alergiczny wyprysk dłoni
Wskazanie

Alergiczny wyprysk dłoni to przewlekłe schorzenie skórne, które objawia się zapaleniem skóry, zaczerwienieniem, świądem, suchością oraz pękaniem naskórka. Najczęściej jest wynikiem kontaktu z alergenami, takimi jak nikiel, chrom, lateks, detergenty czy środki czystości. Może też wynikać z alergii pokarmowych lub mieć podłoże atopowe. Charakterystyczną cechą jest lokalizacja zmian na grzbietach dłoni i w przestrzeniach międzypalcowych.

W leczeniu alergicznego wyprysku dłoni stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy o różnej sile działania, takie jak Elocom, Cutivate, Dermovate czy Laticort. W przypadkach o mniejszym nasileniu wykorzystuje się inhibitory kalcyneuryny – Protopic i Elidel. Podstawą terapii jest odpowiednie nawilżanie i natłuszczanie skóry preparatami emolientowymi (Emolium, Atoderm, Cetaphil, Bioderma Atoderm, Linum) oraz unikanie kontaktu z czynnikami drażniącymi poprzez stosowanie rękawic ochronnych.

W ciężkich przypadkach, opornych na leczenie miejscowe, wdrażane są leki ogólnoustrojowe, w tym antyhistaminowe (Cetyryzyna, Loratadyna, Rupafin), a w poważniejszych przypadkach – doustne glikokortykosteroidy (Encorton), cyklosporyna (Cyclaid, Sandimmun Neoral) czy metotreksat (Metex, Ebetrexat). W najcięższych przypadkach rozważa się terapię retinoidami (Neotigason) lub lekami biologicznymi (Dupixent).

Największą trudnością w leczeniu alergicznego wyprysku dłoni jest identyfikacja i eliminacja czynnika wywołującego. Często wymaga to wykonania testów płatkowych, które mogą być czasochłonne i nie zawsze dają jednoznaczne wyniki. Dodatkowo, przewlekły charakter choroby wymaga długotrwałej terapii i regularnej pielęgnacji skóry, co bywa uciążliwe dla pacjentów. Problem stanowi również narażenie zawodowe na alergeny, które może uniemożliwiać całkowitą eliminację czynnika wywołującego i prowadzić do konieczności zmiany wykonywanej pracy. Nawroty choroby są częste, co negatywnie wpływa na jakość życia pacjentów i ich zdolność do wykonywania codziennych czynności.