wspomaganie czynności serca
Wskazanie

Wspomaganie czynności serca to postępowanie medyczne mające na celu poprawę wydolności serca w sytuacji jego niewydolności lub niewydolności krążenia. Jest wskazane w przypadkach ostrej lub przewlekłej niewydolności serca, wstrząsu kardiogennego, zawału mięśnia sercowego z powikłaniami, a także jako pomost do transplantacji serca lub do czasu regeneracji mięśnia sercowego.

W farmakoterapii wspomagania czynności serca stosuje się leki inotropowe dodatnie zwiększające kurczliwość mięśnia sercowego. Należą do nich: dobutamina (Dobutamin, Dobutrex), dopamina (Dopaminum), milrinon (Corotrope), levosimendan (Simdax). W przewlekłej niewydolności serca stosuje się inhibitory konwertazy angiotensyny (np. Prestarium, Enarenal, Tritace), beta-blokery (Betaloc ZOK, Bisocard, Concor), antagonisty aldosteronu (Spironol, Verospiron, Eplerenon) oraz diuretyki (Furosemid, Trifas, Torasemid).

Mechaniczne metody wspomagania czynności serca obejmują kontrapulsację wewnątrzaortalną (IABP), systemy pozaustrojowego utlenowania krwi (ECMO), a także urządzenia wspomagające pracę komór (VAD) takie jak HeartMate czy POLVAD. W niektórych przypadkach implantuje się kardiowertery-defibrylatory (ICD) lub stosuje terapię resynchronizującą (CRT).

Największe trudności podczas leczenia pacjentów wymagających wspomagania czynności serca wiążą się z balansowaniem między zapewnieniem wystarczającego rzutu serca a minimalizacją działań niepożądanych leków inotropowych (zaburzenia rytmu serca, niedokrwienie). W przypadku urządzeń mechanicznych istotne są powikłania zakrzepowo-zatorowe, krwawienia, zakażenia oraz uszkodzenia mechaniczne urządzeń. Wyzwaniem jest także odpowiednia kwalifikacja pacjentów do poszczególnych metod wspomagania oraz dostępność zaawansowanych technologii, szczególnie urządzeń do długoterminowego wspomagania serca.