Wskazania do stosowania
Tlenek azotu
Tlenek azotu (NO) jest stosowany jako gaz medyczny w stężeniach 200 ppm mol/mol, 450 ppm mol/mol oraz 800 ppm mol/mol, dostępny w różnych pojemnościach butli (2-40 litrów, ciśnienie 200 bar). W terapii noworodków z hipoksyjną niewydolnością oddechową, urodzonych w ≥34. tygodniu ciąży, NO poprawia utlenowanie krwi poprzez selektywną wazodylatację naczyń płucnych oraz zmniejsza potrzebę stosowania ECMO. Wskazaniem jest potwierdzone klinicznie lub echokardiograficznie nadciśnienie płucne. Terapia NO nie jest monoterapią i powinna być stosowana łącznie ze wspomaganiem oddychania i innymi lekami, co minimalizuje ryzyko powikłań i optymalizuje efekty leczenia.
- Wprowadzenie do substancji czynnej tlenek azotu
- Wskazania do stosowania w pediatrii: hipoksyjna niewydolność oddechowa
- Cele terapeutyczne w niewydolności oddechowej noworodków
- Schemat stosowania tlenku azotu w leczeniu noworodków
- Wskazania do stosowania w kardiochirurgii: nadciśnienie płucne
- Grupy wiekowe pacjentów kwalifikujących się do terapii
- Okres stosowania tlenku azotu w kardiochirurgii
- Cele terapeutyczne w nadciśnieniu płucnym związanym z kardiochirurgią
- Dostępne preparaty i ich charakterystyka
- Podsumowanie wytycznych stosowania tlenku azotu
Wprowadzenie do substancji czynnej tlenek azotu
Tlenek azotu (NO) jest substancją czynną stosowaną w postaci gazu medycznego sprężonego, dostępną w różnych stężeniach: 200 ppm mol/mol, 450 ppm mol/mol oraz 800 ppm mol/mol, w zależności od produktu leczniczego. Substancja ta jest bezbarwnym i bezwonnym gazem, który dzięki swoim właściwościom wazodilatacyjnym znalazł zastosowanie w lecznictwie, szczególnie w przypadkach nadciśnienia płucnego.123
Wskazania do stosowania w pediatrii: hipoksyjna niewydolność oddechowa
Tlenek azotu jest wskazany do stosowania u noworodków z hipoksyjną niewydolnością oddechową, którzy spełniają określone kryteria. Podstawowym warunkiem jest odpowiedni wiek ciążowy – leczenie można rozpocząć u noworodków urodzonych w co najmniej 34. tygodniu ciąży. Pacjenci ci muszą prezentować objawy niewydolności oddechowej związanej z nadciśnieniem płucnym, które zostało potwierdzone albo badaniem klinicznym, albo echokardiograficznym. 34. tygodnia wieku ciążowego z hipoksyjną niewydolnością oddechową związaną z klinicznymi lub echokardiograficznymi oznakami nadciśnienia płucnego w celu zwiększenia utlenowania krwi (oksygenacji) i ograniczenia konieczności stosowania membranowego natleniania pozaustrojowego (ECMO).”>456
Cele terapeutyczne w niewydolności oddechowej noworodków
Zastosowanie tlenku azotu u noworodków z hipoksyjną niewydolnością oddechową ma dwa główne cele terapeutyczne:
- Zwiększenie utlenowania krwi (oksygenacji) – tlenek azotu powoduje selektywną rozszerzalność naczyń płucnych, co poprawia perfuzję płuc i tym samym wymianę gazową
- Ograniczenie konieczności stosowania membranowego natleniania pozaustrojowego (ECMO) – dzięki poprawie utlenowania krwi zmniejsza się prawdopodobieństwo konieczności zastosowania bardziej inwazyjnych metod wspomagania oddychania
34. tygodnia wieku ciążowego z hipoksyjną niewydolnością oddechową związaną z klinicznymi lub echokardiograficznymi oznakami nadciśnienia płucnego w celu zwiększenia utlenowania krwi (oksygenacji) i ograniczenia konieczności stosowania membranowego natleniania pozaustrojowego (ECMO).”>789
Schemat stosowania tlenku azotu w leczeniu noworodków
Należy podkreślić, że terapia tlenkiem azotu u noworodków z hipoksyjną niewydolnością oddechową nie stanowi monoterapii. Wszystkie produkty lecznicze zawierające tlenek azotu są wskazane do stosowania łącznie ze wspomaganiem oddychania i innymi odpowiednimi substancjami czynnymi. Kompleksowe podejście terapeutyczne zapewnia optymalne efekty leczenia i minimalizuje ryzyko powikłań.1011
Wskazania do stosowania w kardiochirurgii: nadciśnienie płucne
Tlenek azotu jest również wskazany do stosowania w leczeniu nadciśnienia płucnego w kontekście zabiegów kardiochirurgicznych. Wskazanie to obejmuje szeroki zakres wiekowy pacjentów – od noworodków, przez niemowlęta, dzieci i młodzież, aż po dorosłych. Substancja ta może być stosowana zarówno śródoperacyjnie, jak i w okresie pooperacyjnym, a jej zastosowanie jest ściśle związane z zabiegami chirurgicznymi dotyczącymi serca.121314
Grupy wiekowe pacjentów kwalifikujących się do terapii
Tlenek azotu w kontekście zabiegów kardiochirurgicznych może być stosowany u:
- Noworodków
- Niemowląt i małych dzieci
- Dzieci i młodzieży w wieku 0-17 lat
- Osób dorosłych
151617
Okres stosowania tlenku azotu w kardiochirurgii
W zależności od produktu leczniczego, tlenek azotu może być stosowany w różnych fazach leczenia kardiochirurgicznego:
- Śródoperacyjnie – podczas trwania zabiegu kardiochirurgicznego
- Pooperacyjnie – w okresie po zakończeniu zabiegu
- Okołooperacyjnie – obejmuje zarówno okres bezpośrednio przed zabiegiem, jak i po nim
181920
Cele terapeutyczne w nadciśnieniu płucnym związanym z kardiochirurgią
Zastosowanie tlenku azotu w kontekście zabiegów kardiochirurgicznych ma trzy główne cele terapeutyczne:
- Selektywne obniżenie ciśnienia w tętnicy płucnej – tlenek azotu jako selektywny wazodilatator naczyń płucnych powoduje miejscowe rozszerzenie naczyń, co prowadzi do obniżenia ciśnienia w krążeniu płucnym
- Poprawa czynności prawej komory serca – obniżenie oporu naczyniowego w krążeniu płucnym zmniejsza obciążenie następcze prawej komory, poprawiając jej funkcję
- Poprawa utlenowania krwi – poprzez zwiększenie przepływu płucnego i lepsze dopasowanie perfuzji do wentylacji, tlenek azotu poprawia wymianę gazową i tym samym utlenowanie krwi
212223
Dostępne preparaty i ich charakterystyka
Na rynku farmaceutycznym dostępnych jest kilka preparatów zawierających tlenek azotu jako substancję czynną. Różnią się one stężeniem substancji czynnej oraz dostępnymi pojemnościami butli.
Noxap
Produkt leczniczy Noxap dostępny jest w dwóch stężeniach:
- 200 ppm mol/mol (0,2 ml tlenku azotu w 999,8 ml azotu)
- 800 ppm mol/mol (0,8 ml tlenku azotu w 999,2 ml azotu)
24
Noxap dostępny jest w butlach o następujących pojemnościach: 2 litry, 5 litrów, 10 litrów, 20 litrów i 40 litrów, napełnionych pod ciśnieniem 200 bar.25
Tlenek azotu Messer
Produkt leczniczy Tlenek azotu Messer dostępny jest w stężeniu 800 ppm (V/V) i oferowany w butlach o pojemnościach: 2 litry, 10 litrów i 20 litrów, napełnionych pod ciśnieniem 200 bar.26
VasoKINOX
Produkt leczniczy VasoKINOX dostępny jest w dwóch stężeniach:
- 450 ppm mol/mol (0,450 ml tlenku azotu w 999,55 ml azotu)
- 800 ppm mol/mol (0,800 ml tlenku azotu w 999,2 ml azotu)
27
VasoKINOX dostępny jest w butlach o pojemnościach: 2 litry (tylko dla stężenia 800 ppm), 5 litrów (dla stężenia 450 ppm), 11 litrów (dla obu stężeń) i 20 litrów (dla stężenia 450 ppm), napełnionych pod ciśnieniem 200 bar.28
Podsumowanie wytycznych stosowania tlenku azotu
Tlenek azotu jako substancja czynna posiada dwa główne wskazania do stosowania:
- Leczenie hipoksyjnej niewydolności oddechowej u noworodków urodzonych w ≥34. tygodniu ciąży, z klinicznymi lub echokardiograficznymi objawami nadciśnienia płucnego. Celem terapii jest poprawa utlenowania i zmniejszenie ryzyka konieczności zastosowania ECMO.
- Leczenie nadciśnienia płucnego w kontekście zabiegów kardiochirurgicznych u pacjentów w różnym wieku – od noworodków po dorosłych. Tlenek azotu może być stosowany śródoperacyjnie i pooperacyjnie w celu selektywnego obniżenia ciśnienia w tętnicy płucnej, poprawy funkcji prawej komory serca i utlenowania krwi.
34. tygodnia wieku ciążowego z hipoksyjną niewydolnością oddechową związaną z klinicznymi lub echokardiograficznymi oznakami nadciśnienia płucnego w celu zwiększenia utlenowania krwi (oksygenacji) i ograniczenia konieczności stosowania membranowego natleniania pozaustrojowego (ECMO). Leczenie śród- i pooperacyjne nadciśnienia płucnego w związku z zabiegami chirurgicznymi dotyczących serca u osób dorosłych, dzieci i noworodków w celu selektywnego obniżenia ciśnienia w tętnicy płucnej, poprawy czynności prawej komory serca i utlenowania.”>293031
Należy podkreślić, że tlenek azotu zawsze powinien być stosowany łącznie ze wspomaganiem oddychania i innymi odpowiednimi substancjami czynnymi, nie jako monoterapia. Wybór konkretnego preparatu i jego stężenia powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz zgodny z aktualną wiedzą i doświadczeniem klinicznym lekarza prowadzącego leczenie.3233
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania