Przeciwwskazania stosowania leku ApoSuprid

W praktyce klinicznej istnieją określone sytuacje, w których stosowanie amisulprydu (ApoSuprid) jest bezwzględnie przeciwwskazane. Lekarz powinien dokładnie zweryfikować historię choroby pacjenta oraz jego aktualny stan zdrowia przed przepisaniem tego leku neuroleptycznego, zwracając szczególną uwagę na opisane poniżej przeciwwskazania.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie amisulprydu jest przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na substancję czynną (amisulpryd) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. Warto zauważyć, że tabletki ApoSuprid zawierają laktozę jednowodną (200 mg w każdej tabletce 200 mg oraz 200 mg w każdej tabletce powlekanej 400 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego cukru mlecznego.²

Nowotwory zależne od prolaktyny

Amisulpryd jest przeciwwskazany u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od stężenia prolaktyny. Dotyczy to w szczególności:

• Gruczolaków przysadki typu prolaktynoma
• Raka piersi

Uzasadnieniem dla tego przeciwwskazania jest silne działanie amisulprydu zwiększające stężenie prolaktyny w surowicy, co mogłoby potencjalnie stymulować wzrost tych nowotworów.³

Guz chromochłonny nadnerczy

Pacjenci z rozpoznanym guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) nie powinni otrzymywać amisulprydu. Związane jest to z ryzykiem nasilenia przełomów nadciśnieniowych, które mogą wystąpić u pacjentów z tym schorzeniem.⁴

Przeciwwskazania wiekowe

Stosowanie amisulprydu jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży poniżej 15 roku życia. Jest to istotne ograniczenie, o którym należy pamiętać w kontekście leczenia zaburzeń psychotycznych u młodszych pacjentów.⁵

Karmienie piersią

Amisulpryd jest przeciwwskazany do stosowania w okresie karmienia piersią. U kobiet karmiących piersią należy rozważyć alternatywne metody leczenia lub, w przypadku konieczności stosowania amisulprydu, zalecić przerwanie karmienia piersią.⁶

Interakcje lekowe stanowiące przeciwwskazanie

Przeciwwskazane skojarzenie z lewodopą

Stosowanie amisulprydu w skojarzeniu z lewodopą jest przeciwwskazane. Wynika to z antagonistycznego działania obu leków – lewodopa stosowana jest w chorobie Parkinsona jako prekursor dopaminy, natomiast amisulpryd, jako lek przeciwpsychotyczny, działa jako antagonista receptorów dopaminowych.⁷

Przeciwwskazane leki proarytmiczne

Amisulpryd nie powinien być stosowany jednocześnie z lekami, które mogą wywoływać ciężkie zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes. Przeciwwskazane jest skojarzenie z następującymi grupami leków:⁸

• Leki przeciwarytmiczne klasy Ia – w szczególności chinidyna i dyzopyramid⁹
• Leki przeciwarytmiczne klasy III – a zwłaszcza amiodaron i sotalol¹⁰
• Inne leki o potencjale wywoływania arytmii typu torsade de pointes, takie jak:
  • Beprydyl – lek o działaniu przeciwdławicowym
  • Cyzapryd – prokinetyk przewodu pokarmowego
  • Sultopryd – inny neuroleptyk z grupy benzamidów
  • Tiorydazyna – neuroleptyk z grupy fenotiazyn
  • Metadon – agonista receptorów opioidowych
  • Erytromycyna podawana dożylnie – antybiotyk makrolidowy
  • Winkamina podawana dożylnie – lek o działaniu naczyniowym
  • Halofantryna – lek przeciwmalaryczny
  • Pentamidyna – lek przeciwpierwotniakowy
  • Sparfloksacyna – antybiotyk z grupy fluorochinolonów
  • Azolowe leki przeciwgrzybicze – m.in. flukonazol, itrakonazol, ketokonazol

  ¹¹

Mechanizm tej interakcji wiąże się z właściwościami amisulprydu do wydłużania odstępu QT w zapisie EKG, co przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o podobnym działaniu, znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca, szczególnie typu torsade de pointes.¹²

Kiedy należy odradzić pacjentowi stosowanie leku?

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami, istnieją sytuacje, w których powinno się odradzić stosowanie amisulprydu lub zalecać szczególną ostrożność. Do takich stanów należą:

• Planowana ciąża lub istniejąca ciąża – ze względu na przenikanie leku przez łożysko
• Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem – ze względu na zwiększone ryzyko zdarzeń mózgowo-naczyniowych
• Pacjenci z wydłużonym odstępem QT w zapisie EKG lub obciążeni czynnikami ryzyka wydłużenia QT (np. hipokaliemia, hipomagnezemia)
• Pacjenci z epilepsją lub stanami zwiększającymi ryzyko drgawek
• Pacjenci z chorobą Parkinsona – ze względu na antagonistyczne działanie wobec dopaminy
• Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek – ze względu na eliminację leku głównie przez nerki

W każdym z tych przypadków należy rozważyć stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka oraz, jeśli to możliwe, zastosować alternatywne metody leczenia o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa w danej sytuacji klinicznej.