ból o średnim nasileniu w przebiegu choroby nowotworowej
Wskazanie

Ból o średnim nasileniu w przebiegu choroby nowotworowej to istotny problem kliniczny dotykający znacznej liczby pacjentów onkologicznych. Zgodnie z wytycznymi WHO, ból o średnim nasileniu określany jest najczęściej jako ból oceniany na 4-6 punktów w 10-stopniowej skali VAS. Występuje on u około 60-80% pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową i może być spowodowany bezpośrednim naciekiem guza na tkanki, uciskiem na nerwy, zajęciem kości, jak również może być konsekwencją leczenia przeciwnowotworowego.

W farmakoterapii bólu o średnim nasileniu w przebiegu choroby nowotworowej stosuje się tzw. „drabinę analgetyczną WHO”, rozpoczynając od nieopioidowych leków przeciwbólowych, a następnie przechodząc do słabych opioidów. Wśród najczęściej stosowanych leków w Polsce znajdują się: paracetamol (Paracetamol, Apap, Panadol), niesteroidowe leki przeciwzapalne jak diklofenak (Diclac, Olfen), ketoprofen (Ketonal, Refastin), a z grupy słabych opioidów: tramadol (Tramal, Poltram), kodeina (często w preparatach złożonych jak Solpadeine) oraz dihydrokodeina (DHC Continus).

Ważną rolę w terapii bólu nowotworowego odgrywają także koanalgetyki, takie jak leki przeciwdepresyjne (Amitryptylina, Doxepin), przeciwpadaczkowe (Pregabalina – Lyrica, Gabapentyna – Neurontin) oraz kortykosteroidy (Dexaven, Pabi-Dexamethason). W przypadku bólu kostnego istotne mogą być bisfosfoniany (Zometa, Bonviva). Warto też wspomnieć o preparatach łączonych, takich jak Tramal/Poltram Combo (tramadol z paracetamolem) czy Targin (oksykodon z naloksonem), które są często stosowane w bólu nowotworowym o średnim nasileniu.

Największą trudnością w leczeniu bólu nowotworowego o średnim nasileniu jest jego dynamiczny charakter i tendencja do progresji wraz z rozwojem choroby. Wyzwaniem pozostaje także rozróżnienie między bólem przebijającym a podstawowym oraz właściwe dostosowanie dawek leków. Dodatkowym problemem jest rozwój tolerancji na opioidy oraz występowanie działań niepożądanych, takich jak zaparcia, nudności czy sedacja, które mogą znacząco obniżać jakość życia pacjentów.

Istotną kwestią pozostaje również właściwa ocena charakteru bólu (neuropatyczny, somatyczny, trzewny lub mieszany), która determinuje wybór odpowiednich leków. Leczenie bólu nowotworowego wymaga indywidualnego podejścia, regularnej oceny skuteczności terapii oraz gotowości do modyfikacji schematu leczenia w zależności od odpowiedzi klinicznej i progresji choroby podstawowej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl