Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy CoArprenessa (10 mg + 2,5 mg) zawiera dwie substancje czynne: peryndopryl z argininą (10 mg) oraz indapamid (2,5 mg), które mogą wchodzić w istotne interakcje z innymi lekami. Interakcje te należy uwzględnić podczas planowania terapii, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.¹

Interakcje wspólne dla peryndoprylu i indapamidu

Jednoczesne stosowanie niezalecane

• Lit: Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i litu obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Połączenie CoArprenessa z litem nie jest zalecane. Jeżeli takie skojarzenie okaże się konieczne, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.²

Jednoczesne stosowanie wymagające szczególnej ostrożności

• Baklofen: Może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe CoArprenessa. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się regularne kontrolowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawki leku przeciwnadciśnieniowego.³
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): W tym kwas acetylosalicylowy w dawkach ≥3 g/dobę, inhibitory COX-2 i nieselektywne NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE. Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek, oraz podwyższać stężenie potasu w surowicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz z wcześniejszym upośledzeniem czynności nerek. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek monitorowana po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo.⁴
• Leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, leki neuroleptyczne: Nasilają działanie obniżające ciśnienie tętnicze i zwiększają ryzyko niedociśnienia ortostatycznego (efekt addytywny).⁵

Interakcje związane z peryndoprylem

Badania kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).⁶

Leki powodujące hiperkaliemię: Niektóre leki lub grupy terapeutyczne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, w tym: aliskiren, sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne, heparyny, leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus), trimetoprim. Jednoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko hiperkaliemii.⁷

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane

• Aliskiren: U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek zwiększa się ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁸
• Pozaustrojowe metody leczenia: Metody powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa lub hemofiltracja z użyciem błon poliakrylonitrylowych, afereza lipoprotein o małej gęstości z siarczanem dekstranu) są przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy rozważyć użycie innych błon dializacyjnych lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy.⁹
• Sakubitryl/Walsartan: Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Nie można rozpoczynać leczenia sakubitrylem/walsartanem wcześniej niż 36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Podobnie, nie można rozpoczynać leczenia peryndoprylem wcześniej niż 36 godzin od podania ostatniej dawki sakubitrylu/walsartanu.¹⁰

Jednoczesne stosowanie niezalecane

• Aliskiren: U osób bez cukrzycy lub zaburzeń czynności nerek również zwiększa się ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.¹¹
• Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II: U pacjentów z jawną chorobą miażdżycową, niewydolnością serca lub cukrzycą z powikłaniami narządowymi, takie skojarzenie wiąże się z większą częstością niedociśnienia tętniczego, omdleń, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. Podwójna blokada powinna być ograniczona do indywidualnie określonych przypadków z dokładnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia potasu oraz ciśnienia tętniczego.¹²
• Estramustyna: Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy.¹³
• Kotrimoksazol (trimetoprim/sulfametoksazol): U pacjentów przyjmujących jednocześnie kotrimoksazol może wystąpić zwiększone ryzyko hiperkaliemii.¹⁴
• Leki moczopędne oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), sole potasu: Hiperkaliemia (potencjalnie zakończona zgonem), szczególnie w połączeniu z zaburzeniami czynności nerek. Połączenie peryndoprylu z tymi lekami nie jest zalecane. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy zachować ostrożność i często kontrolować stężenie potasu w surowicy.¹⁵

Jednoczesne stosowanie wymagające szczególnej ostrożności

• Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące): Badania epidemiologiczne wskazują, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków przeciwcukrzycowych może nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi, z ryzykiem hipoglikemii. Zjawisko to występuje najczęściej w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹⁶

