Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dla produktu leczniczego Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji z innymi produktami leczniczymi. Prezentowane informacje opierają się na danych dostępnych dla poszczególnych substancji czynnych: amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu. Należy zwrócić szczególną uwagę, że produkt Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe innych leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi.¹

Interakcje, których jednoczesne stosowanie nie jest zalecane

Jednoczesne stosowanie produktu Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma z poniższymi substancjami nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych:²

• Lit – Obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności podczas jednoczesnego podawania z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, oraz tiazydami. Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, co zwiększa ryzyko wystąpienia działania toksycznego. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się dokładne monitorowanie stężenia litu w surowicy.³
• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas oraz inne substancje mogące zwiększać stężenie potasu – W przypadku konieczności zastosowania produktu wpływającego na stężenie potasu w połączeniu z walsartanem, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.⁴
• Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się biodostępność amlodypiny, czego skutkiem może być nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi.⁵

Interakcje wymagające ostrożności podczas jednoczesnego stosowania

Interakcje dotyczące amlodypiny

Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) – Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie ekspozycji na amlodypinę. Znaczenie kliniczne tych zmian w farmakokinetyce może być bardziej widoczne u pacjentów w podeszłym wieku. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.⁶

Induktory CYP3A4 – Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, a szczególnie z silnymi induktorami (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego zakończeniu należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.⁷

Symwastatyna – Jednoczesne stosowanie wielokrotnych dawek amlodypiny 10 mg z symwastatyną 80 mg powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77%, w porównaniu z symwastatyną stosowaną w monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.⁸

Dantrolenu (w infuzji) – U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnie dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową powiązaną z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów kanału wapniowego takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej.⁹

Interakcje dotyczące walsartanu

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe zarówno antagonistów angiotensyny II jak i hydrochlorotiazydu, jeśli są przyjmowane jednocześnie. Ponadto, jednoczesne stosowanie produktu Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia, jak również odpowiednie nawodnienie pacjenta.¹⁰

Inhibitory nośnika wychwytu/wypływu – Jednoczesne stosowanie inhibitorów nośnika wychwytu (ryfampicyny, cyklosporyny) lub nośnika wypływu (rytonawir) może zwiększać wpływ walsartanu na organizm.¹¹

Interakcje dotyczące hydrochlorotiazydu

Aminy presyjne – Hydrochlorotiazyd może osłabiać odpowiedź na aminy presyjne, takie jak noradrenalina. Znaczenie kliniczne tego działania jest wątpliwe i nie jest wystarczające do wykluczenia ich stosowania.¹²

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą nasilać działanie diazoksydu.¹³

Środki o działaniu przeciwcukrzycowym (np. insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe) – Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy, co może prowadzić do konieczności dostosowania dawki produktów leczniczych o działaniu przeciwcukrzycowym.¹⁴

Metformina – Należy zachować ostrożność podając metforminę ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez ewentualną czynnościową niewydolność nerek, związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.¹⁵

Leki cytotoksyczne – Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np. cyklofosfamidu i metotreksatu) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.¹⁶

Cyklosporyna – Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny.¹⁷

Witamina D lub sole wapnia – Podawanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia może nasilić zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych może prowadzić do hiperkalcemii u pacjentów z czynnikami predysponującymi do jej wystąpienia (np. nadczynność przytarczyc, guzy o charakterze nowotworowym lub stany zależne od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych.¹⁸

Leki przeciwcholinergiczne – Dostępność biologiczna tiazydowych leków moczopędnych może się zwiększyć pod wpływem leków przeciwcholinergicznych (np. atropina, biperyden), najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienia opróżniania żołądka z treści pokarmowej. Odwrotnie, można oczekiwać, że substancje prokinetyczne, takie jak cyzapryd mogą zmniejszać dostępność biologiczną leków moczopędnych z grupy tiazydów.¹⁹

Amantadyna – Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.²⁰

Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem – Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy i z tego powodu może wystąpić konieczność dostosowania dawki produktów leczniczych nasilających wydalanie kwasu moczowego z moczem. Konieczne może okazać się zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu.²¹

Allopurynol – Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.²²

Kolestyramina lub kolestypol – Zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, czego skutkiem może być niepełne działanie terapeutyczne tiazydowych leków moczopędnych. Rozłożenie w czasie dawkowania hydrochlorotiazydu i żywicy, np. poprzez podanie hydrochlorotiazydu przynajmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy, mogłoby potencjalnie zminimalizować interakcję.²³

Leki zwiększające wydalanie potasu, kortykosteroidy, leki przeczyszczające – Działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu w surowicy krwi mogą nasilać jednocześnie podawane leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu z moczem, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, hormon adrenokortykotropowy (ACTH), amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G i pochodne kwasu salicylowego lub leki przeciwarytmiczne. W przypadku konieczności podawania wymienionych produktów leczniczych razem z amlodypiną, walsartanem i hydrochlorotiazydem stosowanymi w połączeniu, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.²⁴

Leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe – Działanie leków moczopędnych polegające na zmniejszaniu stężenia sodu mogą nasilać następujące jednocześnie podawane produkty lecznicze: leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe itp. W razie długotrwałego podawania tych produktów leczniczych należy zachować ostrożność.²⁵

Leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne – Ze względu na ryzyko wystąpienia hipokaliemii, należy zachować ostrożność stosując hydrochlorotiazyd w połączeniu z produktami leczniczymi, które mogą wywołać torsade de pointes, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi.²⁶

Metylodopa – Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej występującej w przypadku leczenia skojarzonego metylodopą i hydrochlorotiazydem.²⁷

Pochodne kurary – Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie pochodnych kurary.²⁸

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Tiazydowe leki moczopędne nasilają działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków beta-adrenolitycznych, leków rozszerzających naczynia, leków blokujących kanały wapniowe, inhibitorów konwertazy angiotensyny, leków blokujących receptory angiotensyny i bezpośrednich inhibitorów reniny).²⁹

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu RAA w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, leków z grupy ARB lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii.³⁰

Interakcje leku z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne składników leku poprzez dodatkowe rozszerzenie naczyń krwionośnych, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwiększając ryzyko omdleń i zawrotów głowy.

Co więcej, hydrochlorotiazyd zawarty w preparacie może wywoływać odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe, które mogą być nasilane przez alkohol. Jednoczesne spożywanie alkoholu może potęgować działanie moczopędne hydrochlorotiazydu, co z kolei przyczynia się do nasilenia diurezy, dodatkowego odwodnienia i możliwego spadku stężenia potasu, sodu i magnezu we krwi.

Amlodypina, jako antagonista kanału wapniowego, w połączeniu z alkoholem może powodować silniejsze rozszerzenie naczyń obwodowych, co potencjalnie prowadzi do nasilenia objawów niedociśnienia tętniczego, takich jak zawroty głowy, zasłabnięcia czy utraty przytomności.

Należy zalecić pacjentom unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub po zwiększeniu dawki, gdy ryzyko niedociśnienia jest największe.

Tabela interakcji produktu Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma