Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Złożony produkt leczniczy Co-Olimestra, zawierający olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może mieć istotne znaczenie kliniczne. Interakcje te wynikają zarówno z właściwości olmesartanu medoksomilu, jak i hydrochlorotiazydu, składników aktywnych tego produktu leczniczego.¹

Interakcje dotyczące skojarzenia olmesartanu medoksomilu i hydrochlorotiazydu

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Lit – Jednoczesne podawanie litu z antagonistami receptora angiotensyny II (takimi jak olmesartan) może prowadzić do odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy oraz objawów toksyczności litu. Dodatkowo, tiazydowe leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, co może dodatkowo zwiększać ryzyko toksyczności tego pierwiastka. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania Co-Olimestry z litem. Jeżeli takie skojarzenie jest konieczne, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.²

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Baklofen – Może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe Co-Olimestry, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego.³

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – Dotyczy to kwasu acetylosalicylowego (w dawce >3 g/dobę), inhibitorów COX-2 oraz niewybiórczych NLPZ. Leki te mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie tiazydowych leków moczopędnych i antagonistów receptora angiotensyny II. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (szczególnie u osób odwodnionych lub w podeszłym wieku) jednoczesne podawanie antagonistów receptora angiotensyny II i leków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, włącznie z ryzykiem wystąpienia ostrej niewydolności nerek (zazwyczaj odwracalnej). Dlatego podczas stosowania takiego skojarzenia należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza u osób starszych. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek powinna być oceniana po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w trakcie terapii.^{Jednoczesne stosowanie, które należy rozważyć}

Amifostyna – Może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe Co-Olimestry.⁵

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Działanie obniżające ciśnienie tętnicze Co-Olimestry może być nasilone przez jednoczesne stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.⁶

Alkohol, barbiturany, środki narkotyczne i leki przeciwdepresyjne – Może wystąpić nasilenie niedociśnienia ortostatycznego podczas jednoczesnego stosowania tych substancji z Co-Olimestrą.⁷

Interakcje dotyczące olmesartanu medoksomilu

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu – Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków mogących powodować hiperkaliemię (np. heparyna, inhibitory ACE) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. W przypadku konieczności stosowania takich połączeń z Co-Olimestrą, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy.⁸

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – Dane kliniczne wskazują, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią.⁹

Kolesewelam – substancja wiążąca kwasy żółciowe – Jednoczesne podawanie kolesewelamu chlorowodorku zmniejsza narażenie ogólnoustrojowe i maksymalne stężenie olmesartanu w osoczu oraz skraca jego okres półtrwania. Zaleca się podawanie olmesartanu medoksomilu co najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu chlorowodorku, co zmniejsza interakcje między tymi lekami.¹⁰

Dodatkowe informacje

Obserwowano umiarkowane zmniejszenie dostępności biologicznej olmesartanu po podaniu leków o działaniu zobojętniającym (wodorotlenek glinowo-magnezowy).¹¹

Olmesartan medoksomil nie wywiera istotnego wpływu na farmakokinetykę i farmakodynamikę warfaryny, ani na farmakokinetykę digoksyny.¹²

Jednoczesne podawanie olmesartanu medoksomilu z prawastatyną u zdrowych osób nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę żadnego z leków.¹³

Olmesartan nie wywiera istotnego klinicznie hamującego wpływu na enzymy cytochromu P450 u ludzi: 1A1/2, 2A6, 2C8/9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 w badaniach in vitro oraz nie wywiera lub w nieznacznym stopniu indukuje aktywność cytochromu P450 u szczurów. Z tego powodu nie należy oczekiwać istotnych klinicznie interakcji pomiędzy olmesartanem a lekami metabolizowanymi przez powyższe enzymy cytochromu P450.¹⁴

Interakcje dotyczące hydrochlorotiazydu

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu – Utrata potasu powodowana przez hydrochlorotiazyd może zostać nasilona przez jednoczesne podawanie innych produktów leczniczych prowadzących do utraty potasu i hipokaliemii, takich jak inne leki moczopędne powodujące zwiększone wydalanie potasu, leki przeczyszczające, glikokortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, sól sodowa penicyliny G lub pochodne kwasu salicylowego. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków.¹⁵

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Sole wapnia – Tiazydowe leki moczopędne mogą prowadzić do zwiększenia stężenia wapnia w surowicy ze względu na jego zmniejszone wydalanie. Jeżeli istnieje konieczność stosowania suplementacji wapnia, należy kontrolować jego stężenie w surowicy i odpowiednio modyfikować dawkę wapnia.¹⁶

Żywice – kolestyramina i kolestypol – W obecności żywic jonowymiennych wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone.¹⁷

Glikozydy naparstnicy – Hipokaliemia lub hipomagnezemia spowodowana działaniem leku tiazydowego może sprzyjać wystąpieniu zaburzeń rytmu serca wywołanych przez glikozydy naparstnicy.¹⁸

Produkty lecznicze, na których działanie mają wpływ zaburzenia stężenia potasu w surowicy – Zaleca się okresowe oznaczanie stężenia potasu we krwi i wykonywanie badania EKG podczas podawania Co-Olimestry z lekami, na których działanie mają wpływ zaburzenia stężenia potasu we krwi (np. glikozydy naparstnicy i leki przeciwarytmiczne) oraz z lekami mogącymi wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes (w tym niektórymi lekami przeciwarytmicznymi), ponieważ hipokaliemia jest czynnikiem sprzyjającym wystąpieniu tej arytmii. Do tych leków należą:¹⁹

• leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)²⁰
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)²¹
• niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)²²
• inne (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna iv, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina iv)²³

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe.²⁴

Leki o działaniu przeciwcholinergicznym (np. atropina, biperyden) – Zwiększają dostępność biologiczną tiazydowych leków moczopędnych przez zwolnienie motoryki jelit oraz szybkości opróżniania żołądka.²⁵

Leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina) – Leczenie tiazydem może wpływać na tolerancję glukozy, co może wymagać modyfikacji dawki leków przeciwcukrzycowych.²⁶

Metformina – Należy ją stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, która może być wywołana przez czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.²⁷

Beta-adrenolityki i diazoksyd – Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie tych leków.²⁸

Aminy presyjne (np. noradrenalina) – Hydrochlorotiazyd może osłabiać działanie amin presyjnych.²⁹

Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) – Może być konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy. Konieczne może być zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Ponadto, jednoczesne podawanie tiazydu może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.³⁰

Amantadyna – Tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych powodowanych przez amantadynę.³¹

Leki o działaniu cytotoksycznym (np. cyklofosfamid, metotreksat) – Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych przez nerki i nasilać ich działanie mielosupresyjne.³²

Salicylany – W przypadku stosowania dużych dawek salicylanów, hydrochlorotiazyd może nasilać toksyczne działanie tych leków na ośrodkowy układ nerwowy.³³

Metylodopa – Opisywano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej przy jednoczesnym stosowaniu hydrochlorotiazydu i metyldopy.³⁴

Cyklosporyna – Jednoczesne podawanie cyklosporyny może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań o typie dny moczanowej.³⁵

Tetracykliny – Jednoczesne podawanie tetracyklin i tiazydów zwiększa ryzyko wzrostu stężenia mocznika w osoczu spowodowanego przez tetracykliny. Ta interakcja prawdopodobnie nie dotyczy doksycykliny.³⁶

Interakcje Co-Olimestry z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie Co-Olimestry może prowadzić do nasilenia niedociśnienia ortostatycznego. Alkohol, podobnie jak barbiturany, środki narkotyczne czy leki przeciwdepresyjne, może potęgować hipotensyjny efekt olmesartanu medoksomilu i hydrochlorotiazydu.³⁷

Pacjenci przyjmujący Co-Olimestrę powinni być świadomi, że spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko wystąpienia zawrotów głowy, uczucia oszołomienia i omdleń, szczególnie w pozycji stojącej. Dodatkowo, alkohol może nasilać efekt odwadniający tiazydowych leków moczopędnych, co może prowadzić do pogłębienia zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii.

Z powyższych powodów zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia Co-Olimestrą, a w przypadku wystąpienia objawów niedociśnienia – całkowite powstrzymanie się od spożywania napojów alkoholowych.

Tabela interakcji z Co-Olimestrą