Właściwości farmakokinetyczne
Cilostop 100 mg

Cilostazol w dawce 100 mg stosowany dwukrotnie na dobę u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych osiąga stan stacjonarny w ciągu 4 dni. Farmakokinetyka wykazuje nieproporcjonalny wzrost Cmax cylostazolu i jego metabolitów, podczas gdy AUC rośnie proporcjonalnie do dawki. Okres półtrwania cylostazolu wynosi około 10,5 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie z udziałem enzymów CYP3A4 (dominujący), CYP2C19 i CYP1A2. Powstają dwa główne metabolity: dehydrocylostazol (4-7 razy silniejszy w hamowaniu agregacji płytek) oraz 4′-trans-hydroksycylostazol (ok. 20% aktywności związku macierzystego), oba o podobnym okresie półtrwania. Cilostazol wiąże się z białkami osocza w 95-98%, a metabolity również wykazują wysokie powinowactwo do białek (dehydrocylostazol 97,4%, 4′-trans-hydroksycylostazol 66%).

Właściwości farmakokinetyczne leku Cilostop

Cilostop zawierający cylostazol w dawce 100 mg wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny, który determinuje jego działanie terapeutyczne oraz wymagania dotyczące dawkowania. Właściwości farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnej, które zostały dokładnie zbadane u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych.1

Farmakokinetyka ogólna i stan stacjonarny

Po wielokrotnym podaniu cylostazolu w dawce 100 mg dwa razy na dobę u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych stan stacjonarny osiągany jest relatywnie szybko – w ciągu 4 dni. Obserwuje się nieproporcjonalny wzrost stężenia maksymalnego (Cmax) cylostazolu i jego głównych metabolitów w stosunku do zwiększania dawki. Natomiast pole pod krzywą stężenia (AUC) zarówno cylostazolu, jak i jego metabolitów zwiększa się w przybliżeniu proporcjonalnie wraz ze wzrostem dawki.2

Okres półtrwania i metabolity aktywne

Pozorny okres półtrwania w fazie eliminacji cylostazolu wynosi 10,5 godziny. Cylostazol podlega intensywnym procesom metabolicznym, w wyniku których powstają dwa główne metabolity:3

  • Dehydrocylostazol – metabolit o aktywności 4-7 razy silniejszej w zakresie przeciwdziałania agregacji płytek niż związek macierzysty
  • 4′-trans-hydroksycylostazol – metabolit o aktywności stanowiącej około jedną piątą aktywności związku macierzystego

Oba metabolity charakteryzują się podobnymi okresami półtrwania jak związek macierzysty. Stężenia tych metabolitów w osoczu krwi (mierzone w oparciu o AUC) wynoszą odpowiednio około 41% (dehydrocylostazol) i 12% (4′-trans-hydroksycylostazol) stężeń cylostazolu.4

Metabolizm

Cylostazol jest eliminowany głównie poprzez procesy metaboliczne, które zachodzą przy udziale enzymów wątrobowych. Główne izoenzymy cytochromu P-450 zaangażowane w metabolizm cylostazolu to:5

  • CYP3A4 – odgrywa dominującą rolę
  • CYP2C19 – uczestniczy w mniejszym stopniu
  • CYP1A2 – zaangażowany w najmniejszym stopniu

Brak dowodów wskazujących, że cylostazol indukuje wątrobowe enzymy mikrosomalne, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych związanych z indukcją enzymatyczną.6

Drogi wydalania

Cylostazol podlega intensywnemu metabolizmowi, a następnie wydalaniu metabolitów. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (74% dawki), a pozostała część przez przewód pokarmowy (z kałem). Warto podkreślić, że w moczu nie wykrywa się niezmienionego cylostazolu, a mniej niż 2% dawki jest wydalane w postaci dehydrocylostazolu. Około 30% dawki jest wydalane w moczu w postaci 4′-trans-hydroksymetabolitu. Pozostała ilość jest wydalana w formie innych metabolitów, przy czym żaden z nich pojedynczo nie przekracza 5% całkowitej wydalanej ilości.7

Wiązanie z białkami osocza

Cylostazol charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, głównie z albuminami, na poziomie 95-98%. Jego metabolity również wykazują zdolność wiązania z białkami, przy czym:8

  • Dehydrocylostazol – wiąże się z białkami w 97,4%
  • 4′-trans-hydroksycylostazol – wiąże się z białkami w 66%

Wpływ czynników demograficznych na farmakokinetykę

Badania wykazały, że wiek i płeć nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę cylostazolu i jego metabolitów u zdrowych osób w wieku od 50 do 80 lat. Jest to ważna informacja kliniczna, wskazująca na brak konieczności modyfikacji dawkowania u osób starszych.9

Farmakokinetyka w niewydolności nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwuje się istotne zmiany farmakokinetyczne w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek:10

Parametr Cylostazol Dehydrocylostazol 4′-trans-hydroksycylostazol
Wolna frakcja ↑ o 27% Brak danych Brak danych
Cmax ↓ o 29% ↓ o 41% ↑ o 173%
AUC ↓ o 39% ↓ o 47% ↑ o 209%

Te znaczące zmiany w profilu farmakokinetycznym stanowią podstawę przeciwwskazania do stosowania produktu Cilostop u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 25 ml/min.11

Farmakokinetyka w niewydolności wątroby

Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Z uwagi na fakt, że cylostazol jest w znacznym stopniu metabolizowany przez enzymy wątrobowe, jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością wątroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl