zapalenie naczyniówki i błony naczyniowej oka
Wskazanie

Zapalenie naczyniówki i błony naczyniowej oka (zapalenie błony naczyniowej, łac. uveitis) to stan zapalny struktur naczyniowych gałki ocznej, obejmujący tęczówkę, ciało rzęskowe i naczyniówkę właściwą. W zależności od lokalizacji anatomicznej wyróżnia się zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej (zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego), zapalenie pośrednie (zapalenie ciała szklistego, zapalenie obwodowej siatkówki) oraz zapalenie tylnego odcinka (zapalenie naczyniówki, zapalenie naczyniówki i siatkówki).

Zapalenie błony naczyniowej może mieć podłoże infekcyjne (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze), autoimmunologiczne, związane z chorobami ogólnoustrojowymi (np. sarkoidoza, choroba Behçeta, choroba Leśniowskiego-Crohna), pourazowe, a także może występować jako reakcja na ciała obce lub nowotwory. W około 30-40% przypadków przyczyna pozostaje nieustalona (zapalenie idiopatyczne).

W leczeniu zapalenia błony naczyniowej stosuje się leki przeciwzapalne, immunosupresyjne i biologiczne. Podstawową grupę stanowią kortykosteroidy miejscowe (krople do oczu jak Lotemax, Maxitrol, Dexamethason WZF), okołogałkowe (iniekcje) lub ogólnoustrojowe (Encorton, Metypred). W przypadkach opornych lub nawracających stosuje się leki immunosupresyjne takie jak metotreksat (Metex, Trexan), azatiopryna (Imuran, Azathioprine VIS), cyklosporyna A (Cyclaid, Sandimmun Neoral) oraz leki biologiczne (Humira, Remicade). Ważne jest również leczenie przyczynowe w przypadkach o znanej etiologii oraz leczenie powikłań, takich jak jaskra czy zaćma.

Największe trudności w leczeniu zapalenia błony naczyniowej oka stanowią prawidłowa diagnostyka i ustalenie etiologii, które często wymagają szerokiej diagnostyki ogólnoustrojowej. Wyzwaniem jest także przewlekły charakter wielu przypadków wymagający długotrwałej terapii oraz monitorowania działań niepożądanych leków. Powikłania zapalenia, takie jak obrzęk plamki, jaskra wtórna, zaćma, błony przedsiatkówkowe czy odwarstwienie siatkówki, mogą prowadzić do trwałego upośledzenia widzenia mimo właściwego leczenia przeciwzapalnego. Znaczącym problemem jest również terapia u pacjentów z zapaleniem opornym na konwencjonalne leczenie oraz dostęp do nowoczesnych terapii biologicznych, które są kosztowne i nie zawsze refundowane w pełnym zakresie.