powodować niestrawność i biegunkę.13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl