zaskórnik
Zaskórnik, znany również jako komedo, to rodzaj zmian skórnych będących wynikiem zablokowania mieszków włosowych przez sebum (łój) i martwe komórki naskórka. Występują dwa główne typy zaskórników: otwarte (czarne) i zamknięte (białe). Zaskórniki otwarte charakteryzują się ciemnym zabarwieniem spowodowanym utlenianiem się sebum, natomiast zaskórniki zamknięte mają postać małych, białawych grudek bez widocznego ujścia.
Zaskórniki są jednym z podstawowych elementów trądziku pospolitego (acne vulgaris), szczególnie w jego początkowym stadium. Najczęściej lokalizują się w strefie T twarzy (czoło, nos, broda), plecach i klatce piersiowej, czyli w miejscach o zwiększonej aktywności gruczołów łojowych. Czynnikami predysponującymi do ich powstawania są zaburzenia keratynizacji naskórka, nadprodukcja sebum, działanie bakterii Cutibacterium acnes oraz predyspozycje genetyczne.
W leczeniu zaskórników stosuje się preparaty miejscowe zawierające retinoid (tretynoina, adapalen), kwas salicylowy, nadtlenek benzoilu czy kwas azelainowy, które zmniejszają keratynizację i ułatwiają usuwanie czopów rogowych. W przypadkach bardziej nasilonych zmian skuteczne mogą być zabiegi dermatologiczne, takie jak mikrodermabrazja, peelingi chemiczne czy profesjonalne oczyszczanie twarzy. Należy unikać mechanicznego wyciskania zaskórników bez odpowiedniego przygotowania skóry, gdyż może to prowadzić do powstawania stanów zapalnych i blizn.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wazelina biała – Przedawkowanie
Wazelina biała, będąca substancją pomocniczą w Maści szałwiowej zawierającej ekstrakt z liści Salvia officinalis L., charakteryzuje się niską toksycznością i brakiem klasycznych przypadków przedawkowania w rozumieniu klinicznym. Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) nie wskazuje specyficznych zagrożeń związanych z nadmiernym stosowaniem tego preparatu, co potwierdza jej bezpieczny profil przy standardowym, zewnętrznym użyciu. Potencjalne objawy niewłaściwego stosowania, takie jak miejscowe reakcje skórne (zaczerwienienie, świąd), okluzja porów skórnych czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe po przypadkowym spożyciu, nie mają określonych progów dawki i zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz czasu ekspozycji.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Acnatac (10 mg + 0,25 mg)/g
Acntac to zewnętrzny żel przeciwtrądzikowy zawierający klindamycynę (10 mg/g) i tretynoinę (0,25 mg/g), łączący działanie bakteriostatyczne i komedolityczne. Klindamycyna hamuje syntezę białek bakteryjnych poprzez wiązanie z podjednostką 50S rybosomu, natomiast tretynoina normalizuje keratynizację mieszków włosowych i wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie receptorów toll-podobnych (TLR). Połączenie tych substancji zwiększa skuteczność leczenia trądziku pospolitego, wpływając na redukcję zmian zapalnych i niezapalnych oraz zmniejszenie produkcji łoju. W badaniach klinicznych z udziałem 4550 pacjentów stosowano Acnatac raz dziennie przez 12 tygodni, obserwując istotne statystycznie zmniejszenie liczby zmian skórnych: mediana redukcji zmian zapalnych wyniosła 65,2%, niezapalnych 51,6%, a ogółem 54,5% (p ≤ 0,05 w porównaniu do monoterapii i placebo).
Acnatac, działanie bakteriostatyczne, działanie komedolityczne, działanie przeciwzapalne, fosforan klindamycyny, keratynizacja mieszków włosowych, klindamycyna, lek przeciwtrądzikowy, linkomycyna, mikrozaskórnik, monoterapia, podjednostka rybosomalna, Propionibacterium acnes, receptor Toll-podobny, Streptomyces lincolnensis, synteza białek bakteryjnych, trądzik pospolity, tretynoina, wchłanianie leku, wytwarzanie łoju, zaskórnik, zmiana guzkowa, zmiana niezapalna, zmiana torbielowata, zmiana zapalna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Benzacne Duo (10 mg + 50 mg)/g
Benzacne Duo to miejscowy preparat w formie żelu zawierający klindamycynę (10 mg/g) oraz nadtlenek benzoilu (50 mg/g), przeznaczony do leczenia trądziku pospolitego o nasileniu lekkim do umiarkowanego, ze szczególnym uwzględnieniem zmian zapalnych. Lek jest wskazany dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 12 roku życia. Terapia jest szczególnie zalecana w przypadkach, gdzie dominują zmiany zapalne, takie jak grudki, krosty i rumień, a także w obecności zarówno zmian zapalnych, jak i niezapalnych. Preparat łączy działanie przeciwbakteryjne klindamycyny, skutecznej wobec Propionibacterium acnes, z keratolitycznym i przeciwzapalnym efektem nadtlenku benzoilu, co zapewnia szerokie spektrum terapeutyczne i ogranicza ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej.
antybiotykooporność, działanie keratolityczne, działanie przeciwbakteryjne, fosforan klindamycyny, grudki i krosty, klindamycyna, leczenie trądziku, łojotok, nadtlenek benzoilu, patogeneza trądziku, Propionibacterium acnes, rogowacenie, rumień, terapia miejscowa, trądzik pospolity, zaskórnik, zmiana zapalna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aknenormin 20 mg 20 mg
Izotretynoina, stereoizomer kwasu all-trans-retinowego, jest skutecznym lekiem przeciwtrądzikowym stosowanym ogólnie, szczególnie w ciężkich postaciach trądziku opornych na inne terapie. Jej mechanizm działania obejmuje hamowanie produkcji łoju przez gruczoły łojowe, co prowadzi do zmniejszenia tłustości skóry i redukcji zaskórników, a także histologicznie potwierdzone zmniejszenie rozmiarów tych gruczołów, co zapewnia długotrwały efekt terapeutyczny. Izotretynoina wykazuje również działanie przeciwzapalne, redukując zaczerwienienie i bolesność zmian skórnych, oraz normalizuje różnicowanie keratynocytów, zapobiegając nadmiernemu rogowaceniu i powstawaniu zaskórników. Pośrednio wpływa na mikrobiom skóry, ograniczając namnażanie bakterii Propionibacterium acnes poprzez redukcję produkcji łoju, co zmniejsza stan zapalny związany z bakteriami.
Aknenormin, blizna potrądzikowa, ciężki trądzik, działanie przeciwzapalne, gruczoł łojowy, izotretynoina, keratynocyt, łój, mikrobiom skóry, nadmierne rogowacenie, patofizjologia, patogeneza trądziku, proliferacja komórek łojowych, Propionibacterium acnes, rogowacenie, sebum, stan zapalny, tretynoina, zaskórnik, zmiana zapalna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Epiduo 0,1% + 2,5%
Epiduo to żel zawierający 0,1% adapalenu (1 mg/g) oraz 2,5% benzoilu nadtlenku (25 mg/g), przeznaczony do miejscowego leczenia trądziku pospolitego u pacjentów od 9 roku życia. Preparat jest wskazany w leczeniu zmian takich jak zaskórniki (otwarte i zamknięte), grudki oraz krostki, szczególnie w przypadkach łagodnego do umiarkowanego nasilenia trądziku, gdy monoterapia miejscowa okazała się nieskuteczna. Adapalen działa przeciwzapalnie i normalizuje rogowacenie naskórka, natomiast benzoil nadtlenek wykazuje działanie przeciwbakteryjne wobec Cutibacterium acnes, co pozwala na kompleksowe oddziaływanie na patomechanizmy trądziku. Żel umożliwia łatwą i precyzyjną aplikację, nie pozostawiając tłustej warstwy, co jest korzystne dla pacjentów z trądzikiem.
Cutibacterium acnes, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, grudka, krostka, mechanizm patogenetyczny, podrażnienie skóry, Propionibacterium acnes, rogowacenie naskórka, stan zapalny, terapia skojarzona, trądzik grudkowy, trądzik krostkowy, trądzik pospolity, trądzik zaskórnikowy, treść ropna, wykwit skórny, zaskórnik, zmiany trądzikowe - Leksykon chorób i schorzeń
Trądzik noworodkowy – Patofizjologia i mechanizm
Trądzik noworodkowy (acne neonatorum) dotyczy około 20% noworodków, pojawiając się zwykle w 2-4 tygodniu życia. Patogeneza opiera się głównie na zwiększonej produkcji sebum stymulowanej przez androgeny matczyne przekazywane przez łożysko oraz androgeny produkowane przez nadnercza noworodka (DHEA, DHEAS) i jądra u chłopców. Nadmiar sebum prowadzi do zatkania porów i mieszków włosowych, co sprzyja kolonizacji drożdżaków Malassezia (zwłaszcza M. sympodialis i M. globosa) oraz bakterii Cutibacterium acnes, wywołując stan zapalny manifestujący się grudkami i krostami. Zmiany pojawiają się najczęściej między 2 a 4 tygodniem życia, osiągają szczyt po 2-3 tygodniach i ustępują samoistnie do 4-6 miesiąca życia, co koreluje ze spadkiem poziomu androgenów i inwolucją nadnerczy noworodka.
acne neonatorum, ciemieniucha, Cutibacterium acnes, dehydroepiandrosteron, gruczoł łojowy, guz wydzielający androgeny, hormon androgenowy, izotretynoina, kwas azelainowy, Malassezia, Malassezia furfur, Malassezia globosa, Malassezia sympodialis, nadtlenek benzoilu, niedobór 21-hydroksylazy, Propionibacterium acnes, przedwczesne adrenarche, przedwczesne dojrzewanie płciowe, sebum, siarczan dehydroepiandrosteronu, trądzik młodzieńczy, trądzik niemowlęcy, trądzik noworodkowy, wrodzony przerost nadnerczy, zapalenie mieszka włosowego, zaskórnik, zespół Cushinga, zmiana trądzikowa