wspomaganie czynności układu krążenia
Wskazanie

Wspomaganie czynności układu krążenia to wskazanie stosowane w sytuacji niewydolności sercowo-naczyniowej, gdy serce nie jest w stanie skutecznie pompować krwi do tkanek i narządów. Najczęściej występuje w przebiegu ostrej lub zdekompensowanej przewlekłej niewydolności serca, wstrząsu kardiogennego, zawału mięśnia sercowego z powikłaniami hemodynamicznymi, a także w okresie okołooperacyjnym zabiegów kardiochirurgicznych.

W farmakoterapii wspomagania czynności układu krążenia stosuje się leki inotropowe zwiększające siłę skurczu mięśnia sercowego, takie jak dobutamina (Dobutamine WZF), dopamina (Dopaminum Hydrochloricum WZF), milrinon (Corotrope) czy lewosymendan (Simdax). W przypadku spadków ciśnienia tętniczego wykorzystuje się leki wazopresyjne: noradrenalinę (Noradrenaline Tartrate WZF), adrenalinę (Adrenalina WZF), wazopresynę (Empressin) oraz metaraminol (Metaraminum Bitartaricum WZF).

W ciężkich przypadkach niewydolności krążenia stosuje się również mechaniczne metody wspomagania, takie jak kontrapulsacja wewnątrzaortalna (IABP), pozaustrojowa oksygenacja membranowa (ECMO) czy pompy wspomagające pracę komór (VAD). Ważnym elementem terapii jest również leczenie choroby podstawowej oraz optymalizacja homeostazy wodno-elektrolitowej.

Największe trudności w leczeniu pacjentów wymagających wspomagania czynności układu krążenia obejmują balansowanie między zapewnieniem odpowiedniego rzutu serca a ryzykiem działań niepożądanych leków inotropowych i wazopresyjnych (zaburzenia rytmu serca, niedokrwienie narządów, zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen). Wyzwaniem jest również moment rozpoczęcia i zakończenia terapii, identyfikacja pacjentów, którzy odniosą korzyść z mechanicznego wspomagania krążenia, oraz zapobieganie powikłaniom wielonarządowym w przebiegu długotrwałej niewydolności krążenia.