wiosenne zapalenie spojówek
Wskazanie

Wiosenne zapalenie spojówek (VKC – Vernal Keratoconjunctivitis) to sezonowe, przewlekłe alergiczne schorzenie oczu o podłożu zapalnym. Występuje głównie u dzieci i młodzieży, częściej u chłopców niż dziewcząt, z tendencją do ustępowania w okresie dojrzewania. Choroba ma charakter nawrotowy, z nasileniem objawów w okresie wiosenno-letnim, co wiąże się z ekspozycją na alergeny sezonowe.

Pacjenci zgłaszają intensywny świąd oczu, łzawienie, uczucie ciała obcego, światłowstręt oraz gęstą, włóknistą wydzielinę. W badaniu obserwuje się przekrwienie spojówek, brodawki na spojówce tarczkowej górnej, a czasem charakterystyczne „kamyki brukowe”. W cięższych przypadkach mogą występować punktowe ubytki rogówki, a nawet owrzodzenia i neowaskularyzacja.

W leczeniu stosuje się miejscowe leki przeciwalergiczne i przeciwzapalne. Podstawą terapii są krople antyhistaminowe (Allergocrom, Lecrolyn, Zaditen) oraz stabilizatory komórek tucznych (Cromogen, Allergovit). W przypadkach o średnim nasileniu stosuje się krótkotrwale steroidy miejscowe (Dexamethason 0,1%, Lotemax, Softacort), a w ciężkich przypadkach – cyklosporynę A w kroplach (Ikervis, Papilock mini). Dodatkowo zaleca się sztuczne łzy bez konserwantów (Hyabak, Thealoz Duo).

Największym wyzwaniem w leczeniu wiosennego zapalenia spojówek jest przewlekły charakter choroby i tendencja do nawrotów, co wymaga długotrwałej terapii. Problematyczne jest również ryzyko powikłań związanych z długotrwałym stosowaniem steroidów miejscowych, takich jak jaskra, zaćma czy nadkażenia. Kluczowe znaczenie ma edukacja pacjenta w zakresie unikania alergenów i prawidłowego stosowania leków. W przypadkach opornych na standardowe leczenie konieczna może być konsultacja alergologiczna i immunologiczna oraz rozważenie immunoterapii swoistej.