odpowiedź anafilaktyczna
Odpowiedź anafilaktyczna, znana również jako anafilaksja, to ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu, ogólnoustrojowa reakcja nadwrażliwości typu I, rozwijająca się w ciągu minut do kilku godzin po kontakcie z alergenem. Jest to nagła reakcja immunologiczna mediowana przez IgE, prowadząca do uwolnienia mediatorów z komórek tucznych i bazofilów.
Objawy anafilaksji obejmują wielonarządowe manifestacje, w tym objawy skórne (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), oddechowe (skurcz oskrzeli, obrzęk krtani), sercowo-naczyniowe (hipotensja, tachykardia, zapaść), żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka, bóle brzucha) oraz neurologiczne. Najczęstszymi czynnikami wywołującymi są pokarmy, leki (szczególnie antybiotyki β-laktamowe, NLPZ), jad owadów, lateks oraz środki kontrastowe.
Leczenie anafilaksji opiera się na natychmiastowym podaniu adrenaliny domięśniowo w przednio-boczną część uda, co stanowi postępowanie ratujące życie. Dodatkowo stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania, gdyż opóźnienie podania adrenaliny zwiększa ryzyko zgonu.
W profilaktyce anafilaksji istotne jest unikanie zidentyfikowanych alergenów oraz zaopatrzenie pacjentów z historią ciężkich reakcji w autostrzykawki z adrenaliną. Pacjenci po epizodzie anafilaksji powinni zostać skierowani do specjalisty alergologa w celu diagnostyki i edukacji dotyczącej postępowania w przypadku ponownej ekspozycji na alergen.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Juzina 100 mg
Lek Juzina zawiera 100 mg sytagliptyny i jest stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z istotnym ryzykiem zapalenia trzustki oraz reakcji nadwrażliwości. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7%-13,8%) oraz insuliną (9,6%). Inne często obserwowane działania to ból głowy (często), zawroty głowy i zaparcia (niezbyt często), a także rzadkie przypadki trombocytopenii. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również śródmiąższową chorobę płuc, ostre i martwicze zapalenie trzustki, reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona), obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia nerek, jednak ich częstość pozostaje nieznana.
artropatia, badanie TECOS, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, krwotoczne zapalenie trzustki, monoterapia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona