Interakcje leku
Amlessa 8 mg + 10 mg

Interakcje produktu Amlessa (peryndopryl + amlodypina) z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl i amlodypinę, podlega interakcjom charakterystycznym dla obu substancji czynnych. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku u pacjentów, szczególnie tych przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze.¹

Interakcje związane z peryndoprylem

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) prowadzi do zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek. Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE (jak peryndopryl) z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem.²

Leki wywołujące hiperkaliemię

Występuje zwiększone ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu peryndoprylu z następującymi lekami:

• aliskiren
• sole potasu
• leki moczopędne oszczędzające potas
• inhibitory ACE
• antagoniści receptora angiotensyny II
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
• heparyny
• leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus)
• trimetoprym oraz kotrimoksazol (trimetoprym + sulfametoksazol)

Skojarzone stosowanie tych leków wymaga zachowania szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.³

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane

Aliskiren – u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie peryndoprylu z aliskirenem ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz zwiększonej chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁴

Pozaustrojowe metody leczenia – kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym podczas dializy lub hemofiltracji z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności (np. błon poliakrylonitrylowych) oraz afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu są przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych.⁵

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan jest przeciwwskazane. Jednoczesne hamowanie neprylizyny (NEP) i ACE istotnie zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego.⁶

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Aliskiren – u innych pacjentów niż chorzy z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, jednoczesne stosowanie peryndoprylu i aliskirenu nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz zwiększonej chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁷

Podwójna blokada układu RAA – jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II wiąże się z większą częstością występowania niedociśnienia tętniczego, omdlenia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek u pacjentów z rozpoznaną chorobą miażdżycową, niewydolnością serca lub cukrzycą z powikłaniami narządowymi. Podwójna blokada powinna być ograniczona do indywidualnie określonych przypadków.⁸

Estramustyna – jednoczesne stosowanie z peryndoprylem zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy.⁹

Kotrimoksazol (trimetoprym/sulfametoksazol) – u pacjentów jednocześnie przyjmujących kotrimoksazol i peryndopryl może występować zwiększone ryzyko hiperkaliemii.¹⁰

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas – jednoczesne stosowanie tych środków z peryndoprylem może prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność także przy jednoczesnym stosowaniu peryndoprylu z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu, takimi jak trimetoprym.¹¹

Cyklosporyna i heparyna – podczas jednoczesnego stosowania z peryndoprylem może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.¹²

Lit – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i litu może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w surowicy i jego toksyczności. Nie zaleca się takiego skojarzenia, a jeśli jest ono konieczne, należy uważnie kontrolować stężenie litu w surowicy.¹³

Jednoczesne stosowanie wymagające specjalnych środków ostrożności

Leki przeciwcukrzycowe (insuliny, doustne leki hipoglikemizujące) – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE może nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi i zwiększać ryzyko hipoglikemii, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹⁴

Leki moczopędne nieoszczędzające potasu – u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, po rozpoczęciu leczenia inhibitorem ACE może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Ryzyko to można zmniejszyć odstawiając lek moczopędny, zwiększając objętość płynów lub spożycie soli przed rozpoczęciem leczenia peryndoprylem, rozpoczynając od małych dawek peryndoprylu.¹⁵

Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton) – eplerenon lub spironolakton w dawce 12,5-50 mg/dobę z małą dawką inhibitora ACE: u pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV (wg NYHA), z frakcją wyrzutową lewej komory <40%, leczonych inhibitorami ACE i diuretykami pętlowymi, istnieje ryzyko hiperkaliemii, potencjalnie zakończonej zgonem. Przed rozpoczęciem terapii skojarzonej należy wykluczyć hiperkaliemię i zaburzenia czynności nerek.<sup data-drug="Amlessa" data-section="Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji" title="Eplerenon lub spironolakton w dawce od 12,5 mg do 50 mg na dobę, z małą dawką inhibitora ACE: U pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV (wg NYHA), z frakcją wyrzutową lewej komory 16

Racekadotryl i inhibitory mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) – jednoczesne stosowanie z peryndoprylem może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego.¹⁷

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawce ≥3 g/dobę – może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE. Dodatkowo zwiększa się ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i monitorować czynność nerek.¹⁸

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

Gliptyny (linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) – zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego ze względu na powodowane przez gliptyny zmniejszenie aktywności dipeptydylopeptydazy IV (DPP-IV).¹⁹

Sympatykomimetyki – mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE.²⁰

Złoto – u pacjentów leczonych złotem we wstrzyknięciach (aurotiojabłczan sodu) i jednocześnie przyjmujących inhibitory ACE rzadko występowały reakcje podobne do objawów po podaniu azotanów (zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie tętnicze).²¹

Interakcje związane z amlodypiną

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Dantrolen (we wlewie) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową powiązaną z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą.²²

Jednoczesne stosowanie wymagające specjalnych środków ostrożności

Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy, werapamil, diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny, skutkując zwiększonym ryzykiem obniżenia ciśnienia tętniczego. Znaczenie kliniczne tych zmian może być bardziej widoczne u pacjentów w podeszłym wieku.²³

Induktory CYP3A4 – stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego podczas stosowania amlodypiny z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.²⁴

Jednoczesne stosowanie wymagające rozważenia

Działanie amlodypiny obniżające ciśnienie tętnicze sumuje się z działaniem innych produktów leczniczych o właściwościach przeciwnadciśnieniowych.²⁵

Takrolimus – istnieje ryzyko podwyższonego stężenia takrolimusu we krwi przy jednoczesnym stosowaniu z amlodypiną. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, należy monitorować jego stężenie we krwi i w razie konieczności dostosować dawkę.²⁶

Klarytromycyna – będąc inhibitorem CYP3A4, zwiększa ryzyko niedociśnienia u pacjentów otrzymujących jednocześnie amlodypinę. Zaleca się ścisłą obserwację pacjentów przyjmujących oba leki.²⁷

Inhibitory mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) – są substratami CYP3A. Amlodypina jako słaby inhibitor CYP3A może zwiększać narażenie na inhibitory mTOR.²⁸

Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepieniu nerki zaobserwowano zmienne zwiększenie stężenia cyklosporyny przy jednoczesnym stosowaniu z amlodypiną. Należy monitorować stężenie cyklosporyny u tych pacjentów i w razie potrzeby zmniejszyć jej dawkę.²⁹

Symwastatyna – jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg prowadziło do 77% zwiększenia narażenia na symwastatynę. U pacjentów stosujących amlodypinę należy zmniejszyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.³⁰

W badaniach klinicznych interakcji amlodypina nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.³¹

Nie zaleca się stosowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności amlodypiny, co może nasilać efekt obniżania ciśnienia tętniczego.³²

Interakcje leku Amlessa z alkoholem

Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne produktu Amlessa. Składniki leku, zarówno peryndopryl jak i amlodypina, mają właściwości obniżające ciśnienie tętnicze, a alkohol również wywiera efekt wazodylatacyjny. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, zwiększając ryzyko zawrotów głowy, omdleń i urazów związanych z upadkiem.

Należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia i przy zwiększaniu dawki leku Amlessa. Pacjentom należy zalecić ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą abstynencję podczas przyjmowania leku, zwłaszcza do momentu, gdy reakcja organizmu na terapię będzie dobrze poznana.

U pacjentów z chorobami wątroby ryzyko interakcji z alkoholem jest szczególnie wysokie, gdyż zarówno alkohol jak i metabolizm amlodypiny odbywa się głównie w wątrobie, co może prowadzić do wzajemnego wpływu na metabolizm obu substancji.

Tabela interakcji leku Amlessa