Specjalne ostrzeżenia – Bosutinib Stada

Specjalne ostrzeżenia
Bosutinib Stada

Bosutynib wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, manifestującej się wzrostem aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) u ponad 80% pacjentów w ciągu pierwszych 3 miesięcy terapii. Zaleca się badania czynności wątroby przed leczeniem oraz co miesiąc przez pierwsze 3 miesiące, a następnie według wskazań klinicznych. W przypadku istotnego wzrostu enzymów wątrobowych lub współistniejącego wzrostu bilirubiny należy rozważyć przerwanie lub zmniejszenie dawki bosutynibu. Ponadto, bosutynib może powodować biegunki i wymioty, które wymagają standardowego leczenia, uzupełnienia płynów oraz ewentualnej modyfikacji terapii. Należy unikać jednoczesnego stosowania domperidonu ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QTc i arytmii typu torsades de pointes. Mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość) wymaga regularnej kontroli morfologii krwi – co tydzień w pierwszym miesiącu, następnie co miesiąc i według potrzeb klinicznych.

Pobierz ChPL PDF Bosutinib Stada – Tabletki powlekane – 100 mg

Wskazania

Substancja czynna

bosutynib

Kategoria leku

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Bosutynib wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne zagrożenia związane z jego stosowaniem. Poniżej przedstawiono kluczowe aspekty, które należy uwzględnić podczas leczenia pacjentów preparatem Bosutinib Stada.¹

Zaburzenia czynności wątroby

Stosowanie bosutynibu wiąże się z ryzykiem zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (aminotransferazy alaninowej [AlAT] i aminotransferazy asparaginianowej [AspAT]). Zwiększona aktywność aminotransferaz występuje zwykle na wczesnym etapie leczenia – u ponad 80% pacjentów, u których zaobserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz dowolnego stopnia, do pierwszego takiego zdarzenia dochodziło w ciągu pierwszych 3 miesięcy terapii.²

W związku z powyższym konieczne jest przeprowadzenie testów czynnościowych wątroby:³

przed rozpoczęciem leczenia bosutynibem
raz w miesiącu przez pierwsze 3 miesiące terapii
następnie zgodnie ze wskazaniami klinicznymi

W przypadku stwierdzenia zwiększonej aktywności aminotransferaz należy rozważyć tymczasowe wstrzymanie podawania bosutynibu (z możliwością późniejszego zmniejszenia dawki po przywróceniu nasilenia zdarzenia niepożądanego do stopnia 1. lub stanu początkowego) i/lub całkowite przerwanie leczenia. Szczególnie istotne jest, że zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwłaszcza przy jednoczesnym zwiększeniu stężenia bilirubiny, może stanowić wczesną oznakę polekowego uszkodzenia wątroby, co wymaga natychmiastowej interwencji klinicznej.⁴

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Leczenie bosutynibem wiąże się z ryzykiem wystąpienia biegunki i wymiotów. U pacjentów z niedawno przebytymi lub utrzymującymi się istotnymi klinicznie zaburzeniami żołądka i jelit produkt należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności i wyłącznie po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka. Warto podkreślić, że pacjenci z takimi zaburzeniami byli wykluczeni z badań klinicznych.⁵

W przypadku wystąpienia biegunki lub wymiotów należy:⁶

zastosować standardowe leczenie, włączając leki przeciwbiegunkowe lub przeciwwymiotne
rozważyć uzupełnienie płynów
w razie potrzeby – tymczasowo wstrzymać podawanie bosutynibu, zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie

Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z lekiem przeciwwymiotnym – domperidonem, który może powodować wydłużenie odstępu QTc i wywoływać groźne arytmie typu „torsades de pointes”. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania bosutynibu z domperidonem. Lek ten powinien być stosowany wyłącznie, gdy inne produkty przeciwwymiotne okazały się nieskuteczne, po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i przy jednoczesnym monitorowaniu pacjenta pod kątem wydłużenia odstępu QTc.⁷

Mielosupresja

Terapia bosutynibem wiąże się z ryzykiem mielosupresji, która może objawiać się jako niedokrwistość, neutropenia i małopłytkowość. Rekomenduje się wykonywanie pełnej morfologii krwi:⁸

co tydzień w pierwszym miesiącu leczenia
co miesiąc w dalszym okresie
dodatkowo zgodnie z indywidualnymi wskazaniami klinicznymi

W przypadku wystąpienia mielosupresji można zastosować tymczasowe wstrzymanie podawania bosutynibu, zmniejszenie dawki lub całkowite przerwanie leczenia.⁹

Zatrzymanie płynów

Leczenie bosutynibem może wiązać się z zatrzymaniem płynów w organizmie, które może manifestować się jako:¹⁰

wysięk osierdziowy
wysięk opłucnowy
obrzęk płuc
obrzęki obwodowe

Pacjenci powinni być monitorowani i w razie potrzeby objęci standardowym leczeniem. W przypadku zatrzymania płynów można też rozważyć tymczasowe wstrzymanie podawania bosutynibu, zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.¹¹

Zaburzenia trzustki

U pacjentów otrzymujących bosutynib zaobserwowano przypadki zwiększenia aktywności lipazy w surowicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie. Jeśli zwiększonej aktywności lipazy towarzyszą objawy brzuszne, zaleca się przerwanie podawania bosutynibu i przeprowadzenie odpowiednich badań diagnostycznych w celu wykluczenia zapalenia trzustki.¹²

Zakażenia

Przyjmowanie bosutynibu może predysponować pacjentów do zakażeń bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych lub pierwotniakowych.¹³

Potencjał proarytmiczny

W automatycznym odczycie EKG zaobserwowano wydłużenie odstępu QTc bez towarzyszących zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność podczas podawania bosutynibu należy zachować u pacjentów:¹⁴

z wydłużeniem QTc w wywiadzie lub predysponowanych do tego zaburzenia
z niekontrolowaną lub istotną klinicznie chorobą serca, w tym:
- niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego
- zastoinową niewydolnością serca
- dusznicą bolesną niestabilną
- istotną klinicznie bradykardią
przyjmujących leki mogące wydłużać odstęp QTc (np. leki przeciwarytmiczne i inne substancje)

Współistniejąca hipokaliemia lub hipomagnezemia mogą dodatkowo nasilać efekt wydłużenia odstępu QTc.¹⁵

Zaleca się:¹⁶

monitorowanie wpływu na odstęp QTc
wykonanie wyjściowego elektrokardiogramu (EKG) przed rozpoczęciem leczenia oraz następnie w przypadkach wskazanych klinicznie
wyrównanie hipokaliemii lub hipomagnezemii przed podaniem bosutynibu
okresowe kontrolowanie stężenia potasu i magnezu w trakcie terapii

Zaburzenia czynności nerek

Terapia bosutynibem może spowodować istotne klinicznie pogorszenie czynności nerek. W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych bosutynibem obserwowano zmniejszanie się w czasie szacunkowej wartości współczynnika przesączania kłębuszkowego (eGFR).¹⁷

Populacja pacjentów	Dawka bosutynibu	Mediana zmniejszenia eGFR
Nowo rozpoznana CML w fazie CP	400 mg	11,1 mL/min/1,73 m² po roku 14,1 mL/min/1,73 m² po 5 latach
Nieleczona wcześniej CML	500 mg	9,2 mL/min/1,73 m² po roku 12,0 mL/min/1,73 m² po 5 latach 16,6 mL/min/1,73 m² po 10 latach
Leczona wcześniej CML w fazie CP lub zaawansowana postać CML	500 mg	7,6 mL/min/1,73 m² po roku 12,3 mL/min/1,73 m² po 5 latach 15,9 mL/min/1,73 m² po 10 latach
CML Ph+, wcześniej leczona co najmniej jednym TKI	500 mg	9,2 mL/min/1,73 m² po roku 14,5 mL/min/1,73 m² po 4 latach

Kluczowe jest przeprowadzenie oceny czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia oraz staranne monitorowanie jej w trakcie terapii bosutynibem. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów:¹⁸

z zaburzeniami czynności nerek w wywiadzie
zagrożonych zaburzeniami czynności nerek, w tym pacjentów przyjmujących potencjalnie nefrotoksyczne produkty lecznicze, takie jak:
- diuretyki
- inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)
- antagoniści receptora angiotensyny
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

W badaniach u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wykazano zwiększoną ekspozycję na bosutynib, szczególnie u osób z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W związku z tym zaleca się zmniejszenie dawki u tych pacjentów.¹⁹

Należy zaznaczyć, że pacjenci ze stężeniem kreatyniny w surowicy >1,5 x GGN zostali wykluczeni z badań dotyczących CML. Dysponujemy bardzo ograniczonymi danymi klinicznymi (n=3) dotyczącymi pacjentów z CML z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek otrzymujących zwiększoną dawkę 600 mg bosutynibu.²⁰

Pacjenci pochodzenia azjatyckiego

Analizy farmakokinetyki populacyjnej wykazały, że u pacjentów pochodzenia azjatyckiego występuje mniejszy klirens bosutynibu, co prowadzi do większej ekspozycji na lek. W związku z tym pacjentów tych należy ściśle monitorować pod kątem działań niepożądanych, szczególnie w przypadku zwiększenia dawki.²¹

Ciężkie reakcje skórne

Bosutynib może wywoływać ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji skórnej podczas leczenia, bosutynib należy całkowicie odstawić.²²

Zespół rozpadu guza

Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza, przed rozpoczęciem terapii bosutynibem zaleca się:²³

skorygowanie istotnego klinicznie odwodnienia
wyleczenie podwyższonego stężenia kwasu moczowego

Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B

U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV) może dojść do reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL, w tym bosutynibu. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, skutkując przeszczepieniem wątroby lub zgonem pacjenta.²⁴

Zalecenia dotyczące postępowania:²⁵

wykonanie badań przesiewowych pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem leczenia bosutynibem
konsultacja z ekspertami ds. chorób wątroby i leczenia HBV w przypadku:
- pacjentów z dodatnim wynikiem badania serologicznego w kierunku HBV (w tym pacjentów z aktywną chorobą) przed rozpoczęciem leczenia
- pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku HBV w trakcie leczenia
ścisła obserwacja nosicieli wirusa HBV wymagających leczenia bosutynibem pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia HBV zarówno w trakcie całego okresu leczenia, jak i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu

Nadwrażliwość na światło

Ze względu na ryzyko nadwrażliwości na światło związane z leczeniem bosutynibem, należy unikać narażenia na bezpośrednie działanie promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego (UV) lub minimalizować je. Pacjentów należy poinstruować o stosowaniu odpowiednich środków ochronnych, takich jak:²⁶

odzież ochronna
filtry przeciwsłoneczne o wysokim współczynniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF)

Interakcje z inhibitorami CYP3A

Należy unikać równoczesnego stosowania bosutynibu i inhibitorów CYP3A silnie działających lub o średniej sile działania, ponieważ prowadzi to do zwiększenia stężenia bosutynibu w osoczu. Do leczenia skojarzonego zaleca się wybranie produktu leczniczego bez wpływu hamującego lub o minimalnym potencjale hamującym CYP3A, jeśli jest to możliwe.²⁷

Jeśli w trakcie leczenia bosutynibem konieczne jest podanie inhibitora CYP3A silnie działającego lub o średniej sile działania, należy rozważyć przerwanie leczenia bosutynibem lub zmniejszenie jego dawki.²⁸

Interakcje z induktorami CYP3A

Należy unikać równoczesnego stosowania bosutynibu i induktorów CYP3A silnie działających lub o średniej sile działania, ponieważ prowadzi to do zmniejszenia stężenia bosutynibu w osoczu.²⁹

Wpływ pożywienia

Należy unikać spożywania produktów zawierających grejpfruty, w tym soku grejpfrutowego oraz innych pokarmów hamujących CYP3A.³⁰

Zawartość sodu

Produkt leczniczy Bosutinib Stada zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą tabletkę o mocy 100 mg, 400 mg lub 500 mg, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”. Jest to istotna informacja dla pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.³¹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.