Przedawkowanie
Azacitidine STADA 25 mg/ml

Przedawkowanie azacytydyny, choć rzadkie, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. W dokumentacji Azacitidine STADA opisano przypadek podania dożylnego 290 mg/m² (około 4-krotność zalecanej dawki początkowej), po którym u pacjenta wystąpiły objawy ze strony przewodu pokarmowego: biegunka, nudności oraz wymioty. Ze względu na cytotoksyczny mechanizm działania azacytydyny, istnieje ryzyko nasilenia mielosupresji, manifestującej się ciężką neutropenią, trombocytopenią i anemią, choć w opisywanym przypadku nie zaobserwowano tych objawów. Brak specyficznego antidotum wymaga wdrożenia intensywnego monitoringu i leczenia wspomagającego.

Przedawkowanie leku Azacitidine STADA

Przedawkowanie azacytydyny jest rzadkim, ale potencjalnie poważnym zdarzeniem niepożądanym, wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej. W dokumentacji klinicznej produktu leczniczego Azacitidine STADA odnotowano jeden przypadek przedawkowania tego leku u pacjenta, który otrzymał pojedynczą dawkę dożylną wynoszącą około 290 mg/m² powierzchni ciała, co stanowiło niemal 4-krotność zalecanej dawki początkowej.1

Objawy przedawkowania

Na podstawie dostępnych danych klinicznych, przedawkowanie azacytydyny może wywoływać przede wszystkim objawy ze strony przewodu pokarmowego. U pacjenta, u którego doszło do przedawkowania, zaobserwowano następujące objawy kliniczne: biegunka, nudności oraz wymioty.2

Należy mieć na uwadze, że ze względu na mechanizm działania azacytydyny jako leku cytotoksycznego, przedawkowanie może potencjalnie prowadzić również do nasilenia objawów toksyczności hematologicznej (mielosupresji) i innych działań niepożądanych charakterystycznych dla tej grupy leków.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji przedawkowania azacytydyny nie istnieje specyficzne antidotum. Postępowanie kliniczne powinno obejmować monitorowanie pacjenta ze szczególnym uwzględnieniem parametrów hematologicznych oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia wspomagającego.3

Zalecane postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje:

  • Ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta
  • Wykonywanie odpowiednich badań laboratoryjnych krwi celem oceny nasilenia potencjalnej mielosupresji4
  • Wdrożenie leczenia objawowego w zakresie zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego (przeciwwymiotne, przeciwbiegunkowe)
  • W przypadku ciężkiej mielosupresji – rozważenie podania czynników wzrostu oraz zabezpieczenia pacjenta przed infekcjami
  • Intensywne nawadnianie i monitorowanie funkcji nerek

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Dawka związana z wystąpieniem objawu
Biegunka Luźne stolce o zwiększonej częstotliwości, mogące prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia Około 290 mg/m² pc. (pojedyncza dawka dożylna, 4-krotność dawki zalecanej)
Nudności Nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu z towarzyszącą potrzebą wymiotów Około 290 mg/m² pc. (pojedyncza dawka dożylna, 4-krotność dawki zalecanej)
Wymioty Gwałtowne opróżnienie żołądka przez usta, mogące prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia Około 290 mg/m² pc. (pojedyncza dawka dożylna, 4-krotność dawki zalecanej)
Potencjalna mielosupresja* Nasilenie działania mielosupresyjnego leku, mogące prowadzić do ciężkiej neutropenii, trombocytopenii i anemii Nie określono dokładnej dawki progowej

* Objaw potencjalny, nieodnotowany w opisywanym przypadku przedawkowania, ale możliwy ze względu na mechanizm działania leku.

Należy podkreślić, że dane dotyczące przedawkowania Azacitidine STADA są ograniczone i opierają się głównie na pojedynczym przypadku klinicznym. Z uwagi na mechanizm działania azacytydyny jako leku cytotoksycznego, w przypadku przedawkowania należy spodziewać się nasilenia typowych działań niepożądanych, ze szczególnym uwzględnieniem toksyczności hematologicznej.5

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl