Chłoniak waldenströma
Rokowania, prognozy i postęp choroby
Chłoniak Waldenströma (WM) to rzadki chłoniak nieziarniczy, którego rokowanie zależy od wielu czynników, w tym wieku, poziomu hemoglobiny (<11,5 g/dl), liczby płytek krwi (<100 000/μl), stężenia beta-2 mikroglobuliny (>3 mg/dl), poziomu monoklonalnej IgM (>7 g/dl) oraz statusu mutacji MYD88 (MYD88WT 10-letnie przeżycie 73%, MYD88MUT 90%). Klasyfikacja ryzyka opiera się na systemach takich jak IPSSWM, rIPSSWM i MSS-WM, które uwzględniają powyższe parametry, ale nie mutacje genowe czy aberracje chromosomowe. Pacjenci dzieleni są na grupy niskiego, pośredniego i wysokiego ryzyka z 5-letnimi wskaźnikami przeżycia odpowiednio 87%, 68% i 36%. Mediana przeżycia poprawiła się w ostatnich dekadach do około 14-16 lat, a 10-letni wskaźnik przeżycia wynosi około 64%. Transformacja histologiczna do DLBCL jest rzadkim, ale niekorzystnym powikłaniem, z medianą przeżycia po transformacji wynoszącą 19 miesięcy i niezależnymi czynnikami ryzyka takimi jak podwyższone LDH, trombocytopenia (<100×10^9/L) oraz wcześniejsze leczenie WM.
- Prognoza chłoniaka Waldenströma
- Czynniki prognostyczne w chłoniaku Waldenströma
- Systemy oceny ryzyka w chłoniaku Waldenströma
- Grupy ryzyka według IPSSWM i przeżywalność
- Ogólne wskaźniki przeżycia w chłoniaku Waldenströma
- Transformacja histologiczna w chłoniaku Waldenströma
- Przyczyny zgonów w chłoniaku Waldenströma
- Wnioski końcowe dotyczące rokowania
- Kolejne rozdziały
Prognoza chłoniaka Waldenströma
Chłoniak Waldenströma (WM) jest rzadkim typem chłoniaka nieziarniczego, który wpływa na białe krwinki. Prognoza i oczekiwana długość życia pacjentów z tym schorzeniem mogą znacznie różnić się w zależności od wielu czynników. Należy pamiętać, że statystyki dotyczące przeżycia są średnimi opartymi na dużych grupach pacjentów i nie mogą precyzyjnie przewidzieć przebiegu choroby u konkretnej osoby.1
W przeciwieństwie do innych nowotworów, chłoniak Waldenströma nie ma standardowego systemu stadiowania. W przypadku WM określa się wynik prognostyczny. Międzynarodowy System Punktacji Prognostycznej dla Chłoniaka Waldenströma (IPSSWM) jest międzynarodowo akceptowanym narzędziem używanym do oszacowania długoterminowych perspektyw dla pacjentów objawowych wymagających terapii.2
Czynniki prognostyczne w chłoniaku Waldenströma
Prognoza pacjenta z WM zależy od szeregu czynników, które zostały uwzględnione w różnych systemach oceny ryzyka:
- Wiek – najważniejszy czynnik prognostyczny przewidujący przeżycie pacjentów z WM według danych SEER. Pacjenci w wieku poniżej 70 lat mają medianę przeżycia przekraczającą 10 lat; ci w wieku 70-79 lat około 7 lat; a ci w wieku 80 lat lub starsi około 4 lat.3
- Poziom hemoglobiny – wartość poniżej 11,5 g/dl jest czynnikiem niekorzystnym3
- Liczba płytek krwi – wartość poniżej 100 000/μl jest uznawana za niekorzystną3
- Poziom beta-2 mikroglobuliny – wartość powyżej 3 mg/dl wpływa niekorzystnie na rokowanie3
- Poziom monoklonalnej IgM w surowicy – wartość powyżej 7 g/dl jest czynnikiem ryzyka32
- Status mutacji MYD88 – szacowane 10-letnie przeżycie wynosi 73% (95% przedział ufności [CI] 52-86%) dla MYD88WT (typu dzikiego) w porównaniu do 90% (95% CI 82-95%) dla zmutowanego MYD88MUT3
- Stan ogólny pacjenta – pacjenci, którzy są poza tym zdrowi, mają zwykle lepsze rokowanie4
- Obecność objawów w momencie diagnozy – pacjenci z objawami w momencie diagnozy mają zwykle gorsze rokowanie4
- Odpowiedź na leczenie początkowe – pacjenci, którzy dobrze reagują na wstępne leczenie, często mają lepsze rokowanie4
Systemy oceny ryzyka w chłoniaku Waldenströma
Dla oceny ryzyka prognostycznego w chłoniaku Waldenströma stosuje się kilka systemów punktacji:
- Międzynarodowy System Punktacji Prognostycznej dla Chłoniaka Waldenströma (IPSSWM) – uwzględnia wiek, poziom hemoglobiny, liczbę płytek krwi, poziom beta-2 mikroglobuliny i stężenie IgM52
- Zrewidowany Międzynarodowy System Punktacji Prognostycznej dla Chłoniaka Waldenströma (rIPSSWM) – zaktualizowana wersja IPSSWM5
- Zmodyfikowany System Stadiowania dla WM (MSS-WM) – nowszy, uproszczony system oceny wykorzystujący czynniki takie jak wiek, albumina i LDH do rozróżnienia czterech różnych kategorii ryzyka5
Warto zauważyć, że prognostycznie istotne mutacje genowe lub aberracje chromosomowe nie są uwzględniane w żadnym z tych systemów. Na podstawie IPSSWM należy obecnie dokonywać tylko oceny ryzyka, ale nie powinno się na tej podstawie podejmować decyzji o leczeniu (zgodnie z zaleceniami Onkopedii).5
Grupy ryzyka według IPSSWM i przeżywalność
Na podstawie oceny czynników ryzyka, pacjenci z chłoniakiem Waldenströma są klasyfikowani do jednej z trzech grup ryzyka: niskiego, pośredniego i wysokiego.2 Według Amerykańskiego Towarzystwa Raka, 5-letnie wskaźniki przeżycia wynoszą:
Badanie z Ameryki Łacińskiej potwierdziło znaczenie prognostyczne skali IPSSWM. Wykazano gorsze 5-letnie wskaźniki przeżycia całkowitego (OS) i przeżycia wolnego od progresji (PFS) u pacjentów z wysokim ryzykiem IPSSWM (OS: 64%; PFS: 35%) w porównaniu do pacjentów z pośrednim ryzykiem (OS: 88%; PFS: 59%) i niskim ryzykiem (OS: 100%; PFS: 82%).8
W analizie wieloczynnikowej, wysoki wynik IPSSWM w momencie rozpoczęcia leczenia pozostał niezależnym czynnikiem ryzyka dla OS (skorygowany współczynnik ryzyka [aHR], 4,73, 95% CI, 1,67 do 13,41, P = 0,003) i PFS (aHR, 2,43, 95% CI, 1,31 do 4,50, P = 0,005).8
Ogólne wskaźniki przeżycia w chłoniaku Waldenströma
Według bazy danych SEER Narodowego Instytutu Raka (na podstawie pacjentów zdiagnozowanych w latach 2001-2010), ogólny względny 5-letni wskaźnik przeżycia osób z WM wynosi około 78%.79 Amerykańskie Towarzystwo Raka podaje, że 10-letni wskaźnik przeżycia wynosi około 64%.1
Badania wskazują, że 66% osób (ponad 2 na 3) żyje 10 lat po zdiagnozowaniu WM. Jednak oczekiwana długość życia różni się w zależności od wieku. Wiele osób zdiagnozowanych w wieku powyżej 65 lat (najczęściej diagnozowana grupa wiekowa) umiera z przyczyn niezwiązanych z WM.10
W ostatniej dekadzie (2001-2010) mediana ogólnego przeżycia dla wszystkich grup WM poprawiła się do nieco ponad 8 lat w porównaniu do 6 lat w poprzedniej dekadzie (1991-2000).7 Najnowsze badania sugerują mediany przeżycia bliższe 14-16 lat po diagnozie. To, plus fakt, że osoby z WM zwykle są starsze w momencie diagnozy, sprawia, że ich wskaźniki przeżycia są bliższe tym oczekiwanym dla ogólnej populacji.2
Transformacja histologiczna w chłoniaku Waldenströma
Transformacja histologiczna w chłoniaka rozlanego z dużych komórek B (DLBCL) jest rzadkim powikłaniem u pacjentów z WM i zwykle wiąże się z gorszym rokowaniem.11 Pacjenci, u których występuje transformacja histologiczna (HT), mają gorsze przeżycie w porównaniu do pacjentów, których choroba nie ulega transformacji w trakcie jej przebiegu.11
Mediana całkowitego przeżycia po transformacji histologicznej wynosi 19 miesięcy (95% CI: 12-31 miesięcy).11 W analizie wieloczynnikowej, niezależnymi czynnikami dla 2-letniego przeżycia po transformacji histologicznej były:
- Podwyższony poziom LDH (P=0,003; HR=3,6; 95% CI: 1,53-8,50)11
- Liczba płytek krwi poniżej 100×10^9/L (P=0,03; HR=1,8; 95% CI: 1,04-3,19)11
- Wcześniejsze leczenie WM (P=0,04; HR=2; 95% CI: 1,04-3,94)11
Na podstawie tych czynników opracowano indeks prognostyczny dla WM po transformacji (tWIPI), który pozwala podzielić pacjentów na trzy grupy ryzyka. U pacjentów z dobrym rokowaniem (wynik 0-1) wskaźnik 2-letniego przeżycia wynosił 81%. Dla pacjentów w grupie wysokiego ryzyka (wynik 4) wynik był bardzo słaby, z 2-letnim przeżyciem na poziomie 21%.12
Przyczyny zgonów w chłoniaku Waldenströma
W badaniu z Ameryki Łacińskiej, po 5 latach od diagnozy, 38 (26%) pacjentów miało nawrót choroby, a 29 (20%) zmarło. Przyczyna śmierci została zgłoszona w 19 przypadkach; najczęstszymi były zakażenia (n = 7) oraz progresja choroby/transformacja do agresywnego chłoniaka nieziarniczego (n = 5).8
Badania wskazują, że dla wielu osób z WM przyczyną śmierci jest raczej związane z wiekiem współistniejące schorzenie niż sam chłoniak Waldenströma.9
Wnioski końcowe dotyczące rokowania
Chociaż obecnie nie ma leku na chłoniaka Waldenströma, istnieją metody leczenia, które mogą pomóc w zarządzaniu jego objawami i poprawić rokowanie. Wiele osób żyje z tym schorzeniem przez lata bez objawów. Leczenie pomaga pacjentom z WM żyć dłużej niż kiedykolwiek wcześniej, nie poświęcając jakości życia.10
Perspektywy dla osób z WM znacznie poprawiły się w ostatnich latach dzięki dostępności nowych rodzajów leczenia.2 Jednak ważne jest, aby pamiętać, że publikowane wskaźniki przeżycia są oparte na tym, jak grupy osób z WM reagują na leczenie. Te statystyki są mniej przydatne do scharakteryzowania rokowania dla każdej konkretnej osoby z WM, której perspektywa może być zależna od wielu czynników, takich jak ogólny stan zdrowia, dostęp do terapii i tolerancja skutków ubocznych.2
Lekarze zalecają indywidualną rozmowę z pacjentem na temat rokowania, biorąc pod uwagę osobistą sytuację zdrowotną, wiek i inne czynniki wpływające na długość i jakość życia. Posiadanie specjalisty od WM w zespole medycznym zapewnia najlepszy sposób na prawdziwe zrozumienie rokowania.4
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.