Specjalne ostrzeżenia
Agolek
Terapia agomelatyną wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby, w tym przypadki niewydolności wątroby, zapalenia i żółtaczki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość, niealkoholowa choroba stłuszczeniowa wątroby, cukrzyca, nadużywanie alkoholu oraz stosowanie leków hepatotoksycznych. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby, a terapia nie powinna być inicjowana, jeśli wartości AlAT i/lub AspAT przekraczają 3-krotność górnej granicy normy. Monitorowanie enzymów wątrobowych powinno odbywać się regularnie: przed terapią, po 3 i 6 tygodniach, a następnie po 12 i 24 tygodniach oraz w razie potrzeby klinicznej. W przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotności normy lub pojawienia się objawów uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, jasny kał, ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, zmęczenie) leczenie należy natychmiast przerwać.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania agomelatyny
- Monitorowanie czynności wątroby – kluczowy element bezpieczeństwa terapii
- Ocena funkcji wątroby przed rozpoczęciem leczenia
- Wskazania do natychmiastowego przerwania leczenia
- Stosowanie w populacjach szczególnych
- Dzieci i młodzież
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Choroba afektywna dwubiegunowa
- Ryzyko samobójstwa u pacjentów z depresją
- Interakcje lekowe istotne dla bezpieczeństwa terapii
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania agomelatyny
Monitorowanie czynności wątroby – kluczowy element bezpieczeństwa terapii
Terapia agomelatyną wymaga szczególnego nadzoru nad funkcją wątroby ze względu na raportowane po wprowadzeniu leku do obrotu przypadki jej uszkodzenia. Odnotowano przypadki niewydolności wątroby (w tym kilka przypadków zakończonych zgonem lub wymagających przeszczepienia wątroby u pacjentów z czynnikami ryzyka), znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (powyżej 10-krotnej wartości górnej granicy normy), zapalenie wątroby oraz żółtaczkę. Większość tych incydentów występowała w pierwszych miesiącach leczenia, a uszkodzenie dotyczyło głównie hepatocytów. Po odstawieniu agomelatyny aktywność aminotransferaz zwykle wraca do wartości prawidłowych.1
Ocena funkcji wątroby przed rozpoczęciem leczenia
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby, takimi jak:
- Otyłość lub nadwaga
- Niealkoholowa choroba stłuszczeniowa wątroby
- Cukrzyca
- Zaburzenia spowodowane spożywaniem alkoholu i/lub przyjmowanie znacznych ilości alkoholu
- Jednoczesne stosowanie innych leków potencjalnie hepatotoksycznych
W tych przypadkach terapię agomelatyną można zalecić wyłącznie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.2
Przed włączeniem leczenia konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby u wszystkich pacjentów. Leczenia nie należy rozpoczynać, jeśli wartości AlAT i/lub AspAT przekraczają 3-krotność górnej granicy prawidłowego zakresu. Należy zachować ostrożność u pacjentów z wyjściowo podwyższoną aktywnością aminotransferaz (>wartości górnej granicy prawidłowego zakresu i ≤3-krotnej wartości górnej granicy prawidłowego zakresu).Schemat monitorowania czynności wątroby podczas terapii
Schemat ten należy bezwzględnie przestrzegać. W przypadku zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy, badania powinny zostać powtórzone w ciągu 48 godzin.4 Leczenie produktem Agolek należy natychmiast przerwać w następujących sytuacjach: Po przerwaniu leczenia należy regularnie powtarzać badania czynności wątroby aż do momentu normalizacji aktywności aminotransferaz.5 Nie zaleca się stosowania agomelatyny u pacjentów poniżej 18. roku życia z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Należy podkreślić, że w badaniach klinicznych innych leków przeciwdepresyjnych u dzieci i młodzieży częściej obserwowano zachowania związane z samobójstwem (próby samobójcze, myśli samobójcze) oraz wrogość (głównie agresja, sprzeciw i gniew) w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.6 Nie zaleca się stosowania agomelatyny u pacjentów w wieku ≥75 lat z powodu braku wystarczających danych dotyczących skuteczności leku w tej grupie wiekowej. Dodatkowo, produkt nie powinien być stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, ponieważ nie ustalono u nich profilu bezpieczeństwa i skuteczności.7 Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania agomelatyny u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową, manią lub hipomanią w wywiadzie. W przypadku wystąpienia objawów maniakalnych leczenie produktem Agolek powinno zostać natychmiast przerwane.8 Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczeń i samobójstw. Ryzyko to utrzymuje się do czasu osiągnięcia znaczącej remisji objawów. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub nawet dłużej, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją do momentu uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może wzrosnąć we wczesnych etapach powrotu do zdrowia.9 Szczególnie uważnego monitorowania wymagają pacjenci: Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności monitorowania wszelkich objawów klinicznego pogorszenia stanu, zachowań lub myśli samobójczych oraz niezwykłych zmian w zachowaniu. W przypadku pojawienia się tych objawów zalecany jest natychmiastowy kontakt z lekarzem.10 Zachowanie ostrożności jest konieczne przy jednoczesnym stosowaniu agomelatyny z umiarkowanymi inhibitorami enzymu CYP1A2 (np. propranololem, enoksacyną). Połączenie to może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na agomelatynę, co może wpływać na jej profil bezpieczeństwa.11 Produkt Agolek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jest to istotna informacja dla pacjentów na diecie z kontrolowaną zawartością sodu.12
Etap leczenia
Termin wykonania badań
Przed rozpoczęciem terapii
Badanie wyjściowe
Faza ostra
Po około 3 tygodniach
Po około 6 tygodniach (koniec fazy ostrej)
Faza podtrzymująca
Po około 12 tygodniach
Po około 24 tygodniach
Dalsze monitorowanie
Gdy jest to klinicznie wskazane
Zwiększenie dawki
Ponowne badania z częstością jak przy rozpoczynaniu leczenia
Wskazania do natychmiastowego przerwania leczenia
Stosowanie w populacjach szczególnych
Dzieci i młodzież
Pacjenci w podeszłym wieku
Choroba afektywna dwubiegunowa
Ryzyko samobójstwa u pacjentów z depresją
Interakcje lekowe istotne dla bezpieczeństwa terapii
Zawartość sodu w preparacie
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania