aplikator stożkowy
Aplikator stożkowy to urządzenie medyczne o charakterystycznym kształcie stożka, stosowane w radioterapii do precyzyjnego dostarczania promieniowania jonizującego do określonych obszarów ciała pacjenta. Stanowi ważny element wyposażenia w brachyterapii, gdzie źródło promieniowania umieszczane jest w bezpośrednim kontakcie z tkanką nowotworową.
W onkologii ginekologicznej aplikatory stożkowe są szeroko wykorzystywane do leczenia nowotworów szyjki macicy, pochwy i endometrium. Ich konstrukcja umożliwia precyzyjne ukierunkowanie wiązki promieniowania, minimalizując jednocześnie ekspozycję sąsiednich zdrowych tkanek. Różne rozmiary i kąty aplikatorów stożkowych pozwalają na indywidualne dostosowanie leczenia do anatomii pacjentki.
Aplikatory stożkowe znajdują również zastosowanie w radioterapii powierzchniowej, gdzie służą do leczenia nowotworów skóry, zmian płytko położonych oraz w terapii pooperacyjnej. Nowoczesne systemy planowania leczenia uwzględniają parametry fizyczne aplikatorów, umożliwiając dokładne obliczenie rozkładu dawki promieniowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidoposterin 50 mg/g
Lidoposterin w postaci maści o stężeniu 50 mg/g lidokainy jest wskazany do miejscowego stosowania na skórę i błony śluzowe okolicy odbytu. Zalecane dawkowanie obejmuje początkową fazę 2-3 aplikacji na dobę, z możliwością redukcji do 2 razy dziennie w dalszym przebiegu terapii. Maksymalna jednorazowa dawka wynosi 2,5 g maści, co odpowiada 125 mg lidokainy, a orientacyjna ilość aplikowanego preparatu to pasmo o długości około 2 cm. Terapia nie powinna przekraczać 7 dni, a w przypadku nawrotu objawów możliwe jest ponowne zastosowanie. Preparat należy stosować po wypróżnieniu, ostrożnie wmasowując maść w leczony obszar, z możliwością zastosowania opatrunku z gazy na skórę. W przypadku aplikacji do kanału odbytu stosuje się dołączony aplikator o długości 3,4 cm, umożliwiający precyzyjne podanie leku.