Przedawkowanie
CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg

Przedawkowanie leku CoArprenessa, zawierającego 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, prowadzi do istotnego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować objawami takimi jak nudności, wymioty, kurcze mięśniowe, zawroty głowy, senność, a w cięższych przypadkach splątanie i zaburzenia świadomości. Charakterystyczne jest również występowanie skąpomoczu (<500 ml/dobę) lub bezmoczu (<100 ml/dobę) w wyniku hipowolemii i niedokrwienia nerek. Przedawkowanie wiąże się także z poważnymi zaburzeniami elektrolitowymi, w tym hiponatremią (<135 mmol/l) i hipokaliemią (<3,5 mmol/l), które mogą nasilać objawy kliniczne i prowadzić do powikłań kardiologicznych. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie ciśnienia tętniczego, częstości i rytmu serca, stanu świadomości, diurezy godzinowej oraz stężenia elektrolitów i równowagi kwasowo-zasadowej.

Przedawkowanie leku CoArprenessa

Przedawkowanie leku CoArprenessa (10 mg peryndoprylu z argininą + 2,5 mg indapamidu) może prowadzić do szeregu poważnych powikłań klinicznych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na zawartość dwóch substancji czynnych o działaniu hipotensyjnym, najistotniejszym zagrożeniem jest znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, które może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. 1

Objawy kliniczne przedawkowania

W przypadku przedawkowania preparatu CoArprenessa najczęściej obserwuje się niedociśnienie tętnicze, które może być połączone z objawami towarzyszącymi takimi jak nudności, wymioty, kurcze mięśniowe, zawroty głowy oraz senność. W cięższych przypadkach może dojść do splątania oraz zaburzeń świadomości. Istotnym objawem jest również skąpomocz, który w przypadku braku odpowiedniej interwencji może prowadzić do bezmoczu w wyniku rozwijającej się hipowolemii. 2

Przedawkowanie może również skutkować poważnymi zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, w szczególności dotyczy to zmniejszonego stężenia sodu (hiponatremia) oraz potasu (hipokaliemia) w surowicy krwi. Te zaburzenia elektrolitowe mogą dodatkowo nasilać objawy kliniczne przedawkowania i prowadzić do powikłań kardiologicznych. 3

Postępowanie terapeutyczne

Leczenie przedawkowania leku CoArprenessa powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, najlepiej w specjalistycznym ośrodku medycznym posiadającym możliwość monitorowania parametrów życiowych pacjenta oraz korygowania zaburzeń wodno-elektrolitowych. 4

W pierwszej kolejności należy podjąć działania mające na celu eliminację niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego poprzez:

  • Płukanie żołądka – szczególnie efektywne, gdy wykonane jest w krótkim czasie od momentu zażycia preparatu
  • Podanie węgla aktywowanego – celem adsorpcji pozostałej ilości leku w przewodzie pokarmowym

Następnie należy skoncentrować się na wyrównaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz normalizacji ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia znacznego niedociśnienia, pacjent powinien zostać ułożony w pozycji leżącej z głową umieszczoną poniżej poziomu ciała (pozycja Trendelenburga). 5

W przypadku utrzymującego się niedociśnienia należy rozważyć:

W szczególnie ciężkich przypadkach przedawkowania, gdy konwencjonalne metody leczenia są nieskuteczne, istnieje możliwość usunięcia peryndoprylatu (aktywnej postaci peryndoprylu) z organizmu za pomocą hemodializy. 6

Monitorowanie pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu leku CoArprenessa wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych, w tym:

  • Ciśnienia tętniczego krwi – pomiary w regularnych odstępach czasu
  • Częstości akcji serca i rytmu serca
  • Stanu świadomości
  • Diurezy godzinowej – celem oceny funkcji nerek
  • Stężenia elektrolitów w surowicy krwi (szczególnie sodu i potasu)
  • Równowagi kwasowo-zasadowej

Tabela objawów przedawkowania

Objaw Opis Mechanizm Postępowanie
Niedociśnienie tętnicze Znaczny spadek ciśnienia tętniczego, najczęściej występujący objaw przedawkowania Nasilone działanie hipotensyjne peryndoprylu i indapamidu Ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga, dożylna podaż płynów, monitorowanie ciśnienia
Nudności i wymioty Objawy żołądkowo-jelitowe towarzyszące niedociśnieniu Reakcja autonomiczna na hipotensję oraz bezpośrednie działanie leków na przewód pokarmowy Leczenie objawowe, kontrola elektrolitów
Kurcze mięśniowe Skurcze mięśni szkieletowych, często związane z zaburzeniami elektrolitowymi Niedobór elektrolitów, szczególnie potasu Suplementacja elektrolitów pod kontrolą ich stężenia w surowicy
Zawroty głowy, senność Objawy neurologiczne wynikające z niedokrwienia mózgu Efekt obniżonego ciśnienia tętniczego i zmniejszonej perfuzji mózgowej Normalizacja ciśnienia tętniczego, monitorowanie stanu neurologicznego
Splątanie psychiczne Dezorientacja, zaburzenia świadomości, niepokój Niedokrwienie mózgu i/lub zaburzenia elektrolitowe Normalizacja ciśnienia tętniczego, korekcja zaburzeń elektrolitowych, monitorowanie stanu neurologicznego
Skąpomocz Zmniejszenie objętości wydalanego moczu <500 ml/dobę Zmniejszona perfuzja nerek w wyniku hipowolemii i niedociśnienia Płynoterapia, monitorowanie diurezy godzinowej, kontrola parametrów nerkowych
Bezmocz Brak wydalania moczu lub objętość <100 ml/dobę Zaawansowana postać skąpomoczu, ciężka hipoperfuzja nerek Intensywna płynoterapia, rozważenie metod nerkozastępczych, ścisłe monitorowanie
Hiponatremia Obniżone stężenie sodu w surowicy <135 mmol/l Działanie indapamidu nasilające wydalanie sodu przez nerki Kontrolowana suplementacja sodu, ograniczenie podaży płynów bezelektrolitowych
Hipokaliemia Obniżone stężenie potasu w surowicy <3,5 mmol/l Zwiększone wydalanie potasu z moczem, głównie pod wpływem indapamidu Suplementacja potasu pod kontrolą jego stężenia w surowicy, monitorowanie EKG

Szybkie rozpoznanie objawów przedawkowania i wdrożenie odpowiedniego leczenia jest kluczowe dla poprawy rokowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na grupę pacjentów podwyższonego ryzyka, w tym osoby w podeszłym wieku, z uprzednio istniejącą niewydolnością nerek lub wątroby oraz z chorobami układu sercowo-naczyniowego. 7

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl