Właściwości farmakokinetyczne
Ciclopirox Ziaja 10 mg/g

Farmakokinetyka cyklopiroksu z olaminą w kremie 10 mg/g charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem przez skórę, wynoszącym około 1,3% zastosowanej dawki. Po aplikacji miejscowej dawki 0,43-0,52 mg/kg masy ciała, stężenie w surowicy po 6 godzinach wynosiło jedynie 0,012 μg/ml, co potwierdza ograniczoną absorpcję ogólnoustrojową. Wydalanie z moczem po aplikacji miejscowej w ciągu 4 dni obejmowało 1,1-1,6% dawki, podczas gdy po podaniu doustnym aż 98% dawki jest eliminowane z moczem. Te dane wskazują na bardzo ograniczoną biodostępność systemową po stosowaniu miejscowym.

Właściwości farmakokinetyczne cyklopiroksu z olaminą

Badania farmakokinetyczne cyklopiroksu z olaminą dostarczają istotnych informacji na temat jego wchłaniania przez skórę, dystrybucji oraz eliminacji z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego związku występującego w stężeniu 10 mg/g w postaci kremu.1

Wchłanianie przez skórę

Badania przeprowadzone na zdrowych ochotnikach wykazały minimalny stopień wchłaniania cyklopiroksu z olaminą przez skórę. W eksperymentach nanoszono na skórę pleców 36-37 mg znakowanego izotopowo (14C) cyklopiroksu z olaminą (dawka wynosiła odpowiednio 0,43-0,52 mg/kg masy ciała) w postaci 1% kremu, wcierając preparat przez 4 minuty.2

Po 6 godzinach ekspozycji (w tym 5 godzin pod opatrunkiem okluzyjnym), stężenie cyklopiroksu z olaminą w surowicy krwi osiągnęło poziom zaledwie 0,012 μg/ml, co świadczy o bardzo ograniczonym wchłanianiu ogólnoustrojowym.3

Eliminacja i wydalanie

W badaniach wykazano, że w ciągu 4 dni następujących po aplikacji cyklopiroksu z olaminą na skórę, z moczem wydalone zostało jedynie od 1,1 do 1,6% zastosowanej dawki substancji.4

Po podaniu doustnym cyklopiroksu z olaminą około 98% dawki jest wydalane z moczem. Porównanie tych danych z wynikami badań aplikacji miejscowej pozwala wnioskować, że przez skórę wchłaniane jest tylko około 1,3% zastosowanej dawki.5

Metabolizm

Badania metabolizmu cyklopiroksu z olaminą przeprowadzone na psach, którym podawano doustnie 10 mg znakowanego izotopowo (14C) związku na 1 kg masy ciała, dostarczyły istotnych informacji na temat dróg metabolicznych tej substancji:6

  • Około 75% eliminowanego cyklopiroksu z olaminą jest wydalane w postaci glukuronidów z moczem
  • 12% substancji wydalane jest w postaci niezmienionej
  • Około 6% cyklopiroksu z olaminą wydalane jest w formie innych metabolitów

Powyższe dane wskazują, że głównym szlakiem metabolicznym cyklopiroksu z olaminą jest sprzęganie z kwasem glukuronowym, co prowadzi do powstania glukuronidów wydalanych następnie z moczem.7

Podsumowanie właściwości farmakokinetycznych

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Wchłanianie przez skórę Około 1,3% zastosowanej dawki
Stężenie w surowicy po 6h aplikacji miejscowej 0,012 μg/ml
Wydalanie z moczem po aplikacji miejscowej (4 dni) 1,1-1,6% dawki
Wydalanie z moczem po podaniu doustnym 98% dawki
Główne szlaki metaboliczne (badania na psach) Glukuronidacja (75% dawki)
Wydalanie w formie niezmienionej (12% dawki)
Inne metabolity (6% dawki)

Przedstawione dane farmakokinetyczne wskazują na minimalną absorpcję ogólnoustrojową cyklopiroksu z olaminą po aplikacji miejscowej w postaci kremu 10 mg/g, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zewnętrznym.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl