Właściwości farmakodynamiczne
Cilostop 100 mg

Cilostop, zawierający cylostazol, jest inhibitorem agregacji płytek krwi z grupy leków przeciwzakrzepowych (kod ATC: B01AC23), stosowanym w terapii chromania przestankowego. W badaniach klinicznych obejmujących 1634 pacjentów wykazano, że po 24 tygodniach leczenia dawką 100 mg dwa razy na dobę następuje istotna poprawa zdolności wysiłkowej, ze wzrostem bezwzględnego dystansu chromania (ACD) o 60,4–129,1 m oraz początkowego dystansu chromania (ICD) o 47,3–93,6 m. Metaanaliza potwierdziła średni wzrost ACD o 42 m (wzrost względny o 100% względem placebo). U pacjentów z cukrzycą skuteczność cylostazolu była nieco niższa. Lek wykazuje także działanie rozszerzające naczynia krwionośne, hamuje proliferację komórek mięśni gładkich oraz odwracalnie hamuje agregację płytek indukowaną różnymi czynnikami (np. ADP, kolagen, adrenalina), z efektem utrzymującym się do 12 godzin po podaniu.

Właściwości farmakodynamiczne leku Cilostop (cylostazol 100 mg)

Cilostop zawiera jako substancję czynną cylostazol, należący do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwzakrzepowych, będący inhibitorem agregacji płytek krwi z wyłączeniem heparyny (kod ATC: B01AC23). Lek ten wywiera kompleksowe działanie na układ naczyniowy i płytki krwi, co przekłada się na jego skuteczność terapeutyczną u pacjentów z chromaniem przestankowym.1

Skuteczność kliniczna w leczeniu chromania przestankowego

Skuteczność kliniczna cylostazolu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Na podstawie danych uzyskanych z 9 badań z kontrolą placebo (obejmujących 1634 pacjentów otrzymujących cylostazol) wykazano istotną poprawę zdolności wysiłkowej pacjentów. Efektywność terapii oceniano poprzez pomiar dwóch kluczowych parametrów:

  • Bezwzględny dystans chromania (ACD – absolute claudication distance) – oznaczający maksymalny odcinek marszu, jaki pacjent jest w stanie pokonać
  • Początkowy dystans chromania (ICD – initial claudication distance) – odległość, którą pacjent może przejść bez wystąpienia bólu

Po 24 tygodniach leczenia cylostazol w dawce 100 mg stosowany dwa razy na dobę wykazał znaczącą poprawę kliniczną. Średnia wartość ACD zwiększyła się w zakresie od 60,4 do 129,1 metra, natomiast średni przyrost wartości ICD wahał się od 47,3 do 93,6 metra.2

Metaanaliza oparta na ważonej różnicy średnich z tych 9 badań potwierdziła znaczącą bezwzględną ogólną poprawę od początku badania o 42 metry w zakresie maksymalnego odcinka marszu (ACD) dla cylostazolu w dawce 100 mg podawanego dwa razy na dobę w porównaniu z placebo. Ta poprawa odpowiada względnemu wzrostowi o 100% w stosunku do placebo. Warto zaznaczyć, że skuteczność cylostazolu wydawała się być nieco mniejsza u chorych na cukrzycę w porównaniu z pacjentami bez tej choroby.3

Działanie naczyniowe

W badaniach na modelach zwierzęcych stwierdzono, że cylostazol wykazuje działanie rozszerzające naczynia. Efekt ten został potwierdzony w niewielkich badaniach u ludzi, w których mierzono przepływ krwi w obrębie stawów skokowych za pomocą pletyzmografii tensometrycznej. Ponadto, cylostazol hamuje in vitro proliferację komórek mięśni gładkich zarówno u szczurów, jak i u ludzi, a także hamuje reakcję uwalniania z płytek krwi czynnika wzrostu pochodzenia płytkowego i czynnika płytkowego 4 (PF-4) w płytkach krwi ludzkiej.4

Wpływ na agregację płytek krwi

Zarówno badania na zwierzętach, jak i badania na ludziach (przeprowadzane in vivo oraz ex vivo) wykazały, że cylostazol wywołuje odwracalne hamowanie agregacji płytek krwi. Działanie to charakteryzuje się wysoką skutecznością w odniesieniu do różnorodnych czynników wywołujących agregację, takich jak:

  • naprężenie ścinające
  • kwas arachidonowy
  • kolagen
  • adenozynodifosforan (ADP)
  • adrenalina

U ludzi hamowanie agregacji płytek utrzymuje się do 12 godzin, a po przerwaniu podawania cylostazolu przywrócenie prawidłowej agregacji następuje w ciągu 48-96 godzin. Co istotne, nie obserwuje się nadmiernej skłonności do agregacji „z odbicia” po odstawieniu leku.5

Wpływ na profil lipidowy

Cylostazol wykazuje korzystny wpływ na lipidy w krążącym osoczu krwi. W badaniach u pacjentów otrzymujących cylostazol w dawce 100 mg dwa razy na dobę przez 12 tygodni, w porównaniu z placebo, odnotowano:

  • zmniejszenie stężenia trójglicerydów o 0,33 mmol/l (15%)
  • zwiększenie stężenia cholesterolu HDL o 0,10 mmol/l (10%)

Te zmiany mogą dodatkowo przyczyniać się do korzystnego profilu działania leku w terapii chorób naczyń obwodowych.6

Bezpieczeństwo długoterminowe

Bezpieczeństwo długoterminowego stosowania cylostazolu zostało ocenione w randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badaniu fazy IV z kontrolą placebo. Badanie to koncentrowało się szczególnie na ocenie śmiertelności i bezpieczeństwa stosowania leku. Uczestniczyło w nim 1439 chorych z chromaniem przestankowym bez niewydolności serca, którzy otrzymywali cylostazol lub placebo przez okres do trzech lat. Na podstawie 36-miesięcznego wskaźnika zdarzeń Kaplana-Meiera dla zgonów, przy medianie czasu stosowania badanego leku wynoszącej 18 miesięcy, stwierdzono:

  • wskaźnik śmiertelności dla cylostazolu: 5,6% (95% przedział ufności 2,8% do 8,4%)
  • wskaźnik śmiertelności dla placebo: 6,8% (95% przedział ufności 1,9% do 11,5%)

Wyniki tego badania wykazały, że długotrwałe leczenie cylostazolem nie budzi wątpliwości co do bezpieczeństwa stosowania leku.7

Podsumowanie mechanizmu działania

Cilostop (cylostazol) działa poprzez złożony mechanizm, który obejmuje:

  1. Rozszerzenie naczyń krwionośnych – co prowadzi do poprawy przepływu krwi, szczególnie w obrębie kończyn dolnych u pacjentów z chromaniem przestankowym
  2. Hamowanie agregacji płytek krwi – działając na szereg czynników wywołujących agregację, co zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów
  3. Hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich – co może wpływać korzystnie na długoterminowe utrzymanie drożności naczyń
  4. Modulację profilu lipidowego – poprzez obniżenie stężenia trójglicerydów i podwyższenie stężenia HDL

Te mechanizmy działania skutkują obiektywną i subiektywną poprawą stanu pacjentów z chromaniem przestankowym, wyrażającą się przede wszystkim wydłużeniem dystansu marszu, zarówno do pojawienia się bólu (ICD), jak i maksymalnego dystansu możliwego do pokonania (ACD).8

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl