Właściwości farmakokinetyczne
Babyfen 100 mg/5 ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Babyfen

Charakterystyka farmakokinetyczna ibuprofenu, substancji czynnej zawartej w produkcie Babyfen (zawiesina doustna 20 mg/ml), obejmuje szereg istotnych parametrów dotyczących jego losu w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych z uwzględnieniem najważniejszych aspektów ADME (absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji).¹

Wchłanianie

Ibuprofen charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Biodostępność substancji czynnej jest wysoka i wynosi 80-90%. Po podaniu produktu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu, maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest stosunkowo szybko – w czasie od jednej do dwóch godzin. Warto zauważyć, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie wpływa w sposób znaczący na całkowitą biodostępność ibuprofenu, co potwierdzają badania z zastosowaniem standardowych posiłków.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu ibuprofen w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – wskaźnik wiązania wynosi aż 99%, co jest wartością bardzo wysoką. Objętość dystrybucji ibuprofenu jest mała i wynosi około 0,12-0,2 L/kg masy ciała u dorosłych pacjentów. Te parametry wskazują na ograniczoną dystrybucję substancji czynnej do tkanek pozanaczyniowych.³

Metabolizm

Ibuprofen podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu z udziałem układu cytochromu P450, szczególnie jego izoenzymu CYP2C9. W wyniku procesów metabolicznych powstają dwa główne nieaktywne metabolity: 2-hydroksyibuprofen i 3-karboksyibuprofen. Po podaniu doustnym, prawie 90% przyjętej dawki ibuprofenu można wykryć w moczu w postaci utlenionych metabolitów i ich połączeń z kwasem glukuronowym. Jedynie bardzo niewielkie ilości ibuprofenu są wydalane z moczem w niezmienionej postaci.⁴

Eliminacja

Eliminacja ibuprofenu przez nerki zachodzi w sposób szybki i całkowity. Okres półtrwania w fazie eliminacji dla ibuprofenu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu wynosi około 2 godzin. Całkowite wydalenie ibuprofenu z organizmu następuje w ciągu 24 godzin po przyjęciu ostatniej dawki leku.⁵

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku bez współistniejących zaburzeń czynności nerek obserwuje się jedynie niewielkie, klinicznie nieistotne różnice w profilu farmakokinetycznym i wydalaniu ibuprofenu z moczem w porównaniu do młodszych pacjentów. Oznacza to, że sam wiek nie jest czynnikiem istotnie wpływającym na farmakokinetykę ibuprofenu.⁶

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka ibuprofenu u dzieci wykazuje pewne cechy charakterystyczne zależne od wieku:

• U dzieci w wieku 1 roku lub starszych ogólnoustrojowa ekspozycja na ibuprofen po zastosowaniu dawki dostosowanej do masy ciała (5-10 mg/kg mc.) jest porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych.⁷
• U młodszych dzieci (od 3. miesiąca życia do 2,5 lat) obserwuje się istotne różnice farmakokinetyczne – objętość dystrybucji (L/kg) oraz klirens (L/kg/h) ibuprofenu są większe w porównaniu do dzieci w przedziale wiekowym od ponad 2,5 roku do 12 lat.⁸

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce ibuprofenu:

• Pacjenci z łagodnym zaburzeniem czynności nerek wykazują zwiększone stężenie niezwiązanego (S)-ibuprofenu, większe wartości AUC dla (S)-ibuprofenu oraz zwiększony iloraz wartości AUC enancjomerów (S/R) w porównaniu do osób z prawidłową funkcją nerek.⁹
• U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializom wolna frakcja ibuprofenu wynosi średnio około 3%, co stanowi trzykrotny wzrost w porównaniu do około 1% u zdrowych ochotników.
• Przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek może dochodzić do kumulacji metabolitów ibuprofenu, choć znaczenie kliniczne tego zjawiska nie zostało w pełni wyjaśnione.
• Warto zaznaczyć, że metabolity ibuprofenu mogą być usuwane z organizmu poprzez hemodializę.¹⁰

Zaburzenia czynności wątroby

Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę ibuprofenu zależy od nasilenia tych zaburzeń:

• Alkoholowa choroba wątroby z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby nie powoduje znaczących zmian w parametrach farmakokinetycznych ibuprofenu.¹¹
• U pacjentów z marskością wątroby i umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (6-10 punktów w klasyfikacji Child-Pugh) leczonych racemicznym ibuprofenem obserwowano istotne zmiany farmakokinetyczne:
  • Średnio dwukrotne wydłużenie okresu półtrwania ibuprofenu
  • Istotnie niższy iloraz wartości AUC enancjomerów (S/R) w porównaniu do osób zdrowych, co wskazuje na zmniejszenie metabolicznego przekształcania (R)-ibuprofenu do aktywnego (S)-enancjomeru¹²

Przedstawione dane farmakokinetyczne mają istotne znaczenie dla prawidłowego dawkowania i bezpiecznego stosowania ibuprofenu (Babyfen, zawiesina doustna 20 mg/ml) u różnych grup pacjentów, szczególnie u dzieci, osób z zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby.