Specjalne ostrzeżenia
Abiraterone Sandoz

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Abiraterone Sandoz 250 mg

Poniższe informacje zawierają szczegółowe wytyczne dotyczące monitorowania pacjentów oraz postępowania w przypadku szczególnych zagrożeń związanych z terapią octanem abirateronu. Przedstawione dane mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.¹

Nadciśnienie, hipokaliemia, zastój płynów i niewydolność serca

Abirateron może powodować nadciśnienie tętnicze, hipokaliemię oraz zatrzymanie płynów w organizmie. Działania te wynikają z podwyższenia stężenia mineralokortykosteroidów spowodowanego hamowaniem enzymu CYP17.² Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów hamuje wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego (ACTH), co pozwala na zmniejszenie częstości i nasilenia wymienionych działań niepożądanych.³

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami współistniejącymi, które mogą ulec pogorszeniu w wyniku:

• Zwiększenia ciśnienia tętniczego
• Rozwoju hipokaliemii (zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe)
• Pojawienia się zastoju płynów (szczególnie u osób z niewydolnością serca, ciężką lub niestabilną dławicą piersiową, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, arytmią komorową lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek)

⁴

Abirateron należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi w wywiadzie. Warto podkreślić, że badania kliniczne fazy 3 wykluczały pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, istotną klinicznie chorobą serca, zawałem mięśnia sercowego lub zdarzeniami zakrzepowymi w ciągu ostatnich 6 miesięcy, z ciężką lub niestabilną dławicą piersiową oraz pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca.<sup data-drug="Abiraterone Sandoz" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Abirateron należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi w wywiadzie. Badania fazy 3. z abirateronem nie obejmowały pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, istotną klinicznie chorobą serca, potwierdzoną zawałem mięśnia sercowego lub tętniczymi zdarzeniami zakrzepowymi w okresie ostatnich 6 miesięcy, z ciężką lub niestabilną dławicą piersiową lub niewydolnością serca klasy III lub IV wg NYHA (ang. New York Heart Association) (badanie 301) lub niewydolnością serca klasy II do IV (badania 3011 i 302) lub pacjentów z frakcją wyrzutową serca 5 Z badań klinicznych wykluczono również pacjentów z migotaniem przedsionków lub innymi arytmiami komorowymi wymagającymi leczenia.⁶

Postępowanie u pacjentów z ryzykiem kardiologicznym

U pacjentów ze znaczącym ryzykiem rozwoju zastoinowej niewydolności serca (np. z niewydolnością serca w wywiadzie, nieopanowanym nadciśnieniem lub zdarzeniami sercowymi, takimi jak choroba niedokrwienna serca) należy rozważyć wykonanie badań oceniających czynność serca (np. echokardiografii) przed rozpoczęciem leczenia abirateronem.⁷ Zalecenia obejmują:

• Leczenie niewydolności serca i optymalizację czynności serca przed włączeniem terapii abirateronem
• Wyrównanie i kontrolę nadciśnienia tętniczego, hipokaliemii oraz zastoju płynów
• Monitorowanie ciśnienia krwi, stężenia potasu w surowicy oraz objawów zastoju płynów (przyrost masy ciała, obrzęki obwodowe) co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące terapii, a następnie co miesiąc
• Ocenę kardiologiczną w przypadku pojawienia się wskazań klinicznych i rozważenie odstawienia leczenia przy znacznym pogorszeniu czynności serca

⁸

U pacjentów z hipokaliemią w trakcie leczenia abirateronem obserwowano wydłużenie odstępu QT, co stanowi dodatkowy czynnik ryzyka zaburzeń rytmu serca.⁹

Hepatotoksyczność i zaburzenia czynności wątroby

W kontrolowanych badaniach klinicznych obserwowano znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, które w niektórych przypadkach prowadziło do przerwania leczenia lub modyfikacji dawkowania.¹⁰ Zalecany schemat monitorowania funkcji wątroby obejmuje:

• Ocenę aktywności aminotransferaz w surowicy przed rozpoczęciem leczenia
• Kontrolę co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące leczenia
• Następnie comiesięczne badania kontrolne
• Natychmiastowy pomiar aktywności aminotransferaz w przypadku wystąpienia klinicznych objawów wskazujących na hepatotoksyczność

¹¹

W przypadku znaczącego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych obowiązują następujące zalecenia:

• Przy wzroście aktywności AlAT lub AspAT powyżej 5-krotności górnej granicy normy (GGN) – natychmiastowe przerwanie leczenia i szczegółowe monitorowanie czynności wątroby; leczenie można wznowić w zmniejszonej dawce po powrocie wyników testów wątrobowych do wartości wyjściowych
• Przy ciężkiej hepatotoksyczności (aktywność AlAT lub AspAT > 20-krotność GGN) – całkowite przerwanie leczenia bez możliwości ponownego włączenia terapii

¹²

Ograniczenia stosowania u pacjentów z zaburzeniami wątroby

Należy zwrócić uwagę na następujące ograniczenia stosowania abirateronu:

• Pacjenci z czynnym lub objawowym wirusowym zapaleniem wątroby nie byli włączani do badań klinicznych – nie ma danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tej grupie
• Brak danych o bezpieczeństwie i skuteczności wielokrotnych dawek abirateronu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B lub C wg Child-Pugh)
• U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważnie ocenić zasadność stosowania abirateronu – korzyści powinny wyraźnie przeważać nad potencjalnym ryzykiem
• Abirateron jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby

¹³

Po wprowadzeniu abirateronu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki ostrej niewydolności wątroby i piorunującego zapalenia wątroby, w tym przypadki śmiertelne, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania funkcji wątroby.¹⁴

Odstawianie kortykosteroidów i postępowanie w sytuacjach stresogennych

Przy odstawianiu prednizonu lub prednizolonu zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie pacjenta pod kątem wystąpienia objawów niewydolności kory nadnerczy.¹⁵ Jeśli leczenie abirateronem jest kontynuowane po odstawieniu kortykosteroidów, pacjenta należy obserwować pod kątem objawów nadmiaru mineralokortykosteroidów.¹⁶

U pacjentów leczonych prednizonem lub prednizolonem, którzy mogą być narażeni na wyjątkowy stres, może być wskazane zwiększenie dawki kortykosteroidów przed, w trakcie i po sytuacji stresowej.¹⁷

Wpływ na gęstość kości

U mężczyzn z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego z przerzutami może występować zmniejszenie gęstości kości. Zastosowanie abirateronu w skojarzeniu z glikokortykosteroidami może nasilać ten efekt.¹⁸

Wcześniejsze stosowanie ketokonazolu

U pacjentów, którzy wcześniej stosowali ketokonazol w leczeniu raka gruczołu krokowego, można spodziewać się słabszej odpowiedzi na terapię abirateronem.¹⁹

Zaburzenia gospodarki węglowodanowej

Stosowanie glikokortykosteroidów może nasilać hiperglikemię, dlatego u pacjentów z cukrzycą zaleca się częste kontrolowanie stężenia glukozy we krwi.²⁰

Odnotowano również przypadki hipoglikemii po podaniu abirateronu z prednizonem/prednizolonem u pacjentów z wcześniej rozpoznaną cukrzycą, którzy otrzymywali pioglitazon lub repaglinid. Z tego powodu u pacjentów z cukrzycą należy regularnie monitorować stężenie glukozy we krwi.²¹

Stosowanie podczas chemioterapii

Bezpieczeństwo i skuteczność jednoczesnego stosowania abirateronu z cytotoksyczną chemioterapią nie zostały określone.²²

Nietolerancja substancji pomocniczych

Produkt leczniczy Abiraterone Sandoz 250 mg zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.²³

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.²⁴

Inne ryzyko związane ze stosowaniem

U mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, w tym u pacjentów przyjmujących abirateron, mogą wystąpić niedokrwistość i zaburzenia czynności seksualnych.²⁵

Wpływ na mięśnie szkieletowe

U pacjentów leczonych abirateronem zgłaszano przypadki miopatii i rabdomiolizy. Większość tych przypadków wystąpiła w ciągu pierwszych 6 miesięcy terapii i ustępowała po odstawieniu leku. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów leczonych jednocześnie innymi produktami leczniczymi związanymi z ryzykiem wystąpienia miopatii lub rabdomiolizy.²⁶

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Ze względu na ryzyko zmniejszenia ekspozycji na abirateron, należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, chyba że nie istnieje alternatywne leczenie.²⁷

Skojarzenie abirateronu i prednizonu/prednizolonu z Ra-223

Leczenie abirateronem i prednizonem/prednizolonem w skojarzeniu z Ra-223 jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko złamań i tendencję do zwiększonej śmiertelności u pacjentów z bezobjawowym lub skąpoobjawowym rakiem gruczołu krokowego.²⁸ Zaleca się, aby kolejna terapia Ra-223 nie była rozpoczynana przez co najmniej 5 dni po ostatnim podaniu abirateronu w skojarzeniu z prednizonem/prednizolonem.²⁹