Właściwości farmakodynamiczne
Amoksiklav 500 mg + 100 mg

Amoksiklav to preparat z grupy połączeń penicylin z inhibitorami beta-laktamazy (ATC: J01CR02), zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy w stosunku 5:1, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Amoksycylina, półsyntetyczna penicylina beta-laktamowa, działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Kwas klawulanowy, będący inhibitorem beta-laktamaz, chroni amoksycylinę przed enzymatycznym rozkładem, rozszerzając spektrum działania leku. Skuteczność terapii zależy od czasu utrzymania stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC). Mechanizmy oporności obejmują beta-laktamazy niewrażliwe na kwas klawulanowy (klasy B, C, D) oraz modyfikacje PBP, a także zmniejszoną przepuszczalność ściany komórkowej i aktywne wypompowywanie leku, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.

Właściwości farmakodynamiczne

Amoksiklav należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako połączenia penicylin z inhibitorami beta-laktamazy, oznaczonej kodem ATC: J01CR02. Jest to preparat zawierający amoksycylinę oraz kwas klawulanowy w stosunku 5:1, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji.1

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetyczną penicyliną należącą do grupy antybiotyków beta-laktamowych. Jej działanie polega na hamowaniu aktywności jednego lub więcej enzymów, nazywanych białkami wiążącymi penicylinę (PBP – ang. penicillin-binding proteins), które uczestniczą w szlaku biosyntezy peptydoglikanu. Peptydoglikan stanowi integralny element strukturalny ściany komórkowej bakterii, a zahamowanie jego syntezy prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, po czym następuje liza komórki i śmierć bakterii.2

Amoksycylina jest podatna na rozkład przez enzymy beta-laktamazy wytwarzane przez oporne bakterie, co ogranicza zakres jej działania przeciwbakteryjnego. Z tego powodu zakres działania samej amoksycyliny nie obejmuje organizmów wytwarzających te enzymy.3

Kwas klawulanowy jest związkiem o budowie podobnej do penicylin, posiadającym strukturę beta-laktamową. Jego głównym działaniem jest unieczynnianie niektórych beta-laktamaz bakteryjnych, co zapobiega enzymatycznemu rozkładowi amoksycyliny i rozszerza jej spektrum działania. Sam kwas klawulanowy nie wykazuje znaczącego klinicznie działania przeciwbakteryjnego.4

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD)

Za główny wyznacznik skuteczności amoksycyliny uznaje się czas, w którym stężenie leku utrzymuje się powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC) dla danego patogenu.MIC) jest uznany za główny wyznacznik skuteczności amoksycyliny.”>5

Mechanizmy oporności

Wyróżnia się dwa główne mechanizmy oporności bakterii na działanie amoksycyliny z kwasem klawulanowym:

  • Unieczynnienie przez beta-laktamazy bakteryjne, które nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym enzymy należące do klasy B, C i D.6
  • Zmiana struktury białek wiążących penicyliny (PBP), co prowadzi do zmniejszenia powinowactwa antybiotyku do miejsca docelowego w komórce bakteryjnej.7

Dodatkowymi mechanizmami mogą być nieprzepuszczalność ściany komórkowej bakterii lub istnienie specjalnych pomp usuwających lek z komórki. Czynniki te mogą powodować oporność bakterii lub przyczyniać się do jej powstania, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.8

Stężenia graniczne

Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla amoksycyliny z kwasem klawulanowym zostały określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (European Committee for Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST).9

Drobnoustrój Wartości graniczne (µg/ml)
Wrażliwy Średnio wrażliwy Oporny
Haemophilus influenzae1 ≤1 >1
Moraxella catarrhalis1 ≤1 >1
Staphylococcus aureus2 ≤2 >2
Gronkowce koagulazo-ujemne2 ≤0,25 >0,25
Enterococcus1 ≤4 8 >8
Streptococcus A, B, C, G5 ≤0,25 >0,25
Streptococcus pneumoniae3 ≤0,5 1-2 >2
Enterobacteriaceae1,4 >8
Beztlenowe bakterie Gram-ujemne1 ≤4 8 >8
Beztlenowe bakterie Gram-dodatnie1 ≤4 8 >8
Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem bakterii1 ≤2 4-8 >8


1 Opisywane wartości dotyczą stężeń amoksycyliny. Na potrzeby badania wrażliwości stężenie kwasu klawulanowego ustalono na poziomie 2 mg/l.
2 Opisywane wartości dotyczą stężeń oksacyliny.
3 Wartości graniczne podane w tabeli opierają się na wartościach dla ampicyliny.
4 Wartości graniczne dla szczepów opornych (R>8 mg/l) zapewniają, że wszystkie wyizolowane szczepy, w których występują mechanizmy oporności są określane jako oporne.
5 Wartości graniczne podane w tabeli oparte są na wartościach granicznych penicyliny benzylowej.

Powyższe dane pochodzą z wytycznych EUCAST dotyczących interpretacji wyników badań lekowrażliwości mikroorganizmów na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.1 […] Moraxella catarrhalis ≤1 – >1 […] Staphylococcus aureus ≤2 – >2 […] Gronkowce koagulazo-ujemne ≤0,25 – >0,25 […] Enterococcus ≤4 8 >8 […] Streptococcus A, B, C, G ≤0,25 – >0,25 […] Streptococcus pneumoniae ≤0,5 1-2 >2 […] Enterobacteriaceae – – >8 […] Beztlenowe bakterie Gram-ujemne ≤4 8 >8 […] Beztlenowe bakterie Gram-dodatnie ≤4 8 >8 […] Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem bakterii ≤2 4-8 >8″>10

Rozpowszechnienie oporności

Rozpowszechnienie oporności wybranych gatunków drobnoustrojów może się różnić w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu. Do oceny oporności niezbędne są dane lokalne, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeżeli częstość występowania oporności na danym obszarze jest tak duża, że przydatność leku (przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń) może budzić wątpliwości, należy zasięgnąć porady specjalisty.11

Spektrum przeciwbakteryjne

Poniżej przedstawiono spektrum działania amoksycyliny z kwasem klawulanowym z podziałem na drobnoustroje:

Gatunki zwykle wrażliwe

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

  • Enterococcus faecalis – ziarniaki należące do paciorkowców kałowych, mogące powodować zakażenia układu moczowego oraz zakażenia u pacjentów z obniżoną odpornością
  • Gardnerella vaginalis – pałeczki uczestniczące w etiologii bakteryjnej waginozy
  • Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) – gronkowiec złocisty odpowiedzialny za wiele zakażeń skóry, tkanek miękkich i zakażeń układowych
  • Streptococcus agalactiae – paciorkowiec grupy B, będący częstą przyczyną zakażeń u noworodków i położnic
  • Streptococcus pneumoniae – pneumokok, główny czynnik etiologiczny pozaszpitalnych zapaleń płuc i zapaleń ucha środkowego
  • Streptococcus pyogenes i inne paciorkowce beta-hemolizujące – paciorkowce odpowiedzialne za zakażenia gardła, skóry i tkanek miękkich
  • Grupa Streptococcus viridans – ziarenkowce wchodzące w skład fizjologicznej flory jamy ustnej

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Actinobacillus actinomycetemcomitans – pałeczki związane z chorobami przyzębia
  • Capnocytophaga spp. – pałeczki mogące wywoływać zakażenia u osób z niedoborami odporności
  • Eikenella corrodens – pałeczki stanowiące część flory jamy ustnej, mogące wywoływać zakażenia po ugryzieniach
  • Haemophilus influenzaepałeczki hemofilne, powodujące zakażenia dróg oddechowych
  • Moraxella catarrhalis – patogen odpowiedzialny za zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych
  • Neisseria gonorrhoeaedwoinka rzeżączki, wywołująca zakażenia przenoszone drogą płciową
  • Pasteurella multocida – pałeczki często związane z zakażeniami po ugryzieniach zwierząt

Bakterie beztlenowe:

  • Bacteroides fragilis – pałeczki beztlenowe często izolowane w zakażeniach wewnątrzbrzusznych
  • Fusobacterium nucleatumbakterie beztlenowe występujące w jamie ustnej
  • Prevotella spp. – bakterie beztlenowe związane z zakażeniami jamy ustnej i górnych dróg oddechowych

Powyższe bakterie są zwykle wrażliwe na działanie amoksycyliny z kwasem klawulanowym.12

Gatunki, w których może wystąpić problem oporności nabytej

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

  • Enterococcus faecium – gatunek paciorkowca kałowego charakteryzujący się naturalną opornością na wiele antybiotyków

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Escherichia coli – pałeczka okrężnicy, najczęstszy czynnik etiologiczny zakażeń układu moczowego
  • Klebsiella oxytoca – pałeczki jelitowe wywołujące zakażenia układu oddechowego i moczowego
  • Klebsiella pneumoniae – pałeczki jelitowe będące przyczyną zapaleń płuc oraz innych zakażeń układowych
  • Proteus mirabilis – pałeczki wywołujące zakażenia układu moczowego
  • Proteus vulgaris – pałeczki spokrewnione z Proteus mirabilis, rzadziej wywołujące zakażenia

Powyższe bakterie mogą wykazywać nabytą oporność na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.13

Drobnoustroje z naturalną opornością

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Acinetobacter spp. – pałeczki niefermentujące, odpowiedzialne za zakażenia szpitalne
  • Citrobacter freundii – pałeczki jelitowe będące przyczyną zakażeń oportunistycznych
  • Enterobacter spp. – pałeczki jelitowe wywołujące różne zakażenia szpitalne
  • Legionella pneumophila – pałeczki legionelli, czynnik etiologiczny legionellozy
  • Morganella morganii – pałeczki jelitowe związane z zakażeniami układu moczowego
  • Providencia spp. – pałeczki jelitowe wywołujące zakażenia układu moczowego
  • Pseudomonas spp. – pałeczki niefermentujące, będące przyczyną ciężkich zakażeń szpitalnych
  • Serratia spp. – pałeczki jelitowe odpowiedzialne za zakażenia szpitalne
  • Stenotrophomonas maltophilia – pałeczki niefermentujące związane z zakażeniami układu oddechowego

Inne drobnoustroje:

  • Chlamydia trachomatisbakterie wewnątrzkomórkowe wywołujące zakażenia dróg moczowo-płciowych
  • Chlamydophila pneumoniae – bakterie wewnątrzkomórkowe będące przyczyną atypowych zapaleń płuc
  • Chlamydophila psittaci – bakterie wewnątrzkomórkowe wywołujące ornitózę
  • Coxiella burnetti – czynnik etiologiczny gorączki Q
  • Mycoplasma pneumoniae – bakterie pozbawione ściany komórkowej, odpowiedzialne za atypowe zapalenia płuc

Powyższe drobnoustroje wykazują naturalną oporność na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.14

Należy zaznaczyć, że wszystkie gronkowce oporne na metycylinę są oporne na amoksycylinę z kwasem klawulanowym. Dodatkowo, wszystkie szczepy z opornością na amoksycylinę, która nie wynika z wytwarzania beta-laktamaz, są również oporne na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.15

Zakażeń wywołanych przez Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę nie należy leczyć amoksycyliną z kwasem klawulanowym w postaci do iniekcji.16

Warto również podkreślić, że w niektórych krajach Unii Europejskiej szczepy ze zmniejszoną wrażliwością występują z częstością większą niż 10%, co może wpływać na skuteczność leczenia w tych regionach.17

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl