diagnostyka dna oka
Wskazanie

Diagnostyka dna oka, określana również jako oftalmoskopia, to badanie polegające na ocenie tylnego odcinka oka – siatkówki, tarczy nerwu wzrokowego, naczyń krwionośnych i innych struktur. Jest to jedno z podstawowych badań okulistycznych, niezbędne do rozpoznania wielu chorób oka oraz schorzeń ogólnoustrojowych mających wpływ na narząd wzroku.

Badanie dna oka może być wykonywane różnymi metodami: oftalmoskopią bezpośrednią (przy użyciu oftalmoskopu), oftalmoskopią pośrednią (z wykorzystaniem specjalnej soczewki) lub za pomocą zaawansowanych urządzeń jak funduskamera czy skaningowa oftalmoskopia laserowa. Przed badaniem często stosuje się leki rozszerzające źrenice (mydriaza), takie jak Tropicamidum (Tropicamid WZF), Mydriacyl (tropikamid) czy Phenylephrine WZF (fenylefryna), co umożliwia lepszą wizualizację struktur oka.

Diagnostyka dna oka pozwala na wykrycie wielu schorzeń, w tym retinopatii cukrzycowej, nadciśnieniowej, zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD), jaskry, odwarstwienia siatkówki, zmian zapalnych czy nowotworowych. Jest również nieoceniona w monitorowaniu postępu chorób i skuteczności ich leczenia.

Największe trudności w diagnostyce dna oka wiążą się z jakością uzyskiwanego obrazu. Zmętnienia w ośrodkach optycznych oka (np. zaćma, krwotok do ciała szklistego) mogą znacznie utrudnić lub uniemożliwić dokładną ocenę. Wyzwaniem bywa również współpraca z pacjentem – osoby z fotofobią, dzieci czy pacjenci niepełnosprawni mogą mieć trudności z utrzymaniem odpowiedniej pozycji podczas badania. W takich przypadkach pomocne są nowoczesne urządzenia jak optyczna koherentna tomografia (OCT) czy angiografia fluoresceinowa, które uzupełniają klasyczną oftalmoskopię i dostarczają dodatkowych informacji diagnostycznych.