Interakcje związane z indapamidem

Jednoczesne stosowanie wymagające szczególnej ostrożności

• Leki powodujące torsade de pointes: Ze względu na ryzyko hipokaliemii, indapamid należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego stosowania z lekami mogącymi wywoływać torsade de pointes, takimi jak:
  • Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dofetylid, ibutylid, bretylium, sotalol)
  • Niektóre leki przeciwpsychotyczne:
    • Pochodne fenotiazyny (np. chloropromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna, trifluoperazyna)
    • Pochodne benzamidu (np. amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd)
    • Pochodne butyrofenonu (np. droperydol, haloperydol)
    • Inne leki przeciwpsychotyczne (np. pimozyd)
  • Inne substancje: beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, mizolastyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, sparfloksacyna, winkamina podawana dożylnie, metadon, astermizol, terfenadyna

  Należy zapobiegać hipokaliemii i korygować ją w razie potrzeby, a także monitorować odstęp QT.¹⁷

• Leki zmniejszające stężenie potasu: Amfoterycyna B (podawana dożylnie), glikokortykosteroidy i mineralokortykosteroidy (stosowane ogólnie), tetrakozaktyd, leki przeczyszczające o działaniu drażniącym – zwiększają ryzyko hipokaliemii (działanie addytywne). Należy monitorować stężenie potasu i w razie potrzeby korygować je, szczególnie podczas jednoczesnego leczenia glikozydami naparstnicy. Zaleca się stosowanie leków przeczyszczających pozbawionych działania drażniącego.¹⁸
• Glikozydy naparstnicy: Hipokaliemia i/lub hipomagnezemia sprzyjają toksycznemu działaniu glikozydów naparstnicy. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i magnezu w osoczu oraz zapis EKG, a w razie potrzeby ponowne rozważenie sposobu leczenia.¹⁹
• Allopurynol: Jednoczesne leczenie indapamidem może zwiększyć częstość reakcji nadwrażliwości na allopurynol.²⁰

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

• Leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren): Chociaż przemyślane skojarzenie tych leków może być korzystne dla niektórych pacjentów, nadal istnieje ryzyko hipokaliemii lub hiperkaliemii (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą). Należy kontrolować stężenie potasu w osoczu i EKG, a w razie potrzeby zweryfikować sposób leczenia.²¹
• Metformina: Istnieje ryzyko kwasicy mleczanowej po metforminie, spowodowanej czynnościową niewydolnością nerek związaną ze stosowaniem leków moczopędnych, szczególnie diuretyków pętlowych. Nie należy stosować metforminy, gdy stężenie kreatyniny w osoczu przekracza 15 mg/l (135 μmol/l) u mężczyzn i 12 mg/l (110 μmol/l) u kobiet.²²
• Środki kontrastujące zawierające jod: W przypadku odwodnienia spowodowanego lekami moczopędnymi istnieje zwiększone ryzyko rozwoju ostrej niewydolności nerek, szczególnie przy zastosowaniu dużych dawek środków kontrastujących zawierających jod. Przed podaniem środka kontrastującego należy odpowiednio nawodnić pacjenta.²³
• Sole wapnia: Istnieje ryzyko zwiększonego stężenia wapnia w wyniku zmniejszonego wydalania wapnia z moczem.²⁴
• Cyklosporyna, takrolimus: Istnieje ryzyko zwiększonego stężenia kreatyniny bez zmiany stężenia cyklosporyny w surowicy, nawet przy braku niedoborów wodno-elektrolitowych.²⁵
• Kortykosteroidy, tetrakozaktyd (podanie ogólne): Osłabiają działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez zatrzymanie soli i wody w organizmie.²⁶

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem CoArprenessa może nasilać działanie hipotensyjne leku, prowadząc do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i zwiększonego ryzyka omdleń. Alkohol może również nasilać działanie moczopędne indapamidu, co zwiększa ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Ponadto, alkohol może osłabiać skuteczność terapeutyczną leku oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Ze względu na powyższe zagrożenia zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem CoArprenessa. Pacjenci powinni zostać poinformowani o potencjalnych zagrożeniach związanych z jednoczesnym spożywaniem alkoholu i stosowaniem leku.

Tabela interakcji produktu CoArprenessa