Właściwości farmakokinetyczne bilastyny

Bilastyna, substancja czynna preparatu Bilagra ORO dostępnego w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (10 mg i 20 mg), charakteryzuje się szczególnymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej skuteczność i profil bezpieczeństwa w leczeniu. Poniżej przedstawiono kompleksową analizę parametrów farmakokinetycznych tego leku.¹

Wchłanianie bilastyny

Bilastyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 1,3 godziny od przyjęcia dawki. Istotną cechą bilastyny jest brak kumulacji w organizmie, co ma znaczenie przy długotrwałym stosowaniu. Średnia biodostępność bilastyny po podaniu doustnym wynosi 61%.²

Dystrybucja bilastyny

Przeprowadzone badania in vitro i in vivo wykazały, że bilastyna jest substratem glikoproteiny P (P-gp) oraz polipeptydów transportujących aniony organiczne (OATP). Należy zaznaczyć, że bilastyna nie jest substratem dla innych białek nośnikowych, takich jak BCRP (białko oporności raka piersi) czy transporterów nerkowych OCT2, OAT1 i OAT3.³

Na podstawie badań in vitro nie oczekuje się, aby bilastyna wywierała istotny klinicznie wpływ hamujący na większość białek transportujących w krążeniu ogólnym, w tym: P-gp, MRP2, BCRP, BSEP, OATP1B1, OATP1B3, OATP2B1, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2 i NTCP. Zaobserwowano jedynie łagodny wpływ hamujący w przypadku glikoproteiny P, OATP2B1 i OCT1, przy czym szacunkowe stężenie hamujące (IC50) wynosiło ≥ 300 µM, co znacznie przewyższa obliczone maksymalne stężenie leku (Cmax) w osoczu. Jednak nie można wykluczyć hamującego wpływu bilastyny na białka nośnikowe obecne w błonie śluzowej jelit, np. P-gp.⁴

W dawkach terapeutycznych bilastyna wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący 84-90%.⁵

Metabolizm bilastyny

Badania in vitro wykazały, że bilastyna nie indukuje ani nie hamuje aktywności izoenzymów kompleksu cytochromu P450 (CYP450). Jest to istotna informacja, ponieważ ogranicza ryzyko interakcji metabolicznych z innymi lekami.⁶

Eliminacja bilastyny

Badanie bilansu masy przeprowadzone u zdrowych, dorosłych ochotników po podaniu jednorazowej dawki 20 mg bilastyny znakowanej węglem 14C wykazało, że prawie 95% podanej dawki zostało wydalone: 28,3% z moczem i 66,5% z kałem. Co istotne, bilastyna była wydalana w formie niezmienionej, co potwierdza, że nie jest ona istotnie metabolizowana w organizmie człowieka. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji leku u zdrowych ochotników wynosił 14,5 godziny.⁷

Liniowość farmakokinetyki

Bilastyna wykazuje liniową farmakokinetykę w szerokim zakresie badanych dawek (od 5 do 220 mg) z niewielką zmiennością międzyosobniczą. Oznacza to, że wzrost dawki leku prowadzi do proporcjonalnego wzrostu jego stężenia w osoczu.⁸

Farmakokinetyka bilastyny w grupach szczególnych

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Wpływ bilastyny na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek został dokładnie zbadany u osób dorosłych. Badania wykazały istotne zmiany w wartościach pola pod krzywą stężeń (AUC0-∞) w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek. ^{80 mL/min/1,73 m²) do: 967,4 (±140,2) ng x godz./mL u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek (GFR: 50-80 mL/min/1,73 m²), 1384,2 (±263,23) ng x godz./mL u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (GFR: 30 -<50 mL/min/1,73 m²), i 1708,5 (±699,0) ng x godz./mL u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR: 9}

Również czas półtrwania bilastyny różnił się w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek. U pacjentów bez zaburzenia czynności nerek wynosił on średnio 9,3 godziny (± 2,8), podczas gdy u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek wydłużał się do 18,4 godziny (± 11,4).¹⁰

Należy podkreślić, że bilastyna została całkowicie wydalona z moczem u wszystkich pacjentów w ciągu 48-72 godzin. Pomimo zaobserwowanych zmian w farmakokinetyce, stężenia bilastyny w osoczu u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek utrzymywały się w bezpiecznym zakresie, co sugeruje, że opisane zmiany nie powinny mieć znaczącego wpływu na bezpieczeństwo stosowania tego leku.¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych bilastyny u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Jednak, biorąc pod uwagę fakt, że bilastyna nie jest metabolizowana w organizmie ludzkim, a badania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wykazały, że jest ona wydalana głównie przez nerki, można przypuszczać, że wydalanie bilastyny z żółcią stanowi tylko nieznaczną część procesu eliminacji tego leku. Z tego względu zmiany w czynności wątroby prawdopodobnie nie wpływają istotnie na farmakokinetykę bilastyny.¹²

Osoby w podeszłym wieku

Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące osób w wieku powyżej 65 lat są ograniczone. Niemniej jednak, nie zaobserwowano statystycznie istotnych różnic w farmakokinetyce bilastyny u osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) w porównaniu z osobami młodszymi (18 – 35 lat). Oznacza to, że parametry farmakokinetyczne bilastyny pozostają podobne niezależnie od wieku pacjenta dorosłego.¹³

Dzieci i młodzież

Ze względu na brak dostępnych danych farmakokinetycznych u młodzieży w wieku 12-17 lat, przyjęto ekstrapolację danych dotyczących osób dorosłych na tę grupę wiekową.¹⁴

Dane farmakokinetyczne dotyczące dzieci uzyskano w badaniu farmakokinetycznym fazy II, w którym uczestniczyło 31 dzieci w wieku od 4 do 11 lat z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek lub przewlekłą pokrzywką. Dzieci te otrzymywały bilastynę w dawce 10 mg raz na dobę w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.¹⁵

Analiza farmakokinetyczna rozkładu stężenia bilastyny w osoczu wykazała, że dawka 10 mg podawana raz na dobę dzieciom jest równoważna pod względem ekspozycji ogólnoustrojowej do dawki 20 mg stosowanej u dorosłych i młodzieży. Średnia wartość AUC u dzieci w wieku od 6 do 11 lat wynosiła 1014 ng × godz./mL. Należy podkreślić, że wartości te były znacznie poniżej progu bezpieczeństwa wyznaczonego na podstawie danych dotyczących podawania 80 mg raz na dobę osobom dorosłym. Wyniki badań potwierdziły, że dawka 10 mg bilastyny podawana doustnie raz na dobę jest odpowiednią dawką terapeutyczną dla dzieci w wieku od 6 do 11 lat, o masie ciała co najmniej 20 kg.¹⁶