pochodna glukuronidowa
Pochodna glukuronidowa to związek powstający w procesie glukuronidacji, jednej z najważniejszych reakcji II fazy metabolizmu leków i innych ksenobiotyków w organizmie. W reakcji tej dochodzi do przyłączenia kwasu glukuronowego do cząsteczki substancji, co zwiększa jej rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie z organizmu.
Proces glukuronidacji zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów z rodziny UDP-glukuronylotransferaz (UGT). Powstałe pochodne glukuronidowe są następnie wydalane z żółcią lub moczem. Ten szlak metaboliczny odgrywa kluczową rolę w detoksykacji wielu leków, hormonów steroidowych, bilirubiny oraz innych substancji endogennych i egzogennych.
W diagnostyce laboratoryjnej oznaczanie pochodnych glukuronidowych może mieć znaczenie w ocenie funkcji wątroby, monitorowaniu metabolizmu leków czy wykrywaniu substancji psychoaktywnych. Zaburzenia procesu glukuronidacji mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym żółtaczek, zwłaszcza u noworodków, u których aktywność UDP-glukuronylotransferaz jest jeszcze niedojrzała.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lamotrygina wykazuje szybkie i całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 2,5 godziny, z umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~55%) i objętością dystrybucji 0,92-1,22 l/kg. Metabolizm odbywa się głównie przez glukuronidację, z klirensem osoczowym około 30 ml/min u osób zdrowych i okresem półtrwania średnio 33 godziny (zakres 14-103 godz.). Farmakokinetyka jest liniowa do dawki 450 mg. Wpływ leków indukujących glukuronidację (karbamazepina, fenytoina) skraca okres półtrwania do około 14 godzin, natomiast walproinian wydłuża go do około 70 godzin. U pacjentów z zespołem Gilberta klirens jest zmniejszony o 32%, jednak pozostaje w zakresie populacyjnym. W populacji pediatrycznej klirens jest wyższy, szczególnie u dzieci <5 lat, co skutkuje krótszym okresem półtrwania (ok. 7 godzin przy induktorach enzymów) i znaczną zmiennością farmakokinetyczną u niemowląt (okres półtrwania 23-136 godzin w zależności od terapii). U osób starszych klirens i okres półtrwania nie ulegają istotnym zmianom klinicznym.
farmakokinetyka lamotryginy, glukuronidacja, hemodializa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, kwas walproinowy, lamotrygina, leki przeciwpadaczkowe, metabolizm pierwszego przejścia, niemowlęta, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna glukuronidowa, politerapia, przewlekła niewydolność nerek, stężenie maksymalne, UDP-glukuronylotransferaza, zespół Gilberta
