Właściwości farmakokinetyczne
Cilostop 100 mg
Cilostazol w dawce 100 mg stosowany dwukrotnie na dobę u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych osiąga stan stacjonarny w ciągu 4 dni. Farmakokinetyka wykazuje nieproporcjonalny wzrost Cmax cylostazolu i jego metabolitów, podczas gdy AUC rośnie proporcjonalnie do dawki. Okres półtrwania cylostazolu wynosi około 10,5 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie z udziałem enzymów CYP3A4 (dominujący), CYP2C19 i CYP1A2. Powstają dwa główne metabolity: dehydrocylostazol (4-7 razy silniejszy w hamowaniu agregacji płytek) oraz 4′-trans-hydroksycylostazol (ok. 20% aktywności związku macierzystego), oba o podobnym okresie półtrwania. Cilostazol wiąże się z białkami osocza w 95-98%, a metabolity również wykazują wysokie powinowactwo do białek (dehydrocylostazol 97,4%, 4′-trans-hydroksycylostazol 66%).
Właściwości farmakokinetyczne leku Cilostop
Cilostop zawierający cylostazol w dawce 100 mg wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny, który determinuje jego działanie terapeutyczne oraz wymagania dotyczące dawkowania. Właściwości farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnej, które zostały dokładnie zbadane u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych.1
Farmakokinetyka ogólna i stan stacjonarny
Po wielokrotnym podaniu cylostazolu w dawce 100 mg dwa razy na dobę u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych stan stacjonarny osiągany jest relatywnie szybko – w ciągu 4 dni. Obserwuje się nieproporcjonalny wzrost stężenia maksymalnego (Cmax) cylostazolu i jego głównych metabolitów w stosunku do zwiększania dawki. Natomiast pole pod krzywą stężenia (AUC) zarówno cylostazolu, jak i jego metabolitów zwiększa się w przybliżeniu proporcjonalnie wraz ze wzrostem dawki.2
Okres półtrwania i metabolity aktywne
Pozorny okres półtrwania w fazie eliminacji cylostazolu wynosi 10,5 godziny. Cylostazol podlega intensywnym procesom metabolicznym, w wyniku których powstają dwa główne metabolity:3
- Dehydrocylostazol – metabolit o aktywności 4-7 razy silniejszej w zakresie przeciwdziałania agregacji płytek niż związek macierzysty
- 4′-trans-hydroksycylostazol – metabolit o aktywności stanowiącej około jedną piątą aktywności związku macierzystego
Oba metabolity charakteryzują się podobnymi okresami półtrwania jak związek macierzysty. Stężenia tych metabolitów w osoczu krwi (mierzone w oparciu o AUC) wynoszą odpowiednio około 41% (dehydrocylostazol) i 12% (4′-trans-hydroksycylostazol) stężeń cylostazolu.4
Metabolizm
Cylostazol jest eliminowany głównie poprzez procesy metaboliczne, które zachodzą przy udziale enzymów wątrobowych. Główne izoenzymy cytochromu P-450 zaangażowane w metabolizm cylostazolu to:5
- CYP3A4 – odgrywa dominującą rolę
- CYP2C19 – uczestniczy w mniejszym stopniu
- CYP1A2 – zaangażowany w najmniejszym stopniu
Brak dowodów wskazujących, że cylostazol indukuje wątrobowe enzymy mikrosomalne, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych związanych z indukcją enzymatyczną.6
Drogi wydalania
Cylostazol podlega intensywnemu metabolizmowi, a następnie wydalaniu metabolitów. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (74% dawki), a pozostała część przez przewód pokarmowy (z kałem). Warto podkreślić, że w moczu nie wykrywa się niezmienionego cylostazolu, a mniej niż 2% dawki jest wydalane w postaci dehydrocylostazolu. Około 30% dawki jest wydalane w moczu w postaci 4′-trans-hydroksymetabolitu. Pozostała ilość jest wydalana w formie innych metabolitów, przy czym żaden z nich pojedynczo nie przekracza 5% całkowitej wydalanej ilości.7
Wiązanie z białkami osocza
Cylostazol charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, głównie z albuminami, na poziomie 95-98%. Jego metabolity również wykazują zdolność wiązania z białkami, przy czym:8
- Dehydrocylostazol – wiąże się z białkami w 97,4%
- 4′-trans-hydroksycylostazol – wiąże się z białkami w 66%
Wpływ czynników demograficznych na farmakokinetykę
Badania wykazały, że wiek i płeć nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę cylostazolu i jego metabolitów u zdrowych osób w wieku od 50 do 80 lat. Jest to ważna informacja kliniczna, wskazująca na brak konieczności modyfikacji dawkowania u osób starszych.9
Farmakokinetyka w niewydolności nerek
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwuje się istotne zmiany farmakokinetyczne w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek:10
| Parametr | Cylostazol | Dehydrocylostazol | 4′-trans-hydroksycylostazol |
|---|---|---|---|
| Wolna frakcja | ↑ o 27% | Brak danych | Brak danych |
| Cmax | ↓ o 29% | ↓ o 41% | ↑ o 173% |
| AUC | ↓ o 39% | ↓ o 47% | ↑ o 209% |
Te znaczące zmiany w profilu farmakokinetycznym stanowią podstawę przeciwwskazania do stosowania produktu Cilostop u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 25 ml/min.11
Farmakokinetyka w niewydolności wątroby
Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Z uwagi na fakt, że cylostazol jest w znacznym stopniu metabolizowany przez enzymy wątrobowe, jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością wątroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania